UĞUR BÖCEKLERİM

ARTIK BU ADRESTEYİZ

2010-08-20T14:38:00.002+03:00

www.damlamvekaryam.blogspot.com

BLOGUMU TAŞIDIM

2010-08-18T11:16:00.002+03:00

Uzun zamandır bu blogumda sorun vardı.Yeni arkadaşlarımı ekleyemiyordum.Foto eklerken sorunlar yaşıyordum.Uzun uğraşlar sonucunda blogumu başka bir adrese taşımayı başardım.
Bundan böyle yeni blogumuz www.damlamvekaryam.blogspot.com adresinde.
Yeni blogumuza bu adresten ulaşabilirsiniz.Şimdi yeni düzenlemelerimi yapmam lazım.Bana kolaylıklar dileyin.

TASLAK KISMINI GÖREMİYORUM

2010-08-05T10:09:00.002+03:00

Blogumda sorun var.Şablonumu değiştirdiğimden beri sanırım bu sorun var.Taslak kısmını göremiyorum dolayısıyla da yeni arkadaşları ekleyemiyorum listeme.Ne yapmalıyım bir fikri olan var mı?

BEBEK KURT

2010-07-29T13:14:00.002+03:00

Bir gün evde barbunya ayıklanıyor.Karya çok ısrar etti yardım etsin diye.Babaannesi önüne bir avuç barbunya koydu.Al bunları ayıkla diye.Karya'nın eline aldığı ilk barbunyadan bu minik kurtçuk çıktı.Ve kızım o kadar sevdi ki minik arkadaşını.Bende dayanamayıp bu anı ölümsüzleştirmek istedim.İşte Karya ve arkadaşı bebek kurt..

RÜZGAR DENİZ'LE TANIŞMA

2010-07-27T09:18:00.003+03:00

Sevgili kuzenim Müşerref'in yakışıklı mı yakışıklı oğlu Rüzgar Deniz.Annesinin meleği..Çok güzel değil mi?Allah analı babalı büyütsün ve sağlıklı uzun ömürler versin oğluşa.Buradan tekrar Müşerref ve Bülent çiftinin de anne ve baba oluşunu kutluyorum.Biraz geç kalınmış bir yazı ama kusura bakmayın lütfen..Biz Rüzgar doğar doğmaz gidemedik görmeye.Rüzgarın kışın doğması, kızların kusma sorunun olması gidişimizi engelledi maalesef.Ama mümkün olduğu kadar erken bu kusurumuzu affettirmeye çalıştık.12 Haziran'da ziyaretimizi gerçekleştirmişiz. Yolda giderken sürekli mola verdik kızlar kusmasın diye.Yarım saatlik yolu iki saatte aldık neredeyse.Satıcıların önünde durduk.Taze meyveler aldık, yedik.Bir yerlerde oturduk çay içtik.Ama sonunda kızları kusmadan getirdik Müş teyzenin evine.
Karya Rüzgar'ın salıncağını görünce kendi salıncağını hatırladı ve illaki binmek istedi.
Damla'm kuzum...Salıncağa binmek için sırasını bekliyor bebeğim..
Biz oradayken birden yağmur başladı.Ama ne yağmur.Ve yağmurun ardından çıkan gökkuşağı.Belli belirsiz çıkmış fotoda.
Ve sevgili Bülent'in çok maharetli olduğu konu.Çiğ köfte.kendisi Tarsus'lu olduğu için çiğ köftenin kitabını biliyor ve çok ama çok lezzetli yapıyor.Sağolsun bizim içinde üşenmedi yaptı..Bizde afiyetle yedik..

TİRE GEZİMİZ

2010-07-23T10:16:00.007+03:00

Tatilimizin bir gününde Tire'ye gittik.Tire İzmir'in güzel ilçelerinden biri.Bizim gidiş maceramız bir tuhaf oldu ama mutlaka anlatmalıyım.Gecenin saat 23,30'u.Kızları yatırmışız ve sohbet ediyoruz.Bu arada M.İzmir'in yerel kanallarından biri olan Yeni Asır TV yi açmış izliyor.Hakan'ın Otobüsü diye bir program var ve Tire'yi tanıtıyorlar.Hatta Tire'de bulunan Şelale Değirmen Restoranı.Birden hepimizin gözü TV ye kilitleniyor çünkü öyle güzel görüntüler ki.Muhteşem bir sofra görüntüsü bizi kalbimizden vuruyor ve aynı anda yarın Tire'ye gidiyoruz sözleri dökülüyor ağzımızdan.Hatta aç olsak mutlaka gecenin o yarısı yola çıkacağız o derece yani.Ertesi gün öğleden sonra yola çıktık.Ve bulduk aradığımız yeri.Cennet bahçesi gibi mükemmel bir yer.Her yer yemyeşil.Sular akıyor, ördekler,kazlar hindiler falan var.Kızlar bayıldı zaten buraya.
Yukarıda restoranın sahibi Mehmet Bey ve benim yakışıklı kocam ile kül kedisi kızım.Mehmet Bey bize restoranın tarihçesini de anlattı.Aslında değirmen olan bu yer büyük büyük dedelerinden kalmaymış.Zamanla restore etmişler ve bu hale getirmişler.Bize fotolarınıda gösterdi ama ben çekmeyi akıl edememişim nedense.
Bu tatlı teyzenin adı Münevver Teyze(yanlış hatırlıyor olabilirim inşallah doğru hatırlamışımdır) Münevver Teyze Mehmet Bey'in annesi.Çok güzel kabak çiçeği dolması yapıyor.Fotoğrafını çekmek isteyince dur dolma doldururken çek beni dedi.Çok tatlı maşallah.Allah sağlık sıhhat versin Münevver teyzeye.
Bunlarda oradaki balıklar.Bir sürü balık var.Ve hepsi atılan ekmekleri nasıl yiyorlar anlatamam.Kızlar balıklara ekmek atıp onların karınlarını doyurmaya bayıldı tabi söyelemeye bile gerek yok.
İçilebilir kaynak suyu.Buz gibi ve tadı nasıl güzel.Anlatılmaz içilir...
Buda havuzda serinlemeye adım atmaya çalışan ördek.Biraz nazlandı atlamak için ama sonunda başardı.Yalnız bu ördeklerden bir tanesi çok cılızdı.Aşağıdaki havuzda kendince gezmeye çalışıyordu.Sonradan bizim Ceyar adını taktığımız kafasında beyaz lekesi olan başka bir ördek geldi ve hayvancağızı öldürmeye teşebbüs etti.O kadar edepsizdi ki.Zor aldılar cılız ördeği ağzından.Vallahi az kalsın öldürüyordu hayvanın boynunu bir ısırdı.Biz şokta nasıl olur acaba diye.
Kızlar balıklara ekmek attı ve ekmeğin devamını istiyorlar.Ama elimizde ekmek kalmadı.neyse ki garson abiler kızları kırmadı ve ekmek getirdi sürekli.Benim minikler de balık beslemenin keyfini yaşadı.
Bu da Tire'nin meşhur tatlısı.Karadut reçelli lor tatlısı.O kadar güzeldi ki.Son lokmada foto çekmek aklıma geldi.Hakikaten tadılması gereken bir lezzet.Bir kere acaip hafif.Kesinlikle baymıyor insanı.Hep yemeği istediğim ama bir türlü kısmet olmayan tatlı.O kadar beğendim ki evde de kendim yapmak istedim.Bunun için tatlı lor aldım ama maalesef karadut reçeli koskoca İzmir de bulamadım.Keşke gelirken Tire den alsaymışım diye hayıflanıyorum şimdi.Ama o tada yakın bir tadı böğürtlen reçeli ile de yakalayabileceğimi düşünüyorum.Deneyip başarılı olursam anlatırım.
Buda çalılıkların arasında kaybolmak isteyen tavuk olmak üzere olan civciv.Bir ara kucağımıza alıp sevdik.
Uzaktan oturduğumuz yerin görüntüsü.Süper değil mi?
Kuzummmmm....Canım kızımmmm...
Neredeyse zamanın büyük büyük bir bölümünü suyun içinde oyalanarak geçirdiler.Tabi bunun getirisi gece yatağa işememiz oldu.Hemde ikisi birden.Su baya soğukmuş ama.İyi ki çişle kurtardık diyorum şimdi.
Ve çakıl taşları ile de oynadık.Taşları suya atmak çok keyifliydi.
Aşkımın hamak keyfi.
Ve bir yerlerden bu minik kediyi bulmuşlar.Bayıldı baba kız bu minik kediye.
kedi aç olduğu için ona yemek yedirdik.Yemeğini yedi minik kedicik.Veeeeeeee.....
uyumaya gitti.Ama Karya kediciğin uyumasına rağmen onu sevmeye çalıştı.
Ve işte güzel bir Tire maceramız da son buldu.Ama gezilerimiz devam etti.Tekrar yazmaya çalışacağım.Tire'ye giderseniz mutlaka Şelale değirmen Restoran'a uğrayın derim.

TATİLDEN BİRAZ

2010-07-20T15:13:00.004+03:00

Tam iki hafta izinliydim.Halamız geldi Kıbrıstan.Onlarla çok güzel vakit geçirdik.Ama yukarıdaki resimler tatil fotolarımız değil.Bloga eklenmesi geç kalınmış resimler bunlar.Tatil fotolarımızı bir ara ekleyeceğim inşallah.Şimdi gelelim bu iki haftada neler yaptık.Halamız, eniştemiz ve Ayşem Ablamız 5 Temmuz pazartesi gecesi geldiler.Aslında pazartesi gündüz gelmeleri gerekiyordu ama Kıbrıstaki grev nedeniyle havayolları da etkilenince rötarlı gelmek zorunda kaldılar.Kızları uyuttuktan sonra M.ile yola çıktık ve misafirlerimizi alıp eve geldik.Geldiğimizde Karya Hanım yanında beni göremediği için uyanmış babaannesinin ayağında bizi bekliyordu.Halasını görünce gecenin o vakti çok sevindi tabi.Seslere uyanan Damla önce uyku sersemliği ile yadırgasa da sonradan o da alıştı ortama.Önceleri utandı halası ve eniştesinden.Ama Ayşem Ablalarına ikiside hemen ısındılar.Biraz oyun oynadılar sonra hemen uyudular.Ertesi gün malum olduğu üzere geç kalkıldı.Biraz dinlenildi ve gezmeye gidildi.Gölet bizim için çok uygun bir yer.Hele ki minderlerin olduğu yerde canlı müzikde olunca deymeyin keyiflere.Ertesi gün yani Çarşamba günü Bodruma gitmek üzere yola çıkıldı.Yol boyu anamı ağlattılar resmen.İkiside benim kucağımda gitmek istedi.HAlasına yada Ayşem ablalarına giden olmadı.Ve birbirlerini de istemediler benim kucağımda.Bende onlara maalesef iki bacağım olduğunu, isterlerse birisinin bir bacağımda, diğerinin diğer bacağımda oturabileceğini söyledim.(Kalabalık olduğumuz için henüz araba koltuğu kullanmıyoruz biz) Bu şekilde Bodruma kadar gittik.Ve ikisininde uykusu geldiğinde yine benim kucağımda ama inanılmaz bir pozisyonda uyuduklarını söylemeliyim.Neredeyse üstüste uyudu kuzucuklarım.Birinin bacakları altta diğerinin üstte.Helak oldular resmen.Hele ki Damla gidene kadar kustu.Mahvoldu kızım.İçim parçalandı o kustukça.Oysaki sürekli mola verdik yol boyunca.Bodruma vardığımızda şu bulantı bilekliklerinden aldık. Bu bileklikleri daha önce sevgili Tuğranın Annesi Eminenin şu yazısında okumuştum ve kendisi bana detaylı bilgi vermişti.Buradan Emineye çok teşekkür etmek istiyorum.Bilekliği aldık Damlanın koluna taktık ama Damla sevmedi bilekliği.Bizde KAryaya taktık.O her türlü süsü sever çünkü.Neyseki dönüşte Damla bilekliği takmadığı halde kusma sorununu çok fazla yaşamadık.Bodrumda köyde çok güzel vakit geçirdik.Kızlar inekleri ve tavukları çok sevdiler.Hatta büyük teyzenin evine gittiğimizde yavru sıpa ve annesini de gördüler.Büyük babaannemizin evine bayıldılar.Karya orayı çok sevdi kalmakda istedi ama ya onu böcekler yerse diye vazgeçti.Ertesi gün evimize döndük.Güzel fotolarla tabi.Ama onlarda sonra ekleneceklerin içinde.Sonraki günler hep İzmirde gezdik.Bir gün Tireye gittik.Onun yazısını daha sonra yazacağım çünkü epey anlatılacak şey var Tireyle ilgili.Bir gün abimlere gittik.Tabi oraya kadar gitmişken Bostanlı pazarına gitmemek olmazdı.Allahım o sıcakta o kadar insan nasıl dolaşıyor diye hayretler içinde kaldım.İyi ki çalışıyorum dedim kendi kendime.Bir gün Forum Bornovaya gittik.Alışveriş yaptık.Bir gün Agoraya gittik alışveriş yaptık.Sonra bir kaç kez Gölete tekrar gittik.NArgile ve çay keyfi yapmaya.Bir gün İnciraltına gittik balık yemeğe.Yani sürekli gezdik ve kızlar bizim tempomuza inanılmaz ayak uydurdu.uyku saatleri bozuldu, yemek düzenleri bozuldu ama beni hiç üzmediler.Sadece Bodrumda Damla çok mızırdadı, huysuzluk etti ama o sayılmaz.Çocuğumun hem karnı açtı, hem de çok uykusu vardı.
Bu arada Ayşemin yardımlarını anlatmadan geçemem.Ayşem çok tatlı bir genç kız oldu.Ve kızlarla o kadar güzel ilgilendi ki.Ben bile inanamadım desem yeridir.Kızların tuvaleti geldiğinde onları tuvalete götürdü.Oyunlar oynadı.Saçlarını taradı, topladı, giydirdi.Yani tam bir ablalık yaptı.keşke dedik Ayşem Eylüle kadar kalsa bizimle ama oda ana kuzusu.Nasıl kalsın.Ayşem sen inanılmaz bir abla olmuşsun.Ne desem nasıl teşekkür etsem sana azdır.Kızlar seni o kadar çok sevdiler ki.Lütfen sık sık gelin bize.Seni hepimiz çok seviyoruz.Şimdilik bu kadar, en kısa zamanda yine yazacağım.Bu tatil yazmakla bitecek gibi görünmüyor.Ama işlerde beni bekliyor.

KARTON KUTUDAN KİTAPLIK VE EV

2010-07-19T16:17:00.004+03:00

iki haftadır izinliydim.Kızlarla beraber olmak öyle güzeldi ki.Bu anlatılmaz bir duygu.Sadece yaşanır.Kıbrıstan halamız, eniştemiz ve Ayşem ablamız gelmişti.Hep birlikte gezdik, eğlendik.İzne ayrılmadan hemen önce yapmıştım bu evi ve kitaplığı.İşyeriğnde boş zamanlarımda yapıyordum.Tabi arkadaşlarım Korhan, Figen ve Gülten Abla da yardım ettiler bu konuda.Kitaplığımızı çok sevdim ben.Günlük kullandığımız kitapları içine koyuyorum ve kızlar istedikleri kitabı bulup okuyor.Bu da benim çok hoşuma gidiyor.İnce uzun karton koli geçmişti elime.Bir güzel kendinden yapışkanlı kağıtla kapladık.Anlatması çok kolay ama yapması biraz vakit aldı.Evi ise yine karton koliden yaptım.Kolinin kenar kapaklarını raf olarak kullandım.Bunu yapmam içinde Serdar fikir verdi ve çoğu işini korhan yaptı.Buradan kendilerine çok teşekkür ediyorum.Bana göre çok ama çok güzel oldu.Kızlarda bayıldı tabi.İlk gün evin raflarını dayanıklı sanıp güç denemesi yaptılar ve ben zor kurtardım evi.Ama sonra anladılar nasıl davranmaları gerektiğini.Birde yine evde yaptığım bir ayakkabılık var ama fotosu yok onun.Kızların ayakkabılarını, terliklerini v.s.koydum içine.Kızlar dışarı çıkarken ayakkabılarını oradan alıyor, eve geldiğimizde ise ayakkabılarını hemen oraya yerleştiriyorlar.Ayakkabılık için büyükçe diktörtgen yada kare koliye ihtiyacımız var.Üst kapaklarını kesip, yanlarını iyice sabitleyip, desenli kaplarla kaplayabiliriz.benim evde vaktim olmadığı için kaplayamadım, ama çok kullanışlı oldu bence.Yayıntı demesseniz eğer (evdekiler yayıntı diyorlar ama bence kızların kendi başlarına bir şeyler yapması ve istediklerini giymeye karar vermeleri açısından gayet iyi) sizde deneyin.Çok kolay ama biraz vakit alıcı işte.

ORDAN BURDAN

2010-07-01T08:41:00.006+03:00

Yaz geldimi insana bir şeyler oluyor.Ne yazası geliyor içinden, ne düşünesi.Beyninide tatile çıkarası geliyor.Ama işte yazmak lazım...Yazarken düşünmek lazım....Ne yazacağım ki ben şimdi.Hey Allah'ım insanın kendini bloguna karşı sorumlu hissetmesi de ne kadar enteresan.Uzun zamandır yazmıyorum, artık yazmalıyım moduna girdim bende.Her gece kızları uyuturken yarın şunuda yazayım aman ha unutmayayım derken sızmış buluyorum kendimi.Sabahları uyanıp da işe gelince tamam birazdan yazarım, tamam yaa ne olmuş ki yarın yazarım unutmam yazacaklarımı diye geçiştirmeler başlıyor.Ama bu arada unutuluyor tabi yazılacaklar.
Kızlar neler yapıyor hemen bir tarama yapalım hafızada.Bezi tamamen bıraktık.Artık gece ve gündüz bezsiziz.Tabi arada küçük kaçaklar oluyor ama bunun hiç bir önemi yok.Olabilir.Gayet normal.Karya emziği tamamen bıraktı.ne uyurken ne uyanıkken emzik arıyor.Bunun tek dezavantajı oldu bizim için.Gayet kolay uyuyan kızım saatlerce uyuyamıyor.Çok uğraşıyor ama olmuyor.Belki on kez su istiyor.Artık oyun haline döndürdü benim de acaip sinirlendiğimi anlıyor ve iyice şebeklik yapıyor bu durumda.Ama benim sinirlerim de iyice gerilmiş oluyor tabi gecenin bir vakti.Bağırmalar, ben gidiyorum seni baban uyutsun artık muhabbetleri.Bu arada Karyanın anne delll diye ağlamaları, benim tekrar yanına gidip yatmam v.s.bu böyle uzayıp gidiyor işte.Dün akşam yine önce su istedi kalktım verdim.İçti yattı.Ben bardağı koydum daha yatmaya teşebbüs ediyorum anne fuuu..Bu sahne hergece emin olun en az on-on beş kez tekrarlanıyor.Tabii benim sabır katsayıma bağlı oluyor bu sayı.Dün dayanamadım masal anlattım bu konuyla ilgili.Benim ne kadar yorulduğumu ve sinirlendiğimi, sinirlendiğimde ona bağırmak zorunda kaldığımı ve bur duruma da çok üzüldüğümü falan belirttim.Su olayı dün uyurken itibarıyle bitti.Onun yerine tam sekiz kez masal anlattım karakterleri sürekli değiştirerek.Birisinde kedi, birisinde köpek, birisinde küçük kız karya, birisinde küçük kız damla, diğerinde tekrar köpek, diğerinde tekrar kedi, diğerinde kuş, diğerinde tekrar karya ve tekrar karya şeklinde devam etti.Bu durumda zaten sekizden fazla kere masal anlatmış olduğum ortaya çıktı.Sonra gecenin bir yarısı uyandı ve anne kaşıı dedi bana.Bu aralar sırtını kaşıtmaya meraklı.İyi tamam anlıyorumda bu işler akşam uyumadan önce yapılır, gecenin bir yarısı uyanılıp da sırt kaşıtılmaz ki..Tabi bu vesileyle de iki üç kez kalkılıp fuuu içildi.
Bu arada Damla ne yapıyor diyorsunuz değil mi? Damla anneannesiyle uyumaya çalışıyor.O garibim Karyanın edepsizliğinden edepsizlik yapmaya fırsat bulamıyor ki.
çokogo nun da ne olduğunu yazayım ve kaçayım.çokogo çukulata demek.

BİZİM EVİN HALLERİ

2010-06-26T15:49:00.002+03:00

Şablonumu değiştirdiğimden beri bloguma resim ekleyemeiyordum.İşyerinde kısıtlama var malum.Evden deniyeyim dedim.Böyle oldu.İki kere ekledim sanırım.Ama eskisi gibi değil.Üzerine tıklayınca silemiyorum.Fazla uğraşamayacağım çünkü kızlar uyanmak üzere.Bu seferlik böyle olsun.Mutfakta ekmek yapma makinemi koyacak yerim yok.Bende sürekli elimin altında olmasını istediğim için salonda sehpanın üzerinde duruyor kendileri.Kızlarda faaliyet halindeler.Sanki ekmek yapacaklar.

EMZİK OLAYIMIZ TAMAMEN BİTTİ

2010-06-25T10:21:00.000+03:00

Sevgili suinci Filiz emzik olayımızın bitip bitmediğini sormuş.Evet Filizcim tamamen bitti artık.İlk haftalar anlattığım gibi emzikle uyudu.Uyurken ememediği için sadece ağzında tuttu.Ama yavaş yavaş vazgeçti kuzum.Şimdi hiç ama hiç aramıyor.Geçenlerde birlikte fotolara bakıyorduk.Ağzında emziğini gördü.Nasıl sevindi anlatamam.Anne meme diye bağırdı dakikalarca.Ama istemedi yine.Çok zor oldu onun için ama iyi oldu.İştahı arttı sanki.Ve daha çok su içiyor artık.Emzikli günlerimizde yemek yemezdi, su içmezdi.Ama çabuk uyurdu.Tek dezavantajı hemen uyuyamıyor.Uyku saatimiz gecikti.Neredeyse bir saat geç uyuyor artık.Ama üstünde durmuyorum bu günlerde geçecek.Eskisi gibi sık uyanmıyor artık.Gece sadece su içmek için uyanıyor.Önceleri zırt pırt uyanırdı.Çünkü emziği ağzından düşerdi ve yatağın içinde onu arardık dakikalarca.Çok şükür kurtulduk işte.
Bu arada bez olayımızda tamamen bitti.Gece ve gündüz artık her daim bezsisiz.Darısı kurtulmak isteyen her anne ve kuzunun başına.

YAZMAK GELMİYOR İÇİMDEN DEMİŞTİM AMA.....

2010-06-23T13:39:00.000+03:00

Yazmıyayım bugün sadece fotoğraf koyayım istiyordum.İzmir de hava bir garip.Dün gece yarısına doğru gökgürültüsü ve şimşeklerle başladı yağmur.Hava iyice serinledi.Sonra gece yarısını geçince durdu.Sabah sadece hafif bir serinlik ve bulutlanma vardı.Tam işe geldik, iş başı yaptık gökgürültüleri tekrar başladı.Ama nasıl gürlemek.Ben size sorarım gibi.Korkmuşumdur her daim yüksek gökgürültüsünden.Az biraz olunca neyse de, işte böyle çok bağrınca tırsıyorum biraz.Hava delirdi sanki.Gökyüzü karardı,Fırtına, yağmur döktü içini resmen.Şimdi sakinledi.Yağmur durdu, serinlik aynı ama her an delirebilir yeniden.Korkutuyor artık bu havalar insanı.Ne zaman nasıl yağacağı belli olmuyor ki.Yurdumun bilumum yerlerinden sel manzaraları görüyorum televizyonda.Ahh diyorum mevsimlerde değişti artık.Ne zaman nasıl olacağı havanın belli olmuyor ki.
Değişen mevsimler olsun.Ya insanların değişmesine ne demeli.Ne oluyor bu insanlara.Neden böyle vahşice davranıyorlar.Ne gerek vardı Halkalıda insanların ölmesine.Niye, ne için, hangi amaç uğruna.Bu yitip giden canlar ne uğruna gitti.O kızcağızın ne suçu vardı.Daha 17 yaşında.Hayatta hiç bir şey görmemiş.HAin bir saldırıyla hayatının baharında uçtu gitti.Kimbilir ne hayalleri vardı.Neler istiyordu, neler bekliyordu hayattan.Bu güne kadar bu konularla ilgili hiç yazmadım blogumda.İstedim ki böyle hainlikleri öğrenmesin çocuklarım.Ülkemde yaşanan bu kötülükleri bilmesinler.Onlar büyüyene kadar belki kalmaz böyle hainlikler.Ama görüyorum ki her an bizim başımıza da gelebilir bu lanet şey.Sabah işine gitmek için evden çıkıyorsun ama ne işine gidebiliyorsun, ne de evine dönebiliyorsun.Bumudur yaşamak.Böyle korkuyla, tedirginlikle.Kim ne zaman bu şerefsiz terör örgütüne dur diyecek.Bizler bu ülkede hiç bir zaman ayrım yapmadık.Siz şusunuz diye.Hepimiz birlikte yaşıyoruz aynı topraklarda.Alıp veremediğimiz hiç bir şey yok birbirimizle.Ama bizleri birbirimize düşman etmeye çalışıyor birileri.Doğulu vatandaşlarımızın da bizden farklı yaşadığı yok ki.İsteyen istediği yere gelip görev yapabiliyor.İstediği gibi yaşayabiliyor.Kimse sen doğulusun diye aşağılanmıyor.Sözüm ona Doğuda yaşayan vatandaşlarımızı temsil ettiklerini söyleyen bir avuç ne olduğu belirsiz çapulcunun oyununa gelmiyecek kadar büyük ve kenetlenmiş bir milletiz.Yazık diyebiliyorum sadece.
YAZIK..............

EMZİĞE VE BEZE BAY BAY.....VE GÖZ DOKTORU KONTROLÜMÜZ-ÖZEL BATIGÖZ GÖZ HASTANESİNE TEŞEKKÜRLER

2010-06-14T17:36:00.007+03:00

Karya'nın emziğe olan düşkünlüğü neden oldu bıraktırma çabalarıma.Ben üç yaşına kadar emebilir diyordum.Ama tatilde azı dişlerinin de çıkması ve kızımın bu yüzden hiç bir şey yememesi ve sadece emzik emmesi neden oldu.Yoksa ben anne şahsı kesinlikle aklımda yoktu henüz.Ara ara nabzını yokluyordum.

Kızım bak bebek emzik istiyor verelim mi?
Hıhı eyet..Anne meme bebek aaaaa...
Peki kızım..

Karya emziğini gidelim oyuncakçıya verelim.Çok güzel oyuncaklar varmış.Emzik getiren çocuklara oyuncak veriyolarmış.
Anne meme aaaaaa...

Karya bak sen artık abla oldun dimi.
Eyet..
O zaman emziği bırakalım artık olur mu?
anne men aba aaaaaa....

Neyse böyle ağız aramalar neticesinde bu çocuğun ikna olmayacağını anladığımda kafamın içinde hain planlar oluşmaya başlamıştı bile.Tatilden geldiğimiz gün hemen uygulamaya başladım.Evde eski bir emziği vardı.Çokkk önceden ucunu biraz kesmiştim.Tecrübeli annelerden öğrenmiştim bunu.Kullandığımız emziği sakladım ve ucu kesik olan emziği koydum ortaya.Sonra da çıkardım.
aaaa bak KArya emziği böcekler yemiş annecim.

hıııı eyet böcek meme hammm.
Emmeyelim artık demi annecim.Hadi atalım istersen memeyi.
Hııı eyet.

Bereber gidip çöpe attık bir güzel (tabi her anne gibi el çabukluğuyla çöpe atar gibi yapıldı).On dakika sonra anne meme anne meme diye cırlayan bir sesle memeyi koyduğum yerden aldığım gibi hain planlarım da devam ettiği için emziğin kesik ucundan çörek otu tozu koydum içine.

aaa bak KArya böcekler memenin içinde emilmez annecim bu artık.
Bakar bakar anne kaka aaaa..
Yani olsun anne ben böyle de emerim demek istiyor.

Haa öylemi diye emellerine ulaşamamış ben bu kez gidip çörek otu tanelerini emziğin içine attım.

Bak KArya böcekler hala burda annecim diyerek gösterdim.Bu kez baya etkilendi.Anne böcek hammm falan dedi.

Sonra istemedi bir daha.Ama bir iki saat sonra bir yaygara bir feryat..
Bir ara baktım babaannesi çörekotlarını temizliyor, dayanamadım kızım bağırmasına, çok eziyet ediyor dedi.Tabi bu arada M.'nin içinin yağları eriyor.YAzık değil mi, günah değil mi?Verin boşverin falan.O gün emzik tekrar verildi.Ama ememiyor ki çocuk.Günlerdir böyle.Sürekli ağız tiryakisi olarak ama sadece uyuyacağı zaman memeyi ağzında tuttu.Bir kaç gündür ise uyurken bile istemiyor.Sadece gecenin bir yarısı uyandığı zaman el alışkanlığıyla arıyor memeyi.
Ben bu yüzden emziğe güle güle dedim bile.İçim rahat değil ama olsun.Eninde sonunda tamamen kurtulacak.
Gelelim bez olayımıza.Eylül'de kısmet olursa kreşe başlıyoruz.Kesin kaydımızı yaptırdık.Bu yüzden de bez olayına daimi bir giriş yaptık.Tatilde bez bağlamayı istemiyordum aslında.Hatta ilk gün tamamen bezsiz gezdirdim.Ama Damla her önüne gelen yere çişini yapınca eve döndüğümüzde bu işe el atmak farz oldu.Eve döndüğümüz haftanın perşembe günü Ayşe annem ani bir kararla bezi çıkarmış ikisinden de.Ki evde yalnızdı o gün.Annem hastanedeydi, Hilal Ablamda Denizliye gidecekti.Yalnızlığı fırsat bilip kızlardan bezi çıkarmış ve demiş ki.Bakın kızlar artık evimizde bez bitti, bağlamayalım olur mu?Kızlar da tamam demiş.O gün bu gündür gündüz bezini çıkardık ve kızlarda gündüzleri çişlerini söylüyorlar.Yalnız ilk hafta baya kaçak oldu.Evin her tarafı çiş öbekleri halindeydi.Ve ben elimde domestos ve bez öyle dolaşıyordum.Ani müdahale ekibi olarak.Ve her wc ye yapılan çiş sonrası ödül olarak yıldız sticker yapıştırıyorduk.Ama Damla'nın küloda karşı bir antipatikliği vardı.Onu da ödülle çözdüm.Külot giyerse ona ödül vereciğimi söyledim.Giyid ve bende toybox lardan aldım verdim ona.Sevindi tabi.Şimdi külot giymemizde sorun yok.Şu evin her köşesine çiş yapma olayını iş yerinden Gülten Ablayla konuşuyordum.
Bana dedi ki: Madem wc ye yaptıkları zaman ödül veriyorsun, altlarına yaptıkları zamanda ödülü geri al.Bir yaptırımı olmalı.Haklısın dedim.Altlarına yaptıkları zaman yıldızları geri söktüm ve harika oldu.Bir daha altlarına yapmadılar.Şimdi gündüz hiç kaçaksız wc ye yapılıyor.Bir iki hafta falan gece bezini çıkaramadım korkudan.Halbuki kızlar hep kuru kalkıyorlardı.Üç gündür gece bezini de çıkardım.Ara ara uyandırıp çiş varmı diye soruyorum.Ama gece sıvı alımlarını iyice azalttım.Çok şükür bez olayımız tamamen bitti.Arada sırada bez krizleri tutuyor.O zaman markete gidiyoruz ve abiye soruyoruz bez varmı diye.Abide bize bez bitti artık yok diyor.
Bizde içimiz rahatlamış bir şekilde dönüyoruz evimize.

Şimdi de göz muayanemize gelelim. Karya'da göz kıpraştırma problemi var.Ama sadece sol gözünü kıpraştırıyor.Özelikle akşamları ve uykusu geldiğinde.Biz de endişelendik tabi.Bir problem mi var diye.Hafta ortası bir türlü denk getiremedim çocuğu doktora götüreyim.Sonra bir cumartesi aklıma geldi evdeyken.Özel göz hastaneleri belki açıktır ve bakarlar çocuğa diye.
Aradım, konuştum.Tamam dediler 14.00 e kadar açığız istediğiniz zaman gelebilirsiniz.Ama ben o gün 16,00 da aradaığım için gidemedik.Ertesi cumartesi yani geçen cumartesi Turgutlu'ya gidecektik.DAyımın kızı Müşerref'in sevgili oğlu Rüzgar'ı görmeye.Giderken de HAstaneye uğradık.Dediler randevunuz var mı? Ben dedim yok.Olmaz muayene edemeyiz randevunuz olmadan dediler.Ben dururmuyum.Ben aradığımda böyle dedilerde, çalışıyorumda v.s.v.s.Danışmadaki kız çok tatlıydı kendisi hemen belirtmeliyim.Bir saniye dedi kaptığı gibi Karyayı doktorun yanına götürdü.Böylede böyle bir durum varmış doktor bey sizinde ikizleriniz var diye bir girdiki mevzuya.Hemen bizim kızlar muayene oldu.Doktor beyde çok iyiydi.İkizlerin halinden anladığı için önce Karyayı sonrada Damlayı bir güzel muayene etti.Gözlerimiz çok iyi durumda.Sıfır problem.Ama Karyanın kıpraştırması için psikolojik olabilir dedi.Bu vesileyle (yanlış hatırlamıyorsam adı Deniz di bayanın) Deniz Hanıma ve Doktor Tayfun Beye çokkk teşekkür ediyorum ilgi ve alakalarından dolayı.
Ben bunları yazmaya başladığımda öğleden önceydi.Saat 11,00 falandı yani.veeeeeeeeeee kızlarım geldi beni ziyarete işyerine.Babaannemiz ve Hilal Ablamız kızları kaptıkları gibi getirmişler.Çok güzel bir sürpriz oldu.İnanamadım gözlerime.İlk kez otobüs yolculuğu yaptılar akılları erdiğinden beri.Genelde hep kendi arabamızla gezdiğimiz için otobüs onlara çok cazip gelmiş.BAyıla bayıla gelmişler.Ve benim her daim kusan kızlarım otobüste hiç tepki bile göstermemişler.
Ve işte iş yeri fotolarımızda sıcağı sıcağına karşınızda.

İZMİR'DE MONTESSORİ SEMİNERİ DUYURUSU

2010-06-11T15:53:00.002+03:00

Montessori sistemine ilgi duyupta bu seminere katılmak isteyenler olabilir mi?
Ben şahsen gitmeyi çok istiyorum ama kızlardan nasıl fırsat bulup gideceğim bilmiyorum.Yer ve zaman belli olunca şartları zorlayacağım bakalım.
Eğer gitmek isteyen olursa Başak Hanım mail adresini vermiş zaten oradan ulaşabilirsiniz.Bence çok faydalı bir seminer olacak.Duyanlar duymayanlara duyursun lütfen........................................

Merhabalar;
Daha önce EKET fuarı ve Nuran Hanım'ın mailiyle haberdar olduğum Eylem Hanım'la, bazı materyaller için irtibata geçtiğimde Zuhal Hanım'la birlikte Trabzon ve Giresun'da Temmuz başında yapılacak bir Montessori Semineri hazırlığında olduklarını öğrendim. Eylem Hanım eğer katılım konusunda yeterli sayıda olduğumuz takdirde Trabzon programına İzmir'i de ekleyebileceklerini söyledi. Montessori felsefesi ve bazı materyal kullanımlarının gösterilebileceği bir günlük, muhtemelen Temmuz'un ilk pazar günü olabilecek, seminere çevremde ilgi duyacak kişiler var ancak asıl ilginin gruptaki İzmir'li ailelerden geleceğini düşündüğüm için grubu bilgilendirmek istedim.
Katılmak isteyenler bana mail atabilirse kesin sayı sonucu organizasyonun diğer ayrıntılarını belirlemeye çalışacağım. Seminer diğer yapılanlar gibi ücretsiz olacak ancak eğitmenlerin yol giderleri ve salon organizasyonu gibi ortak giderlere katılım sözkonusu olacak. Bana basak.keskin@akbank.com adresinden de ulaşabilirsiniz çünkü gün içinde grup adresine gelen maillere erişim olanağım bulunmuyor.
Görüşmek üzere,
Sevgiler,
Başak Sarı Keskin

EĞİTMENLER
ZUHAL-BİLİR MEIER, 1953 Mersin doğumludur. 1978-1990
yılları arasında sosyal pedagog olarak çalıştı. Almanya’da halk yüksek
okullarında danışmanlık ve yöneticilik yaptı. 1990-92 yılları arasında
Association Montessori International’a (AMI) bağlı bir kurumdan Montessori
Pedagojisi eğitimi aldı. 1993-95 yılları arasında Alman Gelişim ve
Rehabilitasyon Akademisi’nden Montessori terapisi eğitimi
aldı.
2001-2003 yılları arasında Centrum für Integrative Psychotherapie’den çocuk
ve ergen psikoterapisi eğitimi aldı. 1992 yılından
beri Montessori eğitmeni ve terapisti olarak çeşitli kurumlarda ve
yuvalarda çalışmaktadır. Normal gelişim gösteren çocukların yanı sıra, bedensel
ve zihinsel engelleri olan çocuklarla da çalışmaktadır. Ayrıca 2007-08
öğretim yılından beri Kültürler Arası Yakınlaşma ve Eğitim için IG-İnisiyatif
Grubu’nda öğretmenlere Montessori pedagojisi dersleri vermektedir. Evli, 3
çocuk ve bir torun sahibidir.
EYLEM KORKMAZ, Yüksek lisans tezini Montessori Metodu üzerine yazmıştır. 2005-2009 yılları
arasında Montessori eğitim seminerleri düzenlemiştir. Halen Eğitim Programları
ve Öğretimi alanında doktorasını yapmakta ve araştırma görevlisi olarak
çalışmaktadır. “Montessori Metodu: Eğitimde Bir Alternatif” kitabının
yazarıdır. Alternatif eğitim ve Montessori Metodu hakkında çeşitli dergi,
gazete ve kitaplarda yazıları yayımlanmıştır.

KABUS GİBİ BİR AKŞAM GEÇİRDİM

2010-06-10T11:06:00.003+03:00

Allahım ne kadar zor bir akşamdı.Zaten işten çıktım, M.nin turnuvası vardı.Dünde yarı final maçları.O yüzden eve otobüsle gitmek zorunda kaldım.Zaten iş yeri ve ev arası tam bir saat sürüyor otobüsle.Ve bu bir saatin tam kırkbeş dakikasını ayakta yolculuk ederek geçirdim.Üstüne üstlük ayağımda da acaip yüksek topuklu ayakkabılar.Her ne kadar dolgu olsa da topuklar o kadar uzun süre ayakta kalınca mahvoldum resmen.Hava az biraz yağmurlu, yağsam mı yağmasam mı diye düşünmekte.O düşünürken de tabi trafiğin anası bellenmekte.Aman dedim tövbe.Bir daha yanında kocan yokken topuklu ayakkabı giymek yok.Topuklu ayakkabı çalışan kadının neyine ayol.Gideceksen düğüne, eğlenceye giy.Yoksa neyine.Tabi bunu kendi adıma söylüyorum.Hayatım boyunca topuklu ayakkabıdan ürkerim.Giyemem netekim.Ama özenirimde ne hikmetse.Sadece boyumu uzun göstermesi açısından.Sülalemdeki bütün akranım olan hatunlar benden baya uzun.Ben kendimi onların yanında cüce gibi hissediyorum.Gençliğimde onlarla takılırken komplekse girmiştim ve sürekli yüksek topuklu ayakkabı giyiyordum.Onlarsa sıfır topuk.Ona rağmen aramızda her daim bir boy farkı olurdu.
Neyse efendim geleyim asıl mevzuya.O bitmişlikle eve vardım.Kızlar beni kapıda karşıladı her zaman ki gibi.İkiside önce kucağıma atladı öpüştük koklaştık.Sonra Damla indi kucağımdan ama Karya kucağımda kalmak istedi.Tamam dedim biraz öyle oturduk.Sonra dedim bak kızım üstümü değiştirmeliyim, ellerimi yıkamalıyım.Senmisin bunu diyen.Bir kıyamet, bir kıyamet anlatılmaz yani.Sürekli ağlama ve sinir krizi.Üstelik artık oturtmuyorda beni.Maymun gibi kucağıma yapıştı ve ayakta duracakmışız.Hanımefendinin isteği bu.Damla garibimde ne oluyor acaba diye şaşkınlıkla bizi izliyor.Abartısız bir saate yakında öyle dolaştık mı? Benim ayaklar zaten iflas etmişti bu kez de belim ağrımaya başladı mı?Herkes sofrada beni bekliyormu?
-Kızım kitap okuyalım mı?
-ııııh uaaaaaaaaaaaa
-Kızım kayu açayım mı sana?
-ıııhhhhh uaaaaaaaaaaaaaaaaa
-Kızım hamurla oynayalım mı?
-ııııhhhhhh uaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
-Kızım Müzik açayım dans edelim mi?
-ıııhhhh uaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
-Kızım ama benim yemek yemem lazım çok acıktım.
-anne mama ııhhhh uaaaaaaaaaaaaaaaa
-Kızım ama belim ağrıdı bak çok yorgunum ben.
-Uaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
-Kızım sana nesquik koyayım mı yermisin?
-ıııhhhhh anne mama anne mama uaaaaaaaaaaaaa
bu ve buna benzer diyaloglarla geçti zamanımız bir süre.
Bir kaseye nesquik koydum ikisine de.Damla bir güzel yedi.Karya mızmızlanarak hem yiyor hem ağlıyor.Sonra bir şekilde nasıl olduysa yemeğe oturabildim.Tabi o hala kucağımda.Sonra TV de belgeselde filler falan vardı.Öyle öyle dikkati dağıldı bir süre sonra da ben rahatlıkla yemeğimi yedim.Ama bütün akşam yine aynı sahneler yaşandı evde.WC ye gidecem anne kaka ıııhhhhh.
Anne kak (annenin oturması günah ya) anne delll(anne illaki yanında olacak) dün onlara poğaça yapayım diye mutfağa girdim, bütün malzemeleri çıkarığım gibi tekrar dolaba yerleştirdim.Halbuki bu arada patatesleri bile kavurmuştum.Kısmet bugüne mi bakalım.Karya bu arada üst son azısını çıkarıyor sanırım bu huysuzluğu ondan.İnşallah çabuk çıkarda ailecek rahat ederiz.Yalnız şunu söyliyeyim.İnsanlar çocuklarını neden döver anladım dün.O kadar niyetlendim ki dövmek için.Ama tabi kıyamıyor ki insan.Yalnız onlar büyümeden bir kere dövücem o kesin.

TATİL FOTOLARIMIZ

2010-06-08T16:53:00.002+03:00

BELENBAŞI KİRAZ FESTİVALİNDEYDİK+BUCA BELEDİYE BAŞKANI ERCAN TATI

2010-06-07T13:19:00.006+03:00

Geçen hafta pazarda dolaşırken tezgahlardan birinde Belenbaşı Köyü Kiraz Festivali afişi gördüm.
M.Ye dedim lütfen gidelim.Ben hiç kiraz festivaline gitmedim.Karşı komşumuz Seda ve Ali'yle de konuştuk kararlaştırdık.Dün sabah kalktık baktık hava kötü.Bulutlu yağmur yağabilir her an.Kahvaltımızı ettik.Tam da kızların uyku saati.Ne yapalım ne edelim derken hadi dedik gidelim.Zaten çok kalmayız döneriz hemen.Hazırlandık ve yola çıktık.Köye yaklaştıkça baktık etraf bir kalabalık.Arabalar ite kaka gidiyor neredeyse.Kızların kusmasından korktuğumuz için biz arabadan indik ve yürüyerek yola devam ettik.Zaten az mesafe kalmıştı.Köye vardık aman Allah'ım o ne kalabalık.Bir sürü insan.Ama çok da güzel görüntüler.Sağlı sollu yiyecek tezgahları.Adım başı gözleme yapan hatunlar.Keşkekler ve kaynamış darılar.Ve tabi kiraz tezgahları da.Köy meydanında sanatçı konserleri.
Neyse işte biraz gezdik, bir şeyler yedik, çay içtik tam eve dönerken de Buca Belediye Başkanı Ercan TATI'yla karşılaştık.Hakikaten Bucanın gülen yüzü.Gülümsemesi hiç eksilmedi yüzünden ve çok da samimi.İkizlerle fotoğraf çektirdiği için kendisine burdan teşekkür ediyorum.
İşte böyle sonrasında eve döndük.Ama bu arada kızlar hiçç uyumadılar.Akşam saat 9'da zorla uyudular.Korkum şudur ki bu kızlar bu kadar uzun saatler uykusuzluğa dayanbiliyorlarsa öğle uykusunu keserler mi acep?

İKİZLERLE TATİL

2010-06-01T09:00:00.003+03:00

Güzel bir beş gün geçirip döndük işte.Ve koşturmaca tekrar başladı.Herşey çok güzeldi.
Harika bir tatildi diyebilirim.Bizim için çok yorucu oldu ama değdi doğrusu.Neler mi yaptık.Hemen anlatıyorum.
Pazartesi günü sabah erkenden kalktık kuzuları da kaldırdık.Kahvaltımızı yaptık ve hazırlandık.M. abimleri almaya gitti o arada kızlara "yaşasınnnn tatile gidiyoruz" dedikçe benim sıpalar heyecandan kusmaya başladı.Abimler ve M. geldi ve biz tuncay Abimleri beklemeye başladık sağolsun onlarda 10,00 da geleceklerdi güya ama işleri çıkınca 11,30 da geldiler ve hemen yola çıktık.Kızların uyku saatine denk geldiği için yolda uyudular genelde.O yüzden kusma problemi yaşamadık giderken.Otele vardık girişimizi yaptık, öğle yemeği saatine denk geldiğimiz için bizi öğle yemeğine aldılar.Karnımızı doyurduk, odalarımıza çıktık, eşyalarımızı yerleştirdik, hazırlandık ve havuza indik.İlk günler hava biraz serinceydi.Kızları havuza sokmak istemedim o yüzden.Açık havuza fazla girmedik, kapalı havuz, jakuzi ve türk hamamı favorimizdi.Kızların ise en çok beğendikleri yer türk hamamı oldu.Dakikalarca yıkandılar hamamda.Hemde kendi başlarına.Sıcak sıcak mis gibiydi vallahi.Hamam sefasından sonra akşam yemeği.Yemekten sonra havuz başındaki bar ve akşam animasyonları.
Akşamları ilk önce çocuk diskosunda çocuklara eğlence vardı.Biz ilk akşam gittiğimizde kızları da aldılar sahneye ama oradaki bütün çocuklar hareketleri biliyor benimkiler sadece bakmakla yetindiler.Ertesi akşamlarda müziği duyan benim kızlar bizi zorla animasyona götürdüler ve sahnede sürekli izlediler.Kalabalık olmayan yerlerde ise hareketleri bana yaptılar.Akıllı ve utangaç kızlarım hareketleri öğrenmişler ama utangaçlıktan herkesin içinde yapmıyorlarmış.Mini clubdaki müzikleri ben ve kızlar çok beğendiğimiz için eve gelirken müzik cd sini aldık ordan Allah'tan satıyorlarmış.Şimdi her akşam evde kızlar o müzikleri dinleyip hareketleri yapıyorlar kendilerince.
Genelde tatilimiz böyle geçti.Kızların huysuzluğu pek olmadı.Öğlenleri ben uyuttuktan sonra babaannemiz yanlarında kaldı ve biz M. ve diğerleri ile yüzdük, kaydık v.s.Akşamları ise yine uyuttuktan sonra anneannemiz yanlarında kaldı bu kez ve biz yine eğlenceye kucak açtık.
Otelden genel anlamda çok memnun kaldım ben.Ephesia Resort Otel gerçekten güzel bir tesis.Çocuklu aileler için gayet uygun.Hele bizim gibi ikizleri olanlar için mükemmeldi.Otel personeli her konuda yardımcı.Her daim güleryüzlü.Çocuklar için odamıza iki tane park yatak koydular ve bir tek kişilik bir çift kişilik yataklı oda temin ettiler bize.Yatakları birleştirdik ve devasa bir yatağımız oldu.Bu anlamda çok rahat ettik gerçekten.Temizlik ise süperdi.
İkizlerle tatile giderken yanıma aldığım şeyleri de yazayım hemen.Mutlaka ateş düşürücü şurup.Benim işime yaradı.Karya'nın tamda azı dişlerini çıkardığı zamana denk geldi tatilimiz.Çocuğum üç gün boyunca ağzına lokma koymadı.Bu yüzden yanıma almam iyi olmuş.Ateş ölçmek için derece, burun tıkanıklığına karşı sterimar, mutlaka ve mutlaka güneş koruyucu krem, şapka, gözlük, bol bol tişört, şort o kadar çabuk kirletiyorlar ki fazla alınması iyi olur kanımca.Terlik, ayakkabı, çorap, uzun kollu tişört, eşofman takımı bir iki tane, hırka, battaniye, bardak ben kapaklı tupper bardaklarımı götürmüştüm gecenin bir yarısı susuyorlar ve odada su kalmayınca aşağıdan doldurmak iyi oluyor, kraker bisküvi tarzı atıştırmalıklar, sulu ve kuru boyalar, kağıt, kova kürek, böcek sokmasına karşı fenistil jel, sivrisineklere karşı off, yastık kılıfı şimdilik aklıma gelenler bunlar.Bir ara fotolarıda ekliyeceğim.Darısı başınıza diyor ve ayrılıyorum malum işler ben bekliyor.

YAŞASINN.....TATİLE ÇIKIYORUM..

2010-05-21T11:07:00.002+03:00

Yukarıdaki fotolar bahara yeni girdiğimiz zamanlarda bizim sitenin arkasındaki zeytinlikte çekildi.Tam bir hafta sonra gördüm ki zeytinler rahatlasın diye bahçeyi sürmüşler ve bu papatyalardan eser kalmamış.üzüldüm tabi.Ama iyi ki ebedileştirmişim dedim kendi kendime.Ben bu görüntülere bayılıyorum.Bahar çocuğu olmamdan sebep sanırım.Nerde kırçiçekleri görsem içim kıpır kıpır olur.Bu resimleri bloga çok geç ekledim biliyorum ama blog işi çok fazla sabır, emek ve vakit isteyen bir iş.Eee bende de vakit yok.Ne yapalım böyle ite kaka götürmeye çalışıyorum.Aslında şöyle düşüne düşüne uzun uzun yazmak isterdim.Ama ne düşünmeye, ne de uzunca yazı yazmaya fırsat bulabiliyorum.Evde zaten blogla değil ilgilenmek bilgisayarı açmaya fırsat bulamıyorum.Ha es kaza açtım diyelim bir beş dakika bakıyorum sonra bir de bakmışım ki Damla ya fişi çekmiş ya da power düğmesine basmış.Sırf onlarla ilgileneyim diye e bende artık kapadım evde bilgisayar defterine kendime.Hayır anlamıyorum babaları bilgisayarda istediği kadar zaman geçiriyor ona laf söyleyen kimse yok.Anca "baba del del" "baba ııh ııh" babalarıda "tamam kızım Hadiseyi mi dinlemek istiyosun açalım hemen" yada "tamam kızım ismail YK bas gazayı istiyosun hemen açıyorum" şeklindeki dialoglardan sonra rahat rahat kendi işlerine bakabiliyor.
Neyse konumuz bu değildi aslında nereden geldim buraya anlamadım.Biz önümüzdeki pazartesiden itibaren Kuşadasına gidiyoruz.Ailece şöyle güzel bir tatil yapalım dedik.Bakalım kızlarla ilk kez tatile çıkıyoruz nasıl yapacağız bilmiyorum ama umarım güzel geçer.
Annem, Ayşe annem, abimler ve yengelerim, berkcan, abam ve biz.Toplam 10 büyük, 2 küçük.
Bu kadar kalabalıkta tatil mi yapılır dediğinizi duyuyorum.Ama anneler çok yoruldu kızlar doğduğundan beri.Tabi bizde yorulduk.Annelerimize anneler günü hediyesi olsun istedik bir nebze.Birde dinlensinler.Ama emin olun ki annemler Allah'tan iyi anlaşıyor.Benim korkum büyükler değil, iki küçük sıpayla nasıl başa çıkacağız onu düşünüyorum açıkçası.Bu kadar adam götürmemdeki asıl amaç kızlarla ilgilenmeleri aslında.Ben de keyifli bir tatil yaparım ha ne dersiniz.Benim çok işim var bugün.İşlerimi bir an önce bitireyim de bir kahve içeyim şöyle höpürdete höpürdete.

BUGÜN BENİM DOĞUM GÜNÜM:)))))))

2010-05-15T14:48:00.003+03:00

Bu gün doğum günüm evet.Ama bugünün doğum günüm olmasından öte benim için çok daha önemli bir nedeni var.Onu anlatmak istiyorum.Kızlar uyuyor onlar uyanmadan yazmam lazım.Biliyorsunuz çok geç anne oldum ben.Uzun yıllar uğraştım kızlarıma kavuşmak için.Bu uğraşlarımı ise hep gizledim.Sanki birileri benim çocuğumun olmadığını öğrendiğinde bana acıyacaktı.Vah vah diyecekti.O psikolojiyi anlatmam mümkün değil.Çok yakın arkadaşlarım haricinde kimse bilmedi tedavi gördüğümü.Ve hep tek başımıza yaşadık hayal kırıklıklarımızı M.ve ben.Taki en son tüp bebek tedavime kadar.O tedaviye başlarken herkese anlattım.Ne olacaktı ki anlatsam.Yada herkes tedavi gördüğümü bile ne olacaktı.Önce kendimle barışım bu konuda.Sonra da açık oldum insanlara karşı.Hiç bir şey gizlemedim.Ve sanırım herkesin de duasını böylelikle aldım.Tedavi sonucumu ise 2007 yılının 15 Mayısında aldım.Tam doğumgünümde.Doğumgünümde öğrendim anne olacağımı ve ikizlerimin olacağını o gün anladım.O kadar sevinmiştim ki.Hayatım boyunca aldığım yada alacağım en güzel hediye oldu benim için.ALlah'ıma ne kadar şükretsem azdır.Bana hayatımın hediyesini tam da doğumgünümde verdi.Bu sabah kızlarım beni öperek uyandırdı.Ve ben rabbime bir kez daha teşekkür ettim.Bana bu güzellikleri verdiği için.O kadar mutluyum ki.Yaşadığım onca şeyden sonra ödülümü tamda doğumgünümde almak beni için inanılmaz bir şey.Hayalimde şu vardı aslında.Hamile olduğumu M.nin doğumgününde ona sürpriz yaparak söylemek.Ama tam tersi oldu ve ben kendi doğumgünümde hamilelik haberimi aldım.Allah herkese böyle unutulmaz hediyeler nasip etsin inşallah.Bu pastayı abim ve yengem getirmişlerdi.İyi ki doğdun anne...

Ne güzel bir söz değil mi......

TEMİZLİK YAPIYORUZ VE TABİ BİR SÜRÜ AKTİVİTE

2010-05-11T13:00:00.003+03:00

Evinizde temizliğe ihtiyaç duyuyorsanız benim kızlar pek meraklı bu aralar.Size de yollıyayım.
Allah herkese kız evlat versin.Bakın benim sırtım yere gelir mi dersiniz.
Aşağıda boyama faaliyet var.Parmak boyalarını sulandırmaya bile fırsat kalmadı.Kaptıkları gibi başladılar boya yapmaya.Kağıtlar haricinde her yer boyandı.

Burda da ip geçiriyoruz boncuklara.Çok sevdik bu işi.Ama tam yapmaya başlıyorlar iyice kaptırıyorlar kendilerini veeee Damla toparlayıp yerleştiriyor kutuya.Karya ya da izin vermiyor oynaması için.Malı kıymetli olacak galiba Damla'nın.
Burada da hayvanlarlımızla oynuyoruz.Çok seviyoruz hayvanları.İnşallah hep böyle devam eder.
Bugün onlara büyüteç aldık.Karıncaları ve küçük böcekleri daha yakından inceleyelim diye.Akşamı sabırsızlıkla bekliyorum.Tepkileri ne olacak acaba.
Ve işte iki kardeşin muhteşem görüntüsü.Akşam yatarken bile mutlaka yan yana yatıyorlar ve elele tutuşuyorlar uyumadan önce.Görmeniz lazım bu anlatılmaz.Gerçekten muhteşem bir şey.Keşke benimde ikizim olsaydı diyesi geliyor insanın.Marketten bir şey aldığında birisi mutlaka kardeşine de alıyor.Ya da birisi birisine bir şey verdiğinde kardeşine verilmeyecek mi diye soruyor.Allah ayırmasın yavrularımızı.Hep böyle birlikte olsunlar ve birbirlerini daima sevsinler.

ETİ ÇOCUK TİYATROSUNDAYDIK YA....BEN ANCAK EKLEYEBİLDİM FOTOLARI.

2010-05-06T09:09:00.003+03:00

Alttaki grup ikizanneleri.net izmirli ikizleri..
Deren-Saygın, Arden-Arin(ayaktaki),Karya-Damla

Arden-Karya-Damla

Arin-Arden-Karya-Damla

Sevgili Zehra ve kızı Naz

BAŞLIK BULMAK NİYE BU KADAR ZOR Kİ?

2010-05-04T13:42:00.004+03:00

Damla hastalandığında serum verilmişti bahsetmiştim.İşte o günden bir resim.
Allah kimsenin evladını hasta etmesin.Çok zor gerçekten.Battaniyemiz yanımızda olmasaydı nasıl zaptedebilirdim Damlayı bilmiyorum.

Ve parktan kareler.Bayılıyorlar parkta kaydırağa binmeye.Eve küçük bir kaydırak almayı düşünmüyor değilim.Çocuklar koltuk minderlerinden kaydırak yapıyorlar kendilerine.Bakalım ne zaman esecekler bana.Beklemedeyim şu an.

SAÇ MEVZUU

2010-04-28T13:39:00.004+03:00

Gelelim Damlanın saç kesilme hikayesine.
Çarşamba akşamı oturuyoruz evde annem, Ayşe annem, M.ve kızlar.Ayşe annem dedi ki Damlanın şu saçlarındaki saçakları Hilal'e kestireyim bari.E biliyorum ya ben sürekli önleri falan kesiliyor DAmla'nın.Ses etmedim.Sonuçta KAryanında saçları sürekli kesiliyor cansız diye.Hakkaten toparlanıyor KAryanın saçları sanki.Neyse efendim.
Perşembe günü işten çıktık eve vardık.benimkiler balkondan bağırıyor anneeeeeeeeeeeee........
babaaaaaaaaaaaa............
Bizde aşağıdan bakıp el sallıyoruz.Asansöre bindik, geldik bizim kata.Bizimkiler bizi kapıda karşılıyor her zaman ki gibi.Ben asansörden çıktım ve karşımda Damlayı öyle görünce başladım ağlamaya.Ağlaya ağlaya gittim odama.Kızlarda peşimden geldiler.Onlarda başladılar ağlamaya.Ben ağlıyorum onlar ağlıyor.Ben Damlanın saçını neden kestiniz diye ağlıyorum, kızlar anneeeeeeeee diye ağlıyorlar.Baya ağlaştık işte.Damlaya bakıyorum ağlıyorum oysa o halinden o kadar memnun ki.Saçlarını sallıyor falan.HAtta ilk Hilal ablam saçını kesmiş ve aynaya baktırmış.Damla kendini aynada görünce çok şaşırmış.Dakikalarca kendisini seyretmiş aynada.
İlk şoku atlatana kadar baya üzüldüm ama sonra sakinleştim.Hatta o gün Kıbrıstan Halamız aramış M. ile konuşmuşlar biz gezmeye çıkmıştık ve M.söylemiş ona saçının kesildiğini Damlanın.
Hemen beni aradı Sıdıka, gerçekten mi kestiniz Damlanın saçını diye.Evet dedim o da çok üzüldü.Ama neyse geçti artık uzayacak sonuçta kızımın saçı.

WC ÇALIŞMALARINA BAŞLADIK

2010-04-27T13:37:00.006+03:00

Bir süredir kızları wc ye alıştırmaya çalışıyoruz.Ama bu konuda tam bir eğitime başlamadık. Onların hazır ve istekli olmalarını bekliyoruz.Damla bezini çıkarmayı hiç istemiyor.Güzel güzel çamaşırları var ama yok hayır illa bez.KArya daha meraklı çamaşır giymeye.Neyse bir süredir çişimizi wc ye yapabiliyoruz ve wc ye çiş yaptığımızda da yıldız sticker aldım ondan yapıştırıyoruz.Bu şekilde çözeceğiz diye düşünüyorum çiş olayımızı.Ama kaka konusunda nedense illaki beze yapılıyor.Bende bu yüzden öğlen kitapçıma gittim ve oradan güle güle kakaları aldım.Gerçi Belkıs cımla bu konuda bayağı tartıştık.Kitabın içeriği olarak o benim yanlış düşündüğümü çocukları üzmemin yanlış olduğunu söyledi.Bende hayatın gerçekleriyle nasıl olsa tanışacaklar öyle yada böyle dedim.Ve ikimizde birbirimizi anlamadığımız için tartışmayı kestik.
Netice de bu kitabın pek işe yaramadığı konusunda görüşler aldım ama ben yine de bir deneyeceğim.Haaaa kakayı içinde tutması gerektiği kısmını geçip direk wc ye yapması gerektiği konusunda okuyacağım.Yani küçük değişiklikler yapılabilir kitapta kanımca.
Bu arada öğlen bizim kurumun kreşinin yöneticileri gelmiş aşağıya.Sergi hazırlıyorlar kuzucukların yaptıkları çalışmaları. Bende M.ile indim aşağıya formları doldurmuştuk zaten. Hemen küçük bir öngörüşme yaptık ve formlarımızı teslim ettik.Yani kreş için başvurumuzu yaptık. HAyırlısıyla Eylül gibi kreşe başlıyacaklar sanırım yavrularım.
Offff ana yüreği işte daha şimdiden bir hüzün kapladı içimi.Kadına sıkı sıkı tembihliyorum bakın benimkiler çok çekingen aman ha diye diye bir hal oldum.Kadıncağız diyoki merak etmeyin çok iyi bir karar verdiniz, bir süre sonra görün bakın kızlarınızı ne kadar sosyal olacaklar.
Bir resimde ekliyeyim hazır gelmişken.Damlanın son halinide görün böylece saçları kesildi kuzumun.Bu apayrı bir yazı konusu.En yakın zamanda anlatırım.

KIZLARIMA YENİ KİTAPLAR ALDIM

2010-04-22T14:09:00.004+03:00

Öğlen yemekten sonra ne yapalım nereye gidelim diye konuşuyorduk Figen'le.Hadi dedik Konak Pierre'e gidelim.Remzi kitabevini bir gezelim.Bende ne zamandır Tübitak erken çocuk kitaplarını gözümle görerek almak istiyorum.Neyse yemeğimizi yedik ve çıktık gittik.Önce Assortie ye uğradık.Bakındık Figen kendisine bir gözlük aldı acaip ucuzdu vallahi.O paraya o gözlük mümkün değil kaçmazdı hani.Hatun gözlük koleksiyoncusu nede olsa.Nerdeyse her kıyafetine uygun bir gözlüğü var.Sabahta en sevdiği gözlüğünü kırınca yeni gözlük alması şart oldu tabi.Ordan çıktık Esse ye uğradık.Gözüm ne zamandır demir döküm tencerelerde. Ama hiç elime alıp bakmamıştım.Aldım inceledim.Allah'ım o nasıl ağır bir tencere.ben zor kaldırıyorum annemler nasıl kaldırsın.Ama okuduklarıma göre de şu an en sağlıklısı demir döküm tencereler.Esse de ki fiyatlar da uygun piyasaya göre.Karar verebilmem için biraz daha düşünmem gerekiyor sanırım.
efendim ordan da çıktık doğru Remziye..BAyılıyorum kitapevlerine.Umarım kızlarımda benim gibi kitap aşığı olurlar.Figen le kendimizi kaybettik kitapların içinde.Ben kızlara iki kitap aldım.Birisi Tübitak erken çocukluk kitaplığından HAydi Öğrenelim Serisinden Duyularımız (başka yoktu bende bunu kaçırmak istemedim), diğeri de Morpa'nın Sayıları Öğreniyorum.
Karya sayı saymayı biliyor aslında ama Damla pek ilgili değil.Belki ilgisini çeker ve sever diye düşündüm. O kadar ilgisiz ki Damla.Başlıyoruz saymaya 1 3 5 diyor hemen sıkılıyor ve başka şeylerle ilgilenmeye başlıyor.Dikkatini nasıl odaklarım bilemiyorum ama bir çözüm arayışındayım.

DÖNDÜM....

2010-04-19T16:22:00.002+03:00

Uzun bir ara verdim.
Gerçi zorunlu bir araydı bu.Yani son zamanları.Öncesinde foto eklemeden yazmak istemedim.Ben foto ekleyemedikçe de aramız açıldı blogumla.Derken zorunlu bir ayrılık geldi çattı.Hilal ablamın eşi Ahmet Abim en acilinden ameliyat oldu.Ne olduğumuzu anlayamadık bile.Gerçi Ahmet abim sağolsun bütün işlemleri kendisi yapıp bitirdiği için ve de ameliyat olacağını kendisi bildiği için kendisinden başka kimseye söylememiş.Hilal Ablamın bile bir gün öncesi haber oldu.Bende apar topar izin almak zorunda kaldım ve kuzularımla mis gibi bir hafta geçirdim.Haftasonu malum alışıklar tabi evde olmama ama pazartesi ve salı sapıttılar.Çarptı onları evde olmam.En sonunda isyan ettim ben iyisi işe gideyim orada bu kadar yorulmuyorum dedim.Kayınvalidem gülmekten yerlere yatıyodu neredeyse.Ama hakikaten ilk iki gün kabus gibiydi.Sonradan alıştılar evde olmama da rahatladık.Perşembe ve cuma da sevgili M. izin alınca ohhh değmeyin keyfimize.Gezdik tozduk eğlendik netekim.Bugünde işbaşı yaptık ama çok zor geldi.Alışmışız bayağı ev hayatına.
Neyse kısa kısa anlatıp geçeceğim hemen.Zira çok şey yaşandı ve bitti aklımızda kalanlar bizimdir.
Son bir haftadır Karya'nın burnu akıyordu.Peditusa başlamıştım akabinde öksürük başladı ve son üç dört gündür geceleri kötü öksürüyor.Kalkıp oturuyoruz neredeyse öksürükten.Dün dedik hadi hastaneye gidelim işe başlayınca nasıl götüreceğiz çocuğu.Atladık arabaya aldık karşı komşularımızı da.Gittik hastaneye acile.M. diyor ki ya bizi kovarlarsa.Neden dedim acile gelmek için aradıkları kriterler mi var.Evet dedi M. Mesela trafik kazası, mesela kafana bir şey düşmesi, mesela bir şey yutma mesela v.s.v.s.Oldu dedim bakmıcaklarmı şimdi.Tamam acillik bir durumumuz yok çok şükür ama ne ara izin alıp götüreceğiz çocuğu.Çalışıyoruz diye çocuğumuzu hastaneye götüremiyecekmiyiz yani.Bizim oradaki çocuk hastanesinden memnuniyetimi her defasında belirttim.Sağolsunlar yine beni mahcup etmediler.Güzelce muayene ettiler çocuğumu.YAlnız hastaneye gitmeden önce hep anlatıyorum neler olacağını.Doktorun nasıl muayene edeceğini, canlarının yanmayacağını falan.Dünde anlatarak gittiğim için KArya doktor muayenesinde hiç ağlamadı.Ben hep öncesinde tarif ettim şimdi muayene edecek, şimdi aaa diyeceksin ve ağzına bakacak, canın yanmıyacak gibi.Doktor muayenesini bitirdiğinde Karya bana "anne acı ıııı" dedi.Yani anne acımadı demek istedi.Doktor bir peditus yazdı çıktık ordan ciğerlerimizde bir şey yok şükür.
Bu aralar kızlar konuşma yönünde hızla ilerleme kaydediyor.Benden başka kimse anlamıyor nerdeyse ama olsun.ARtık konuşabiliyoruz sayılır.
Parkta çok güzel oyun oynuyoruz.En sevdiğimiz oyuncak kaydırak.Çünkü salıncak evimizde var ve ona istedikleri her an ulaşabiliyorlar.
Evde sürekli bir didişme hali mevcut.Damla mutlaka Karya'nın üstünde yada elinde olan bir şeyi istiyor.Ve bu didişmelerine neden oluyor.Karya genelde DAmla'yı ısırıyor.Yada vuruyor.
Yemek yemememiz hala problem.
Karya resim yapmayı çok seviyor.Dün kağıda hilal şekli çizdi ve anne bak ayy dedi.Sonra insan yüzü çiziyor ve gözleri ağzı falan mutlaka oluyor.
Damla ise resimle ilgilenmiyor.Çizmekten bile sıkılıyor.Onun ilgi alanı çok farklı.O tasarımsal şeyleri seviyor.Mesela legolarla oynamayı yada yapboz yapmayı seviyor.Kitap okumamdan da sıkılıyor.Masal anlatamıyorum mesela Damla'ya dikkati çok çabuk dağılıyor.
Karya 1 den 10 a kadar sayabiliyor.Hatta iki gecedir uyurken toplama yapıyoruz onunla.Damla ile ona birer tane elma verince 2 elma olduğunu farkedebiliyor.Ama çıkarma yapmaya gelince çok komik oluyor.Ben elmaları karya ya damla ya ve M.ye veriyorum.Sonra M.nin kini geri alıyorum ve karya anne ıııı veyyyy diyo.
Sonraaaa neler oldu bakalım bir beynimizi tarayalım.Hah evet mutlaka yazılmalılardan bir olay daha.Kreşe başlamamıza az kaldı yaz bitimi vermeyi düşünüyorum.O yüzden de bez atma çalışmalarımız var bu aralar.Karya güzelce külodunu giyiyor ve tutabiliyor çişini.Wc ye gidip yapıyoruz.Damla da Wc ye gidip yapıyor hatta söylüyor o kaka diye.Ama DAmla külot giymiyor kesinlikle bez de bez diye tutturuyor.Neyse efenim asıl anlatmak istediğim mevzuya giriş yapıyorum hemen.Şimdi benim küçük canavarlar altlarındaki pijamaları, eşofmanları adı her ne idiyse onu çıkarıp, bezlerini de kendileri sökerekten bez atma çalışması yapmaktadırlar.Yine böyle bir günde ikiside o adı her ne idiyse onu eşofman diyelim biz burada eşofmanı çıkarıp akabinde de bezi ataraktan Damla küçük Wc de çişini yaparken kaka yapma gereği duymuş ve yapmaya başlamıştır.Bunun üzerine Karya da kapının önüne oturarak yani çömelerek kardeşinin nasıl kaka yaptığını izlemektedir.Bende yanlarında öyle saf saf bakıyorum tabi.neyse Damla işini bitirdi Karya anne bak aba kaka nidaları eşliğinde DAmla ya tezahürat yaparken bende yana doğru bir adım atma gafletinde bulundum.Aman Allah'ım ayağımın altında vıcıkta vıcık bir şey ezildi.Bakmak istemedim ama mecbur kaldım neydi o diye.Tam tahmin ettiğiniz gibi Karya Damlayı izlerken tam Wc nin önündeki halının üstüne kakasını yapmış ve ben anne kişisi olarak o kakanın üzerine basmış bulunmaktayım.Allahtan Allah anneye öyle bir yapı vermiş ki başkasının kakasına değil basmak bakmaktan bile öğüren ben bu durumda sanki çamurun üstüne basmışım gibi hissettim.Domestoslarla falan güzelce dezenfekte ettik kendimizi ve evimizi de temizlendik çok şükür.
Ayy yazmaktan yoruldum bugünlük yeter bu kadar.Sonra yine devam ederim inşallah.Benim bücürlerin maceraları sanırım daha yeni başlıyor.İşimiz var hem de çokk..

Bu arada BAnucum beni merak etmiş.CAnım benim çok sağol kötü bir şey yok yukarıda anlattığım gibi işte çocukların bakım olayı.Seni çokk öpüyorum hayatım.

ERKEN YAŞTA İNGİLİZCE

2010-04-02T14:43:00.003+03:00

Kızlara ingilizce öğretmek istiyorum.Bunun için bayağı bir kafa patlattım ama çözüm bulamadım.Ne yapsam, nasıl yapsam acaba.Kartlar arıyorum ingilizce kelimeler içeren.Blog dostlarım arasında bu işe el atan var mı acaba.Ben şahsen ingilizce bilmiyorum.Bu yüzden evde ingilizce konuşmak gibi bir şansımız yok.NAsıl öğretilir kısmı da önemli benim için.Bu konuyla ilgili materyal arayışı içinde olduğumu da belirtmeliyim.
Bu konuya neden bu kadar taktığıma gelince....
Ben öğrenim hayatım boyunca fransızca okudum.Halbuki ortaokula kayıt yaptırdığımızda kurayla belirleniyordu yabancı diller.Ben de çekmiştim kuramı ve ingilizce çıkmıştı.Ama Abim de aynı okulda okuduğu için ve mezun olmasına rağmen tanındığı için idareciler benim fransızca okumamı abimin bana yardımcı olabileceği konusunda fikir birliğine vardılar.Bizde ses etmedik.Bena bimle fransızca konuşucam diye acaip sevindim bile.
Ama şimdi öyle büyük eksiklik yaşıyorum ki bu konuda.İngilizce sanki ülkemizde ana dil gibi oldu.Bu globalleşen dünyanın bir sonucu.Herkes ingilizce biliyor, yabancı kaynaklardan araştırma yapabilmek için özelikle ingilizce şart.Yoksa benim gibi google translate yi devreye sokmak kalıyor.Yada hemençevir.com u.
Yani demem o ki benim yaşadığım duyduğum eksikliği bücürlerim yaşamasın, çok iyi ingilizce bilsinler dediğimden bu konuya erkenden el atmak istedim.
e artık sizde yardım edersiniz dimi bana.

AKILLI BEBEKLER AKADEMİSİ KİTABIM GELDİ

2010-04-01T13:27:00.003+03:00

Uzun zamandır aradığım ama bulamadığım bir kitaptı.İzmir de bütün kitabevlerini aradım, depolara sordurdum bulamadım.En sonunda http://www.akillibebeklerakademisi.com/
adlı internet sitelerinden kendilerine ulaştım. Kitabın henüz baskıda olduğunu ama yakın zamanda çıkacağını söylediler.Bir kaç ay sonra onlar bana döndü ve kitabın baskıdan çıktığını haber verdi.
Hemen siparişimi verdim ve bugün kargoyla bana ulaştı.Şimdi inceliyorum kitabı.Çok beğenildiğini biliyorum.Umarım almakta geç kalmamışımdır.Okuyunca yorumumu da yazacağım.

KOMİĞİZ BİZ.....

2010-03-31T16:46:00.002+03:00

Biraz önce Belkıs a anlattım.Gülmekten öldürdün beni dedi.Buraya yazayım dedim madem unutmadan.
Pazar günü Galatasaray-Fenerbahçe derbisi vardı.Bizde de lig tv olunca o gün misafirimiz vardı.Kuzenlerim Özgür Emrullah ve Murat geldi eşi Belkısla birlikte.Özgür ve Emrullah gitti maç bitiminde bizde muratlarla birlikte sohbet etmeye başladık.Bir ara M.kızlar nerde diye sordu.Murat'ın oğlu Ozan ben onları banyoda gördüm dedi.Ben fırladım tabi.Koştum gittim banyoya baktım ikiside açmış duşakabini girmişler içine sonra tekrar kapamışlar ve birbirlerine su döküyorlar.Aldım çıkardım dışarı, soyduk giydirdik tekrar.Biz tekrar sohbete başladık.Bir ara bunlar yine kayboldu.Koştum yine banyoya halbu ki bir önceki vukuatta kapıyı iyice kapamıştım.Bunlar yine aynı şekilde aynı yerdeler.Karya'nın elinde maşrafa DAmla'nın kafasından dökmek üzere.Damla'yı kaptığım gibi kendime çektim ve ıslanmaktan kurtardım.Neyse ki bu kez ikiside erken yakalamayla kuru bi şekilde çıktı banyodan.
Muratlar biz gidelim artık dedi.Bizde onları yolcu etmek için kapıya geldik.Bir ara aba aç, aba aç diye ses duydum.Baktım KArya ve DAmla banyo kapısının önünde, Karya DAmla'ya kapıyı açmasını söylüyor.Damla açıyor, giriyorlar ve birlikte yaramazlık yapıyorlar.HAyır benim anlamadığım karanlıkta nasıl görüyorsunuz da giriyorsunuz içeriye.
Dün akşamda çok komik bir şey oldu.Hemen anlatayım.Kızlar çekmecede kraker buldu.Hatta Karya buldu açtırdı gitti Damla'nın eline verdi birlikte yere oturdular yiyorlar.Bir taraftan da oyun oynuyorlar.Ben de fırsat bu fırsat gittim koltukta uzanan M.nin yanına uzandım.DAmla gördü ve anne kalk demeye başladı.M.de krakeri verirsen annen kalkar yoksa kalkmaz dedi.
Bir kaç kez bu şekilde dialog geçti aralarında.En son M.yine Damla'nın anne kalk, anne kalk demelerine krakerini ver bana annen kalksın deyince......
Damla krakerin içinden iki tane aldı eline, paketi getirdi verdi babasına ve anne kalk dedi.
Akıllı kuzum..
Çok güldürdü akşam beni..Çok şükür sağlığı da düzeldi.

HASTAYDIK VE....ŞİMDİ İYİYİZ....HEPİNİZE ÇOKK TEŞEKKÜRLER..

2010-03-27T15:15:00.002+02:00

Hastayız yazımı yazdıktan sonra olanları anlatıcam.FAzla vaktim yok.Evdeyim kızları uyuttum ve açtım bilgisayarı.
Perşembe günü Hilal Ablaya eğer ateşi çıkarsa yada kusarsa mutlaka haber verin.Öğleye doğru aradıar beni.Hemen M.ile çıktık yola.Eve geldik.Hazırladık Damla'yı Karya yı ananesine bıraktık ve hastaneye gittik.Acilden sıra aldık.Çok kalabalık değildi ve hemen sıramız geldi.Gözlem odasına girdik ateşimizi ölçtüler 38,5.Doktor Hanım geldi güzelce muayene etti.Biz bu bayan doktora bir kez daha acilde muayene olmuştuk o zamanda çok beğenmiştim.Şimdi yine çok beğendim.Çok sıcak ve sevgi dolu yaklaşıyor hastalarına.O kadar yoğun olmasına rağmen hepsiyle tek tek ilgileniyor ve hiç sinirlenmiyor.Hemen fitil verildi DAmla'ya.Sonra da serum takılsın dedi.Hemşire geldi Damla'mın eline o zımbırtıyı taktı ama muayene olana kadar gık demeyen kızım o an başladı ağlamaya.Çok canı yandı.Kanlar damladı elinden.O arada iki tüp kan alındı.Sonra biz içeriye geçtik serum bağlandı.Tabi bu arada ben ağlıyorum sürekli.Bir türlü engel olamıyorum kendime.Bir ara Damla hırçınlaştı çıkarmak istedi serumu acıyor diye.Sakinleştirdim battaniyesini verdim.Ara ara uyudu, ara ara uyandı ama hiç ağlamadı bir daha.Elini bile kıpırdatmadı kızım.O kadar zormuş ki bir annenin evladını öyle görmesi.Allah kimseye yaşatmasın ve Allah beterinden korusun tüm çocuklarımızı.
Neyse efendim biz evden çıkmadan idrar tahlili yapırmak istedeğimiz için poşetimizi takıpta gitmiştik.Serum tam iki saat sürdü ve bu süre içinde Damla bir damla çiş yapmadı.Bekledik bekledik yok.Bu arada kan sonuçlarımız geldi.Enfeksiyon göründü.Doktorumuz keşke idrar tahlilinide yaptırabilsek çok beklediniz ama siz bilirsiniz dedi.Bizde bekleyebiliriz sorun değil dedik.MçDamlaya yemesi için bir şeyler almaya gitti.Geldiğinde çişimizi yapmıştık bile.Hemen laboratuara götürdüm.Damlada bu arada güzelce karnını doyurdu.Biz hastanedeyken sürekli evle telefonda konuştuk, annem evde ağlıyor ben hastanede.Bu arada KArya'da kardeşi için sürekli dua etmiş.İdrar sonucumuz da çıkınca doktorumuzla konuştuk idrar yolu enfeksiyonu.İğne yazdı ama önce kültür yaptıralım sonra mutlaka bu gece iğneyi vurdurun dedi.Damla o gece bir daha poşet taktırıp çiş yapmadı ertesi güne kaldı.Dün sabah kalktık Damlayı o idrar bardaklarına çiş yapması için ikna ettik.Altını güzelce temziledik ve bardağa yaptırdık çişini.Ben aldığım gibi hastaneye gittim.Damlayı götürmedim tabi.İdrarımızı bıraktık ve polkliniğe girdim.Oradada bayan doktor denk geldi ona iğne vurdurmak istemediğimi mümkünse şurup tercih ettiğimi söyledim tamam dedi.Ve bize şurup yazdı.O da o kadar tatlıydı ki.
Sonuç itibarıyle ilacımıza başladık ve şu an daha iyiyiz.Hepinize çokk teşekkür ediyorum.Geçmiş olsun dilekleriniz için.Bu arada hangi hastaneye gittiğimi yazayım belki gitmek isteyenler olabilir.
Buca da yeni açılan Buca kadın doğum ve çocuk hastalıkları hastanesi.Yeni açıldı ve kalabalık da değil fazla.

HASTAYIZ

2010-03-25T08:33:00.004+02:00

Şu hastalık illeti sonunda bizim eve de geldi.
Damla'm hasta. Sabaha kadar kustu ve ateşlendi.Akşam meyve yerken kusmaya başladı.
Herhalde boğazına takıldı diye düşündüm, yatmadan önce sütünü içtikten sonra da kusunca yine kabız olduğunu ve ondan kustuğunu düşündüm açıkçası.Sonra gecenin 2 sinde uyandık kusmak için.Baktım ateşi de var.Hemen calpol verdim.Beş dakika sonra yine kustu.Tekrar calpol verdim.Yine kustu.Sonra bir daha vermedim.Oyuna çevirdi heralde diye düşündüm. Kusuyor, kalkıyoruz mutfağa gidiyoruz, şurup içiyoruz, elimize kolonya döküyoruz, yatağımıza gidiyoruz ve tekrar kusuyoruz.
Artık kusacak bir şeyi kalmadığında da sabaha kadar öğürdü yavrum. offff umarım çabucak iyileşir Karya ya bulaşmadan.Yoksa vay halime..

İYİ Kİ DOĞDUN ECE....İYİ Kİ DOĞDUN ECEEEE.....

2010-03-22T16:39:00.001+02:00

22 Mart 2008 de bir melek geldi dünyaya.

O meleğin adı Ece...

Bugün tam 2 yaşında.Artık büyüdü abla oldu.

Nice yıllara küçük melek.Gülen yüzün hiçç solmasın emi.

Seni seviyoruz...

EVDEYİM VE GEÇMİŞTEN FOTOLAR

2010-03-18T10:53:00.004+02:00

Salı gününden beri evdeyim kuzularımla.Annem KT aldı, kayınvalidem ise hastanede yatıyor.Bende Hilal Ablayla birlikte kuzularımla vakit geçiriyorum evde.Benim evde olmam onlara iyi geldi ama çok huysuzluk yapıyorlar.Sanki ben gidecekmişim gibi davranıyorlar, bu yüzden de bensiz bir şey yapmıyorlar.Onlarla parka gidiyoruz, kaydıraktan kayıyorlar, kumlarla oynuyorlar.Çok eğlenceli aslında.Bir kez daha büyüdüklerine şahit olmak öyle güzel ki.Sabahları birlikte uyanmak da harika bir şey.Şimdi birlikte oynuyorlar.Patates kafayla.

Dün onlara brokoli çorbası yaptım ama ikiside ağzına koymadı.Bu çocuklara yemek yedirmek için ne yapmak lazım bilmem.Var mı değişik güzel tarifleri olan dostlar.Yazarsanız çok sevinirim.

Yukarıdaki fotoları Gizem yazın çekmiş.Bana dün yolladı.Bakın bakalım yazdan kalan fotolara da içiniz ısınsın bu soğuk günlerde.

KRİZLERDEYİZ....

2010-03-12T10:22:00.003+02:00

Allah'ım kabus gibi bir akşam yaşadık yine.
Damla krizdeydi.Bunda kabız olmasının etkisi varmı bilemiyorum.Damla gerçekten zor bir çocuk buna bir kez daha şahit olduk.En küçük bir olayda bile ağlama kapasitesine sahip.
Ama şu bir kaç gündür huysuzluğu üstündeydi.Dün tavan yaptı.Ne olduğunu anlayamadım.Gayet güzel oyun oynuyordu.Sonra Karya'nın bezini değiştirdim.BAktım Damla'nın da değiştirilmesi gerekiyor.Hadi gel annecim senin bezini de değiştirelim dedim ve kıyamet koptu acıyorr dedi önce tabi ben bıraktım acıyoru duyunca.Ama başladı ağlaması.Anneannesi geldi onda da ağlıyor.O kadar uzun sürdü ki ağlaması.Babası avutmayı denedi biraz avundu sonra yine başladı.Ama bir müddet sonra kendiliğinden sustu.Aradan biraz zaman geçti yine başladı huysuzluğu.Wc ye gittik birlikte.Karya klozete oturdu Damla da lazımlığa çişini yaptı vay efendim kendi dökecekmiş diye başladı ağlamaya.Ama ne ağlamak.Çığlık çığlığa, tepine tepine..Evin içinde ordan oraya koşturarak.
Sabrımı fazlasıyla zorladı yani akşam.Neyse ki uyudu da ağlama krizimiz dün itibariyle bitti.Bugün bakalım neler yaşıyacağız.

BATTANİYE KRİZİ

2010-03-10T16:37:00.002+02:00

İşte krize neden olan battaniye....

Damla'nın battaniye sevdası malum.Battaniyesi olmadan hiç bir şey yapmaz.Biz Ağustos sıcağında bile battaniyemizi yanımızda taşıdık.Plajda bile battaniyemiz yanımızdaydı.O kadar kıymetli yani.
Yıkandığında bile büyük olay olurdu evde.Neyse dün Damla Hilal Abla'ya kendisi vermiş battaniyesinin yıkanması için.eeee eeee demiş.Ve Hilal Abla da yıkamış.Bu arada Damla KArya'nın battaniyesiyle dolaşmış ve Karya da ses çıkarmamış.Ben eve gittiğimde Damla bana kendi battaniyesinin yaş olduğunu sürekli tekrarladı.Ve gece uyurken yetişmesi için de peteğin üstüne koyuldu battaniye.Uyku saatimiz geldi.Damla'nın battaniyesi kurudu.Eline verdim ama battaniyesini yaş diye istemedi.Israrla Karya'nın battaniyesiyle uyumak istedi.Ama KArya'da kendi battaniyesi için diretince evde küçük çaplı bir kriz yaşandı.İkiside aynı battaniye için ağlıyor.
Karya'yı o kadar zor ikna ettik ki.Hatta çocuğumu kandırmak zorunda kaldık.Babasıyla uyuyacaktı.Odada lamba sönük olduğu için ben Damla dan alıp getirdim diye verdim battaniyeyi ve oda karanlıkta anlamadı.Bu vesileyle sorun çözülmüş oldu.İki sıpa arasında uzlaşma sağlamak ne zormuş.Bunlar biliyorum ki henüz iyi günlerimiz.İleride kimbilir ne için ne kavgalar yaşanacak evde.

ETİ BROWNİ İNTENSE

2010-03-05T11:07:00.003+02:00

İki gündür müdavimi oldum.Tesadüfen gördüm ve tattım.
Ama bayıldım çokkkkk güzel..
Gerçekten çikolatayı seviyorsanız ama yoğun çikolata tadını beğenirsiniz.
Çünkü çikolatayı seven ama bu tadı ağır bulan arkadaşlarım oldu.
Bense süper buldum..Hatta dün üst üste iki tane Eti Browni İntense yuttum.
Ondan sonra da Allah'ım ben nasıl kilo vereceğim diye kara kara düşünüyorum.
Ama pişman değilim.Yine yaparım.HAtta yapacağım.Öğlen alayım bari.
Eve de aldım tam 9 tane.Şimdi üçlü pakette çıkarmışlar.

"Browni Intense Çikolata Kaplı Krema Dolgulu Kek

Kendini mutlu etmek isteyenlerin vazgeçilmezi “ETİ Browni” ailesine yepyeni bir tat eklendi. Yüzde 40 çikolata içeren Yeni ETİ Browni Intense, aynı anda hem Browni hem de çikolata tutkunlarını mutlu edecek yepyeni bir lezzet sunuyor. Yumuşacık ıslak keki, yoğun çikolatası ve üstündeki çikolata kaplaması ile Yeni ETİ Browni Intense tarifi imkânsız bir şey!.."

Besin öğeleri

(100 gramda)

Enerji(kcal)

465

Karbonhidrat(gr)

55.9

Protein(gr)

Yağ(gr)

25.8

Şeker(gr)

39.3

Lif(gr)

2.6

Sodyum(mg)

352

ATIK YAĞLAR SULARIMIZI ÖLDÜRÜYOR

2010-03-04T14:32:00.001+02:00

Sevgili Ayşegül'ün blogundan alıntıdır.Lütfen duyarlı olalım.Madem ki elimizden küçük de olsa bir katkı gelecek dünyamız için.Bence değerlendirelim.

Eren Güler / hurriyet.com.tr 21 Aralık 2009

Türkiye'nin sularının, akarsularının, göllerinin ve denizlerinin kurtarılması sizlerin elinde.

Hem de çok basit bir yöntemle... Hepimiz yemek yapmak ve kızartma yapmak için evmizde çeşit çeşit yağ kullanıyoruz. Ayçiçek yağı, zeytinyağı,mısırözü yağı, margarin vs... Peki bu yağları kullandıktan sonra ne yapıyoruz? Lavaboya döküyoruz değil mi...
TAM BİR KATLİAM
İşte doğa katliamı da tam bu noktada başlıyor. Lavabodan döktüğümüz her bir damla yağ ile Türkiye'nin geleceğini çalıyoruz ve zaten sınırlı olan su kaynaklarımızı katlediyoruz... Hem de ne katliam....Lavabodan döktüğümüz bir litre yağ tam 1 milyon litre suyu mahvediyor. Evet evet, 1 litreye 1 milyon litre... Fritözlerde kirlenen yağlar, kızartma yapıldıktan sonra tavalardan dökülen yağlar denizlerimizde, göllerimizde, akarsularımızda ve içme suyu kaynaklarımızda geri dönülmesi imkansız hasarlar yaratıyor.Bu yağlar suların üzerinde birikerek güneş ışıklarının aşağıya geçmesini önlüyor ve oksijeni keserek sudaki tüm dengeyi bozuyor. Hem sudaki canlı yaşamı bitiyor hem de sular hızla kirlenerek tüm işlevini yitimeye başlıyor. Uzmanların söylediğine göre bu kirlenme böyle devam ederse 30-40 yıl sonra Türkiye büyük bir su sorunu ile karşı karşıya kalacak.Bu atık yağ kabusunun ev tarafı bir yana bir de işyerleri tarafı var. Türkiye'deki binlerce gıda işletmesi, oteller,moteller, kamu kurumları , askeriye, dev yemek şirketleri, fast-food'çular, tatlıcılar... Maalesef bunların çok büyük bir bölümü de yağlarını oluk oluk lavabolardan aşağı döküyor. O yağlar lavabolardan döküldükçe Türkiye'nin geleceği ellerinden gidiyor, her taraf pisleniyor, kararıyor. Ve maalesef belki de çocuklarımızın içecek bir damla su için birbirine gireceği bir geleceğe gidiyoruz...
BU NUMARAYI BUZDOLABINIZIN ÜZERİNE YAPIŞTIRIN: 444 28 45
Mevcut durum bu kadar kötü maalesef. Peki değiştirmek için bişeyler yapabilir miyiz? Evet yapabiliriz. Her bir hane halkı, her bir küçük dükkan, her bir işletme bu gidişatı değiştirebilir. Yağları lavabodan dökmek yerine ufak bidonlarda biriktirebilirsek bütün işi çözebiliriz. Çünkü bu bidonları sizden ücretsiz olarak alacak kurumlar var Türkiye'de. Evinizde 5 litre biriktirin, açın bir telefon, gelip alsınlar. Bu kadar basit. İşyerleri için de ufak bir hatirlatma yapalım. Atık yağını vermek için sözleşme yapmamanın, yağları lavabodan dökmenin aslında büyük bir cezası var. Tam 73 bin lira. Bu ceza şimdiye kadar kesilmemiş ama sorunun ne kadar ciddi olduğunun farkına varan belediyeler yakında cezayı kesmeye başlayacaklar. Bizden uyarması, sürpriz bir ceza ile karşılaşmamak için elinizi çabuk tutun.
Yağ meselesi memleket meselesi

HAYAT BİR TELAŞ AMA NİYE..

2010-03-02T10:54:00.003+02:00

Dün bahsedecektim ama o kadar çabuk yazıyorum ki son günlerde.Ne yazacaktım, nasıl yazacaktım diye düşünemiyorum bile.Çok telaşlı yaşıyoruz hayatı.Ve tadını çıkaramıyoruz.Ama mecburuz işte.Başka türlü olmuyor.Sabahları bir telaş uyanıyorum, acele bir şekilde giyiniyorum.Çoğu zaman saçımı bile toplamadan atıyorum kendimi sokağa.Yaklaşık 15-20 dakika içinde evden çıkmamız gerekiyor.Bütün gece deliksiz bir uyku çekememek sabahları uyanamamama(Allah'ım ne zor bir kelime bu.Yaklaşık 5 dakika Figen'le tartıştık.O neden bu kelimeyi kullandığım konusunda söylendi.Ama benim kullanasım var ne yapayım) neden oluyor.Afyonumun patlaması da bir iki saati buluyor.Mümkünse o süre içinde kimse bana bulaşmasın.
Telaşla işe geliyoruz, telaşla işlerimizi yapıyoruz (çünkü bizim işlerimiz hep güncel ve acil), öğle aralarında işimiz varsa dışarda telaşla çıkıp, telaşla dönüyoruz ki işe geç kalmayalım.Akşam telaşla çıkıyoruz işten.Evde çoluk çocuk bizi bekliyor.Telaşla yemeğimizi yiyoruz ki bir şeyler yapmaya vakit kalsın.Telaşla yapacaklarımızı yapıyoruz çocukların uyku saati gecikmesin.
Telaşla yatıyoruz, telaşla kalkıyoruz nitekim.
Ama niye..Nedir bu acele..Nereye yetişmeye çalışıyoruz.Zaten gözümüzü açıp kapayıncaya kadar yaşlı birer insan olacağız ve ömrümüz ne zaman, nerede ve nasıl bitecek bilmiyoruz.Güzel güzel tadını çıkarsak hayatın..Ne yapmalı bunun için varsa bilen bana da söylesin.
Hep zamanın bu kadar hızlı akmasından şikayet ederim.Hiç bir şeye vakit bulamazken, hayatın tadı nasıl çıkar ki.Bunun için işimden mi ayrılmalıyım.Evde mi oturmalıyım..
Peki hayatın tadı nasıl çıkar.Bana göre-şimdi, şu anda ki düşüncem bu- deniz kenarında müstakil bir ev.her yeri bahçe ve bahçenin içinde bir sürü ağaç, sebze v.s.Bir hamak..Çocuklar kenarda çamurdan evler yapıyor.Ben almışım çayımı-kahvemi yudumluyorum, ama birden uyku bastırıyor.Dönüyorum sağıma kapıyorum gözlerimi.Ilık bir meltem esiyor..Denizde hafif dalga..O ses Allah'ım nasılda dinlendiriyor beni.Arada bir sinek konuyor e tabi karpuzu masada ağzı açık unutursam olacağı bu.Sineklerin vızıltısı sinir ediyor beni.Uykum kaçıyor.Allah kahretsin yaaa burada da rahat yok..Neyse kalkayım da bari işime devam edeyim.

ÇOK İŞİM VAR AMA....

2010-03-01T16:06:00.002+02:00

Uzun süre ara vermek istemiyorum.Sonra hem benim hevesim kalmıyor hem de yazacaklarımı unutuyorum.Not almak gibi bir alışkanlığımda yok maalesef.
Efendim biz bu arada neler yaptık.Geçen hafta sonu tiyatroyo gittiğimizi, kustuğumuzu yazmıştım.
Ama kusarken ter içinde kaldığımızdan bahsetmedim tabi.Salı günü Karya'nın burnu akmaya başladı.Sonra kusmalarımız başladı.Hemen aynı gün peditusa başladık.Bir kaç gün sonra Damla'da da burun akıntısı ve kusma başladı.Ve halen burun akıntımız devam ediyor.
Haftasonu evdeydik.Cumartesi zaten yağmur vardı.Bizde ailecek uyuduk.Dünde pazar alışverişimizi yaptık ailecek.Kızlar pazarda gezmeye bayılıyor.Pazarda bir peynircimiz var bizim.Kızlara bir iki kere çeçil peynirinden ikram etmişlerdi.Şimdi kurulu bebek gibi peynirciyi görünce hemen yanına gidip peynirlerini istiyorlar.Biz pazarı dolaşırkende peynirlerini yiyorlar.Bazende amcalar meyve ikram ediyorlar bizim sıpalara.Güzel oluyor netekim kızlarla pazarda dolaşmak.Eğeleniyoruz, sohbet ediyoruz hava alıyoruz.Sonra evimize geliyoruz, sütümüzü içiyoruz ve hemen yatıyoruz.
Bizim oralar pek güzel bu aralar.Her yer papatyalarla dolu.Sani kar yağmış çimenlerin üstüne.O kadar güzel görünüyor ki.İnsana huzur veriyor.Huzur demişken aklıma geldi.
Benim yeni keşfettiğim bir şarkıcı Gökhan Türkmen.Ve Dön adlı şarkısını dinledim sadece.Ama sesi o kadar yumuşak ki.insana huzur veriyor.Son günlerde dinlediğim en iyi şarkı diyebilirim bana göre tabi.Birde Mustafa Ceceli hoşuma gidiyor.Güzel şarkıları var.
ordan burdan derken kitaplardan bahsetmemek olmaz.
İmprimatur şu an okuduğum kitap.Ama araya Başarılı çocuk nasıl yetiştirilir'i de (mahallenin en mutlu yumurcağı) sıkıştırdım.Bitmek üzere.Yumurcak-ça konuşun diyor ama benim Damla anlamıyor vallahi Yumurcak-ça yı. Devam edersem belki öğrenir.Ben azimliyim yumurcak-ça anlaşmaya.Güzel bir kitap beğendim.Bir de Akıllı Bebekler Akademisini arıyorum uzun zamandır.Tekrar basılacakmış sabirsızlıkla bekliyorum.HAber verecekler inşallah ABA grubu.
Ben kaçar.Saat 17,17 olmuş.Mesaim bitmiş.Evde kuzularım beni bekliyor..

KING'TEN TAKİPÇİLERİNE ÖZEL HEDİYE!!!...

2010-02-26T13:08:00.002+02:00

Sevgili Fundanın blogunda gördüm bugün.Daha önce bilmiyordum.
Bende hemen üye oldum.Halbuki hiç yapmadım bugüne kadar böyle çekilişlere katılmayı.
Hatta dün Belkıs'la da konuştuk.Belkıs hatırladın dimi:)))))
Ama bugün yapmak istedim ve yaptım.
Şanslımıyım değilmiyim görmek istedim.
Çünkü hiç şanslı olduğumu düşünmem.
Neyse işte sizde deneyin, şanslımısınız değilmisiniz öğrenin...

King Elektrikli Ev Aletleri 2010 yılında da hanımları mutlu etmeye devam ediyor, King Dünyası’na üye olanlar kazanıyor...

Blog üyelerine çekilişsiz, kurasız sürpriz hediyeler veriyor. Bayanların yanısıra bayların da katılabileceği bu yarışma bugüne kadar yapılan yarışmalara hiç benzemiyor. Kingdünyası.blogspot.com adresine yeni üye olacak bir kişiye çekilişsiz ve kurasız Thunderbird Otomatik Döner Fırçalı Saç Kurutma Makinesi hediye... 1600-1800W’luk ısınma gücü, iki yöne otomatik dönen şekillendirici fırçası, serin hava ayarı, 3 ısı ve 2 hız ayarı bulunan Thunderbird’a ücretsiz sahip olmak için King blog’unu ziyaret etmeyi unutmayın.

King Dünyası’na adım atar atmaz şans kapısını aralayacak olan üyeler arasına sizler de katılın.

Hemen üye olun, hediyenizi kaçırmayın!

Kazananlar http://kingdunyasi.blogspot.com adresinde açıklanacaktır...

Çok kısaca yapılması gerekenler:
1.http://kingdunyasi.blogspot.com adresinde yer alan blogumuza üye olmak.
2.Blog sayfanızda kampanyamızı duyurmak.
3.www.king.com.tr'de yer alan King Ladies Club'a üye olmak
3.Üye olduktan sonra Ad, Soyad, Adres, Yaş, Meslek, Medeni Durum ve Gsm bilgilerinizi tam olarak doldurup kingdunyasi@gmail.com adresine yollamak.

ETİ ÇOCUK TİYATROSUNDAYDIK

2010-02-23T09:39:00.005+02:00

Aylardır beklediğim olay sonunda gerçek oldu.Kızlarımla ilk tiyatro deneyimimizi yaşadık.
Nasıl olacak, duracaklarmı, sıkılırlarmı, ağlarlarmı, zorlanırmıyız derken...
Pazar günü 11.30 oyununa gittik.
Ama öncesini anlatayım hemen.
Yılbaşı öncesi sevgili Ayşegül'ün blogunda görmüştüm Eti Çocuk Tiyatrosunun İzmire geldiğini.
Ve kendisi çok beğendiklerini yazmıştı.Biraz sohbet etmiştik bu konu üstünde.Sonra ben Eti Çocuk Tiyatrosuna İzmire tekrar ne zaman geleceklerini sorduğum bir mail atmıştım.Ve bir gün posta kutumda onlardan gelen bir mail gördüm.Şubat ayı içinde İzmire geleceklerini, istersem bana bilet göndereceklerini yazmışlar.Tabiki sevinçle kabul ettim.21 Şubat 2010 saat 11.30 oyunu için biletlerim geldi.Buradan kendilerine çokkkk teşekkür ederim.
Pazar sabahı saat 10.00 gibi uyandım.Aman Allah'ım geç kaldık telaşı vardı üzerimde.M. hadi canım kahvaltı yapmadan çıkalım, yoksa yetişemeyeceğiz dedi.Bense kızların kahvaltı yapmıyacağını bile bile onları evden aç bir şekilde çıkartmayı düşünemedim bile.İki lokma da olsa yesinler istedim.Çünkü benim mıymıy kızlarım her arabaya binişimizde özelikle açlarsa ve uzun mesafeyse mutlaka kusarlar.Yine değişmedi olay.Biz arabaya bindik Konak'a varmak üzereyken Karya kusmaya başladı.Bu arada da güya annemi evine bırakacaktık.geç kalıyoruz diye kadıncağız yolda indi.Onun indiğini gören Damla krize girdi.Anneanne anneanne diye ağlamaya başladı.Ama ne ağlamak.İnanamassınız.Çığlık çığlığa.Sonra Karya da başladı aynı şekilde ağlamaya.Kabus gibiydi o dakikalar.Arabayı otoparka bıraktık ve artık AKM ye gideceğiz oyunu izlemeye.Ama Damla'nın krizi geçmiyor bir türlü.M. hadi kızım gel bak oyun izleyeceğiz, sizin gibi çocuklar var falan diye konuşmaya çalışıyor ama bizimki hiçç oralı değil.Neyse bir şekilde ikna oldu hanımefendi de salona varabildik sağ salim.Daha önce bizim www.ikizanneleri.net mail grubumuzdan İzmirli ikizanneleriyle de sözleşmiştik.Onlarla da salonda karşılaştık.Birbirimizi ilk kez görmemize rağmen hemen tanıdık.Ve kaynaştık..
Salona çıkarken kızlara eti bayrağı verdiler.Benimkiler bayrağı hiç düşürmedi ellerinden.Diğer çocuklar gibi sürekli salladılar.Oyun başlamak üzereyken ışıklar söndü.Şimdi mızırdanmaya başlıyacaklar diye düşünürken başka çocukların ağlamaları duyuldu.Birer ikişer dışarı çıktı ağlayan çocuklar ve anneleri.Ama benim akıllı kızlarım oyunu başından sonuna kadar ilgiyle izlediler.Hiç yaramazlık yapmadılar.Önce kendileri tek başlarına koltukta oturuyorlardı.Ama sonra göremediklerini düşünüp kucağımıza aldık ve oyunu kucağımızda izlediler.Karya bir ara sıkıldı gibi ama yine de oyundan gözlerini hiç ayırmadı.Bizi en çok şaşırtan Damla oldu.Damla her şeyden çabuk sıkılır normalde.Ama yavrum gıkını bile çıkarmadı.Ara ara elini tuttum rahatlasın diye.Tabi en önemli şeyini yazmayı unutuyordum.Damlanın battaniyesini de yanımıza aldık.Belki rahat rahat izlemesinin tek nedeniydi battaniyemiz.Oyun biterken çok güzel şarkı söyledi oyuncular Pino pinokyo pino pino pinokyo diye.Damla bu şarkıya bayıldı.Çıkışta ikizanneleriyle ayak üstü sohbet ettik.Ve bir gün kahvaltıda buluşmak üzere sözleştik.
Eve giderken her ikiside kusmaya devam etti.üstümüz başımız battı.Yanımızda taşıdığımız bütün yedek poşetler bitti.Daha mı..Daha ne olsun..Eve geldik hemen karnımızı doyurduk ve doğru yatağa.hep birlikte güzel bir uyku çektik.
Akşam evde sürekli pinokyodan bahsedildi.Babasından balıktan burnundan v.s.
Bizimkiler pinokyoyu çok sevdiler.Ve beni utandırmadılar.Akıllı bıdıklarım benim.
İşte böyle..... ilk tiyatro maceramızı alnımızın akıyla tamamladık.

PARMAK BOYASI

2010-02-11T11:10:00.002+02:00

Dün kızlara ilk kez parmak boyası aldım.Ve uygulama yaptık akşam..Tam tahmin ettiğim gibiydi.
Bugüne kadar neden geciktirdim diye soruyordum kendime.Dün cevabını buldum.Benim canavarlar için parmak boyası henüz erken.Biz boya işlerine ancak yazın başlayabiliriz.
Foto çektim ama yükleyemedim tabi bilgisayara.Görmeliydiniz.
İki kardeş o kadar farklı karakterde ki.Damla boyaların içine gömüldü.Aklınıza gelebilecek her yeri boyadı.Yere muşamba sermiştim ona rağmen yerdeki örtüm, kendisine faaliyet önlüğü giydirmiştim ona rağmen üstü başı v.s.boya oldu.
Karya ise (Namı diğer Banu Alkan-kokoşluk abidesi) efendim parmağı boya oldu diye habire sildirdi bana.boyanın içine azcık sokuyo kağıda dokunuyor sonra rahatsız oluyor.Ama neyse ki oda aştı kendini daha sonra..Ve boyaların içinde kayboldu.
Yalnız merak ettiğim bir şey bu sadece bize mahsus mu yoksa her çocuk aynı mı?
Biz açılan boyanın tamamını bitirdik.6 lı boya almıştım dördünü kurtardım, ikisi sizlere ömür.Anında bitti boyalar.Damla sağolsun sarı boyayı almıştı eline heryeri sarı boyayla boyadı.
Karya ise kırmızı boyayı almıştı eline.Ama sonra DAmla o kırmızı boyayıda bitirdi.Ve elindeki boş sarı boya kutusunu Karya ya veriyo al sen bununla oyna diye.Benim ikazlarımla Karya'ya azcık parmaklatıyo neyse ki.
İşte bizim bir parmak boyası maceramız da böylece sona erdi.Akşam evdekilere dedim ki.
"eğer kızlara tekrar parmak boyası çıkaracak olursam lütfen beni engelleyin yaza kadar.Çünkü yazın ver eline boyasın her yeri cıbıl cıbıl, sonra doğru banyoya"

BAŞLIKSIZ FOTO

2010-02-08T08:20:00.000+02:00

2010-02-02T08:11:00.001+02:00

BUGÜN YAZMAYA GELDİM

2010-01-28T11:31:00.002+02:00

Uzun zamandır yazmak gelmiyordu içimden.Fotoğraf eklemediğim uzun zamanları da dikkate alarak bolca fotoğraf eklemeyi düşünüyordum bir süre.Ama bugün yazmak geldi içimden.Geçen haftadan beri annemin hastane işleriyle uğraşıyordum.Adını bile anmak istemediğim hastalığının gidişatını öğrenmek ve tedaviye yanıt verip vermediğine bakmak için yeni bir PET/CT çekimi istediler.Geçen hafta onu yaptırmıştık ve sonucu aldık.Geçtiğimiz pazartesi de onkoloji doktoruyla olan randevusuna gittik.Sonuç beklediğimizden çok daha iyi çıktı.Biz herhangi bir iyileşme beklemediğimiz gibi aksine hastalığın daha çok ilerlediğini düşünüyorduk.Daha önce yazmıştım alternatif tedaviyle ilgi bazı şeyler aradığımı.Bu annem içindi.Ve biz Manisa'da bir lokman hekimden bitkisel takviye aldık.Artık kemoterapimi yoksa bu bitkisel takviyemi anneme iyi geldi bilmiyorum (ama biz bitkilerin iyi geldiğini düşünüyoruz) ama annemin durumunda bize göre süper bir gelişme oldu.Boyutlarda herhangi bir gerileme yok ama aktifliğini yitirmiş malum hastalık.Dolayısıyla doktorumuz tedaviye yanıt verdiğini ve aynen böyle devam edeceğimizi söyledi.3 yada 4 seans daha KT aldıktan sonra yeni bir PET çekimiyle netleşecek durumumuz.İnşallah annemim durumu daha iyiye gider.Annemin durumu hakkında burada çok fazla şey yazmak istemiyorum.Kızlarım büyüdüğünde bu zor günlerimizi nasıl geçirdiğimizi, neler yaşadığımızı bilmesinler.Ama benim için çok önemli olan annemin durumundaki iyileşmeyi yazmadan duramazdım.Herkesin annesi kendisine kıymetlidir.Ama inanın benim annem benim için kıymetli ötesidir.O bana ben ona o kadar düşkünüzdür ki.Sonuçta o kocasız geçen yıllarında benimle teselli buldu.Ben ise babasızlığımı annemle giderdim.BAna babasız büyüdüğümü elinden geldiği kadar hissettirmemeye çalıştı.O benim biriciğim.Kıymetlim..Anam...
Ben para pul için dua etmem.ALlah kimseye muhtaç etmeyecek kadar para versin bana yeter.Bu yüzden de eskiden tek dileğim çocuğumun olmasıydı.Şimdi ise Allahdan tek dileğim annemin çocuklarımın büyüdüğünü görmesi, en azından onların ilkokula gidişlerini görmesi.

Allah herkese, evlatlarına, eşlerine, ana ve babalarına, kardeşlerine ve sevdikleri herkese sağlık, sıhhat ve uzun ömürler versin...

DEĞİŞİK FOTOLAR

2010-01-19T10:23:00.003+02:00

YİNE YENİDEN FOTO

2010-01-15T10:27:00.002+02:00

TOKALARIMIZDAN BİR KISMI

2010-01-08T08:55:00.004+02:00

Karya saçını toplatmayı çok seviyor ama kızımın saçları çok cansız.
Gördüğünüz gibi evdeki bütün tokaları kafasına takdırdı ve çokk güzel bir taç oldu.
Çokta yakıştı kızıma.Birde giydiklerini daha temiz kullansalar.

SUNSHİNE (GÜNEŞIŞIĞI ) ÖDÜLÜ VE DOSTLUK FERMANI

2010-01-07T13:29:00.005+02:00

Sevgili tatesalcim bu iki ödüle layık görmüş beni.NAsıl mutlu olduğumu anlatamam.
Kendisine çokk teşekkür ediyorum.Gelelim ödülün koşullarına.

Ödülü alan kişi bunu 12 kişiye verecekmiş isimlerini ve blog isimlerini beliterek...

Bu çok zor bir seçim olacak benim için.Sonuçta hepinizi çok seviyorum.Ve hepiniz bence bu ödüle layıksınız.Ama madem kural bu yapacak bir şey yok.Seçim yapacağız.

Minik Ece'nin annesi Belkıs
İkiz cadıların annesi Yasemin
Yusuf'un annesi Aytül
İkra ve Yüsranın annesi Oya
Deniz'in annesi Ayşegül
Minik Toprağın annesi Özlem
Sevgili Lale Abla
Sevgili Ebruli
Sevgili Mavianne
Sevgili Smilena
Sevgili Aslı
Ethem ve Efdalin Annesi

Ayrıca dostluk fermanı içinde 10 arkadaşıma göndermem gerekiyormuş ama bende sevgili Tülin gibi yukarıdaki arkadaşlarıma da dostluk fermanını yolluyorum.Gönül herkese göndermek istiyor ama....
Bence gönderilmeyen arkadaşlarımıza gönderirsek hepimiz sebeplenmiş oluruz dimi.
HAdi bakalım bayanlar iş başına.Herkes dostluğunu göstersin birbirine.

FAALİYET YAPARKEN

2010-01-06T08:28:00.003+02:00

Faaliyet yapmaya çalışıyoruz.Ama her defasında yarım kalıyor.Neden? Çünkü Damla çabuk sıkılıyor.Burda da nohutları doldur boşalt yapmaya başladık.Önce her şey çok düzgün gitti.Ama sonra DAmla sıkıldığı için nohutları etrafa saçtı e Karya da onu görünce aynı şeyleri yapmaya başladı ve bizim faaliyet çalışmamız her zamanki gibi amacına tam ulaşamadan sona erdi.

Aradaki 7 farkı bulunuz :-))

2010-01-04T17:15:00.003+02:00

DOĞUM GÜNÜ FOTOLARIMIZ..

2010-01-04T15:30:00.006+02:00

Doğum günü fotolarımız bunlar..Aile arasında küçük bir kutlama yaptık bu yıl.
Geçen yıl ilk doğum günümüz olduğu için ve ben kendi adıma anneliğimi kutladığım için büyük bir kutlama yapmıştık.Bu yıl kızların henüz küçük olması ve çokda tedirgin olmamaları adına küçük bir parti olmasını istedim.Ama önümüzdeki yıl nasipse yine büyükçe bir parti düşünüyorum.Bol çocuklu..Onların eğlenmesi adına.Bakalım günler neler gösterecek.
Kızlar için çok iyi oldu kalabalık olmamamız.Her zaman gördükleri tanıdıkları yüzler olunca keyif aldılar.Abimler, yengemler, annemler (hem annem hem kayınvalidem) ve biz.
Hediye paketlerini açarken çok tatlılardı.O kadar çok paket açtılar ki.Onlarda şaşırdılar bu kadar paketi birarada görünce.Ama en çok beğendikleri şey sanırım pastamızdı.Parmaklayarak ne olduğunu anlamaya çalıştılar sürekli.Konsept olarak isimlerine uymaya çalıştım bu yıl.
Onlar benim uğur böceklerim..Umarım hayatları boyunca bize ve kendilerine uğur getirirler.

MUTLU YILLAR HEPİMİZE.....

2009-12-31T14:01:00.001+02:00

2010 hepimize sağlık, mutluluk ve güzellikler getirsin..

BELKIS VE ECE'ME ÇOKKKK TEŞEKKÜRLER...

2009-12-29T13:53:00.004+02:00

Minik Ece ve annesi sevgili Belkıs hazırlayıp göndermişler yukarıdaki hediyeleri doğumgünümüz için.O kadar güzeller ki...Ben çok beğendim.El emeği göz nuru diye buna denir hakkaten.
Canım miniğim Ece'nin el izlerinden oluşmuş ve lamine edilmiş,Daisy Duck (o benim işte, yani ben kendimi hep Daisy gibi hissettim) ve Micky Mouse'la süslendirilmiş mutlu yıllar kartları, yine el yapımı yeni yıl için noel babalı ve ağaçlı kartlar ve iki adet mini laptop.Akşam kızlar bayılacak eminim.ahhh unutuyordum neredeyse iki adet te yine el yapımı ecenin kendi elleriyle kestiği uğurböceği maskesi...
Tekrar çok teşekkür ediyorum Belkıs'cım.
Dostluğunu taaaa Bursa'lardan İzmire hissettirdin ya.Ne diyeyim ben sana..
İnan bana çok şanslıyım senin gibi bir dostum olduğu için..Kızlarım da senin gibi bir teyzeleri ve Ece gibi bir kardeşleri olduğu için çok şanslılar inan bana.Seni ve Ece'yi çok seviyoruz.

İYİ Kİ DOĞDUNUZ UĞUR BÖCÜKLERİM

2009-12-29T08:51:00.001+02:00

UĞUR BÖCEKLERİME

İnsan hayatta ne ister? Evlenmek, yuva kurmak, iş sahibi olmak, kariyer sahibi olmak, zengin olmak v.s. v.s.
Pekiii hayatta en çok istediğiniz şeye sahip olabildiniz mi?Ben kendi adıma evet diyorum. Çünkü Hiçbir zaman büyük isteklerim olmadı.Hep bana verilenle yetindim.Daha fazlasını hiç istemedim.Biliyordum ki ailem zaten benim için elinden geleni yapıyor.Belki de bu yüzden çok hırslı olamadım hayatta.Çok çok önemli yerlere gelemedim.Ama evlendikten sonra değiştim.Hırslandım, mücadele etmeyi öğrendim.Ki ben sanırım kaderci olmak zorunda hissettim kendimi yıllar boyu.Ama dedim ya evlendikten sonra değiştim.Çünkü anne olmak istedim.

Bu uğurda da elimden gelen her şeyi yaptım.İyi ki yapmışım.Çünkü size sahip oldum. İki minik uğur böceğine..Zaman ne kadar çabuk ilerliyor.Daha dün sizin benimle olduğunuzu öğrendim sanki.Size bir şey olmasın diye hayatımda dikkat etmediğim şekilde davrandım kendime.Kendimi sevdim.Çünkü içimde siz vardınız.Her günüm heyecan içinde geçti sizinle olduğum süre boyunca.Ne yapıyordunuz nasıldınız diye düşünmeden bir anım bile geçmiyordu.Hele ki tekmelerinizi hissetmek.İnsanın hayatı boyunca bir daha yaşayamayacağı bir mutluluk olsa gerek.O anların tadını doyasıya çıkarmaya çalıştım.O günlerde elimde olsa sizi hiç doğurmazdım.Sizi kimselerle paylaşmak istemezdim çünkü.Hep içimde sizinle başbaşa yaşamak isterdim.Ama bu mümkün olmadı ne yazık ki.Öyle bir şansım olamazdı.

Doğduğunuz günü hayatım boyunca unutmayacağım.Bir kadına verilen en değerli hediye unutulur mu? Asla unutulmaz....

Miniciktiniz.Sizi kucağıma almaya korkuyordum.Size zarar vermekten korkuyordum.Sizi emzirmek, sizinle vakit geçirmek öyle özel anlardı ki...Zaman hiç ilerlemesin istedim o dönemler.Ama zamana dur denmiyor ki..

İnsanın çok istediği şeye sahip olması için yapmıyacağı şey yokmuş.Bunu öğrendim. Bana öğrettiğiniz o kadar çok şey var ki.Her şeyden önce anne olmayı öğrendim.Sizi sevmeyi öğrendim.Hayatta canını hiç düşünmeden verebileceğin varlıklar olduğunu öğrendim.Hiç gocunmadan birisine bakmayı öğrendim.Gece uykularımın iki minik yaramaz uğruna feda edilebileceğini öğrendim.

Artık 2 yaşındasınız.Kocaman bir iki yılı birlikte yaşadık.Sizden önceki hayatım hiç aklıma gelmiyor.Öylesine yoğun ve dolu geçiyor ki zamanımız.Siz artık derdinizi anlatabiliyorsunuz. Kendi başınıza bir çok şeyi yapabiliyorsunuz.Size asla müdahale edilmesin istiyorsunuz.

Allah'ım bu öyle güzel bir duygu ki.Hele ki ikiz annesi olmak.Bazen kalbimin ikiye ayrıldığını hissetsem de aslında siz ikiniz kalbimin tam ortasındasınız. Sevginiz her şeye değiyor.En mutsuz olduğum zamanlarda bile bana dayanma gücü verdiniz.Her gece şükrediyorum varlığınıza.Siz benim hayatımda milat oldunuz.İyi ki sizi doğurmuşum.

İyi ki doğmuşsunuz.

Nice 2 yaşlara....

Sizi çok seviyorum.

ALEYHİNİZE DELİL OLARAK KULLANACAĞIM

2009-12-28T14:40:00.001+02:00

Siz büyüyeceksiniz elbet Allah'ın izniyle.
Sonra İnşallah kendinize ait bir eviniz olacak.Üzerine titreyeceksiniz evinizin.
İşte o zaman ben geleceğim ve sizin benim evimin duvarlarına yaptıklarınızın aynısını sizin evinizin duvarlarına ben yapacağım.Hem de büyük bir zevkle..Demedi demeyin...
İntikamım çok fena olacak:))

FOTO FOTO FOTO

2009-12-22T14:12:00.003+02:00

İş yerinden arkadaşım Leyla kızlara patates kafa oyuncak almıştı.Kızların ev hali ve oyunları.
Bizim evimizin dağınıklığı ise olmazsa olmazımız artık.Ben topluyorum, kızlar dağıtıyor.Oyuncaklar mutlaka dağınık olacak.Asla kutularında olmayacak.Özelikle DAmla'da dağınıklık var.Saçlarını bile toplattırmıyor.BAzen kulak arkası yapıyorum, onu bile hemen bozuyor.Nasıl düzene alıştıracağım bilemiyorum.Hatta benim saçım topluysa bile çekip tokamı çıkarıyor ve yere atıyor.

FAALİYET YAPMAYA ÇALIŞIRKEN

2009-12-16T08:34:00.005+02:00

Aylar önce ikeadan faaliyet masası almıştık.Bu fotoğraflar yeni aldığımız günlerde çekildi.
Benim kızlar masanın üstünde kağıt ve kalemle çalışmak yerine sadece masa ve kalemle çalışmayı tercih ediyorlar.İlk günler her şey yolundaydı.Ama daha sonraki günler masa ve sandalyeyi amaçları dışında kullanmaya başladıkları için ara ara ortadan kaldırıyoruz.Çünkü masayı yada sandalyeyi hafif oldukları için istedikleri ve ulaşmaya çalıştıkları bir eşyanın bulunduğu yere rahatlıkla götürüp üzerine çıkabiliyorlar.Bunu sakıncalı olduğunu, sadece faaliyet yapmak için kullanabileceklerini defalarca anlatmama rağmen uzunca bir süre kaldır çıkar şeklinde devam etti.Şimdi öğrendiler artık amaç dışında kullandıkları zaman derhal ortadan kalkıyor ve bir müddet verilmiyor.Gerçi ara ara hala bu konuda sapıttıkları oluyor ama eskiye göre daha az..Ama çok seviyorlar masa ve sandalyelerini.Faaliyet önlüklerini ise hiç sevmediler.Kesinlikle giymek istemiyorlar.Ama önlükler olmadan da boya kalemlerini ve oyun hamurlarını kullanamıyorlar.Bu yüzden de mecbur kalıyorlar giymeye.
Burada acaip bir yağmur var.Hava kapalı.Tam uyku havası.Çalışma derdi olmasa yat evde uyu kuzularla.

YANIYOOOORRRRR....ÇITIRRRR ÇITIRRRRR TAZEEE FOTOLARRRRR

2009-12-10T09:31:00.003+02:00

Belki de ilk defa bu kadar taze fotoyu yayınlıyorum.Bu fotolar hafta sonundan.Pazar günü hava çok güzel olduğu için gezelim dedik.Tabi gezmeyi duyunca kızlar delirdi.Hemen elbiseler getirildi ve giyildi.Kocişle hafta içi konuşmuştuk hava güzel olursa Kaynaklar ve Belenbaşı taraflarına gidelim diye.Kaynaklar'a sık sık gidiyoruz zaten.Ama ben Belenbaşını hiç görmemiştim. Belenbaşı'da Buca ya bağlı bir köy tıpkı Kaynaklar gibi.İzmir ve çevresinde o kadar güzel yerler var ki. Biz genelde sahil yerlerine gidiyoruz aslında ama sahil olmayan yerlerde çok güzel. Bizim asıl amacımız köylere gidip kızlara köy yumurtası bulabilmekti. Gıcık tavuklar kışın fazla yumurtlamazlarmış ya. Pazarımıza civar köylerden gelen satıcı bayanlardan öğrendik bunu da. Yani ben köy cahili hatun bunu yeni öğrenen.HAlbu ki senin kökeninde anan babanda köyde yetişmemiş mi.Onlar bilmiyor mu bunu derler adama.Ama işte şehirde doğup büyüyen ben köy cahili olup çıkmışım.Neyse aldık çocukları gittik önce KAynaklar.Biraz gezdik arabayla sonra annem(yani kv) aaa ebegömeçleri var durun azcık toplayayım dedi.İndik arabadan biz onu seyrediyoruz o topluyor.Biraz oyalandı ve iyi geldi ona ot toplamak.Köyün altlarına indik, çıktık arabadan yol kenarında iki bayan satıcı kurmuşlar tezgahı.Bi baktım yumurta...Aman da dedim kaçırmayalım.Elinde ne varsa aldık kadıncağızın.Telefon numarasını da aldık ki bir daha arayalım varsa gelelim kaçırmadan diye.Sonra köy sabunu, balkabağı, arapsaçı falan da aldık ayrıldık Kaynaklardan.Ama bu arada kızlarında uykusu geldi.ARabaya biner binmez sızdılar.Yavaş yavaş Belenbaşına doğru yola çıktık.Gittik gittik.ALlah'ım o ne güzel yerler öyle.Her yer yemyeşil..Mis gibi dağ ve orman havası.Yol kenarlarında cafeler ve en organiğin ürün satıcıları.Biraz daha gittikten sonra yine yol kenarında çadırlardan oluşan bir cafe gördük.İnelim ve oturalım birde gözleme yiyelim dedik.ÇAdırların içinde yer minderleri ve yer sofraları.Ohhh missss...Kızları da bi güzel yatırırım uyumaya devam ederler diye düşünürken, daha içeri girer girmez açtı benim iki sıpa gözlerini.Neyse biz girdik içeri oturduk minderlere.Onlarda çıktı dışarı bir o yana, bir bu yana kçturdular, tahtırevalliye bindiler.Arabalar arasında ikisi saklambaç oynadılar.Çok çok güzeldi.Onları öyle görünce iyi ki ikiz doğurmuşum diye şükrettim Allah'ıma.İki kardeş kimseye ihtiyaç duymadan bi güzel oynadılar.geldiler ara ara yemek yediler.Tabi orada bulunan diğer insanların ve çocukların ilgi odağı oldular v.s.

Bayramda geleneksel akraba bayramlaşma pikniğine gitmiştik bilmiyorum bahsettim mi.Orada bi amcamız (akrabalarımızdan) dağ çileği toplayıp gelmişti.Ve Karya da dağ çileğine bayılmıştı.gidip gelip çilek diye yemişti çocuğum.ee bu dağ çileği ha dediğin anda ve yerde bulamıyosun ki.Hazır çocuğumda yemişken alayımda yedireyim diyordum.Kemeraltında aradım

ve bir amcada buldum arka sokaklarda.İçine üç beş tane koymuş ve 2 TL ye satıyor.Hemen iki külah aldım ve eve götürdüm.Yine yavrum bayıla bayıla yedi.Ama ezik olmuyacak.neyse işte yolda giderken göz ucuyla görmüştüm bir yerde.Dönüşte dedim kocişe yavaş git buralarda dağ çileği gördüm ben toplıyacam Karya'ya.Baktım geçtik yavaştan önünden.hemen arabayı park ettik, indik ailecek, ben başladım toplamaya.Şöyle hafif yamaçta, uçabilme kapasitem olduğu için hiç zorlanmadan uçup kafa göz kırabilirim yani.Kociş dedi helal sana nasıl gördün burayı.Küçücük ağaç, üstünde 6-7 tane var yok çilek.Topladım verdim kızıma,afiyetle yedi onu da.Tam aşağıya ineceğiz artık,bir ağaççık gördüm üstünde mor mor siyaha yakın bişiler var.dedim anneme (kv) bunlar ne yaa,bunlarda yenir mi acep..

Baktı dedi bunlar yaban mersini kızım.Ahanda kaçarmı bu fırsat.Hazır duymuşum faydalarını.Biliyorum yağılan kekleri.Bi avuçta ondan topladım.Minicik minicik olduğu için ancak bir avuç toplandı.Yedik orda 1-2 tane şifa niyetine.Döndük sonra evimize.Dönüş yolunda"aman da çok iyi etmişiz buraya taşınmakla bak kocişim" falan diye diye geldim.

KOZMETİKÇİ DAMLA VE NUTELLACI KARYA

2009-12-09T11:34:00.006+02:00

Daha önce bahsetmiştim Damla'nın benim kremlerimle nasıl uğraştığını.İşte ispatı.
Diğerleride kızların ortak çikolata tutkusunu gösteriyor.Tıpkı ben:))

BUGÜNLERDE

2009-12-04T09:18:00.003+02:00

Kızlar acaip hareketlendiler.Ve her istediklerinin olması için de sürekli ağlama modundalar.
Evde anane ve babane olunca da bu amaçlarına kolaylıkla ulaşıyorlar.Bugünlerde benim kremlerime takmış durumdalar.Geçen akşam babalarıyla banyoda diş fırçalarken benim Dior göz makyajı temizleme kremimi almış Damla.Bende ağzı kapalı ve pompalı olduğu için ses çıkarmadım.Aradan biraz zaman geçince ne göreyim bizim kız bunu el kremi olarak kullanmıyor mu? Zaten az kalmış içinde, ee bugünlerde de daha ay başına çok olduğu için hemen uçtum üzerine aldım elinden.Vay efendim senmisin alan.Bir krize girdiki kız sormayın gerisini.Susturabilmek ne mümkün.Eline başka şeyler veriyorum ama nafile.Sonra aklıma geldi.Ufak bi kaç tester krem vardı elimde.Onları verdim ikisinin eline de.Kapaklarını da açtık tabi.Dedim hadi gidin ananeyle babanenin eline sürün.Bunlar kayboldular yanımdan.Karya ortalıkta ama Damla yok.Baktım çadırın içinde hiççç sesi çıkmıyo hatunun.Bi bakayım dedim ne var ne yok.Bakmamla gözlerim yuvalarından fırlayacaktı nerdeyse.
Damlanın eli yüzü, ağzı burnu, kaşı gözü, saçı kulağı aklınıza gelebilecek bilumum yerleri krem içinde.ee siz tahmin edin gerisini.
Birde benim nemlendirici kremim hoşlarına gidiyor.Ben sürerken onlarda aynı benim sürdüğüm gibi yanaklarına ve boyunlarına sürüyorlar.Dün akşam ben eve gelmeden yine kremlenmiş kokoşlar.Nasıl para yetiştiricem ben bu kızlara bilmem.Daha iki yaşında bu sıpalar.Şimdiden nemlendirici sevdasındalar, ileride nasıl olacaklar kim bilir.
Bu arada her geçen gün kelime dağarcığımız artıyor demiştim ya.
İşte iki kelime daha.Ama bunlar aklımda kalanlar.Şemsiyeye ne dediğini, nasıl dediğini bir türlü hatırlayamadım.Aklıma geldikçe yazarım.
Karya;
Ade-Adam
Kale-Krem

DENEME

2009-12-01T16:54:00.001+02:00

Blogspotta sorun var mı diye bakıyorum.Bir arkadaşım yeni kayıt açamıyomuş da.

GEÇMİŞ BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN.......

2009-12-01T11:46:00.003+02:00

Büyüklerimizin ellerinden öpüyor,
küçüklerimize de ellerimizi öptürüyoruz:))))))
Bayram fotolarımız sonra.
Bayramda neler yaptık.Bol bol el öptük.Gezdik, tozduk v.s.Ama hiççç dinlenemedik.
Sanırım Damla Terrible two'da.(Bayılıyorum bu kelimeye.Zar zor ezberledim de.Çat pat olan ingiliscemi böylelikle de geliştiriyom)
inatlaşmalar ve ağlama krizleriyle başbaşayız.Hele ben ona kızdığımda ve onun alınganlığı üstündeyse..dudaklarını büzüp bana karşı çıkması birşeyler söylemesi bitiriyor beni.Sırf o halini göreyim diye kuzuma masusçuktan da kızdığım oluyo hani.Alıp içime sokasım geliyo onu öyle görünce.Anlatmayla olmuyor ki görülmesi lazım.Bir gün yakalarsam çekeyim de yayınlayayım.
Karya zaten başlı başına bir alem.Tam bir komedi.Evde bizi gülmekten öldürüyor neredeyse.
Damla tam bir yaramazlık abidesi, Karya ise komedyen.
Bu aralar her kelimeyi söylemeye başladılar.Karya'dan inciler..
babaanne-babade
aaaççç-ağaç
bebiii-bebek
memi-emzik
kekkk-kek
fütttt-süt
gayı-dayı
gaye-kalem
nana-bezbebek
Damla'dan inciler
memme-battaniye
nenne-anane
baaa-anne
babaye-babaanne
nana-bezbebek

TÜM ÖĞRETMENLERİMİZİN ÖĞRETMENLER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM.

2009-11-24T10:15:00.001+02:00

Başta eşimin ablası, kızlarımın halası ve benim biricik dostum Sıdıka ve eşi Ertuğrul, sevgili dayım Halis, kuzenim Eren ve yeğenim Pınar....
veeeeeeeee tüm öğretmenlerimiz olmak üzere.....

İYİ Kİ VARSINIZ.....

SÖZE GEREK YOK...

2009-11-23T15:11:00.002+02:00

İkizlerin yaramazlıklarını kelimelerle anlatmama gerek yok sanırım.
Bu fotolar her şeyi anlatıyor dimi.

HASTAYIZ

2009-11-19T10:50:00.002+02:00

Dün sabah evden aradılar KArya'nın burnu akıyor ne yapalım diye.Dedim ateş var mı? Dediler yok.ee o zaman peditus verin bakalım.Ama ara ara yoklayın ha ateşi varmı diye.
Akşam üstü tesadüfen aradım evi.Bir şey sorucam.NApıyonuz diyorum, Karya'nın ateşi çıktı diyorlar bana.Ateş düşürücü verdiniz mi diyorum evet diyorlar.İçimi bir sıkıntı kaplıyor.Daralıyorum birden.Geçen ayda hastalanmışlardı ama bu kez sanki durum farklı.Allah korusun domuz gribi mi olduk acaba diye endişeleniyorum.gerçi geçen ay hastalandığımızda domuz gribi olmamız daha yüksek bir olasılık ama nedense şimdi panik oluyorum işte.O arada ikizanneleri@googlesgroupes dan üçüz annesi olan doktor arkadaşımla mailleşme trafiği yaşıyoruz.Ben soruyorum o cevaplıyor. Mesaimin bitmesine 5 dakika var ama duramıyorum ki işyerinde.Atıyorum kendimi dışarıya.Bir an önce eve gitmek istiyorum.Bir an önce kızımı görmek istiyorum ne halde diye.Çünkü son yarım saatte tam 5 kez evi arıyorum nasıl diye ve bana en sonunda duşa soktuklarını söylüyorlar.Durmam ne mümkün.Eve varmak ne kadar uzun sürüyormuş meğer.Daha önce hiç farketmemişim bu uzaklığı.Bizi engelleyen diğer arabalara gıcık oluyorum bu arada.Hatta yanan kırmızı ışıklara bile içimden sövüyorum.Arabada konuşuluyor ama ben konuşulanları duymuyorum bile.Çünkü bütün sinirler tepemde.Konuşulan her şey batıyor bana nedense.Aklım kızımda.Ya ateşi çok yükselirse.Ya duyduklarım gibi 40-41 lere çıkarsa.O minicik bedeni nasıl dayanır bu kadar yüksek ateşe.Allahım sen yardım et ne olur.
Neyse ki sonunda eve varıyoruz eşimle.Allahtan asansör yakında da hemen geliyor.Bizim katta iniyoruz ve bakıyorum ki bizim kapı açık.Karya ve babaannesi kapıda bizi karşılıyor.Ohhh çok şükür kızımın ateşi düşmüş.İyi görünüyor.Gözler kıpkırmızı ve baygın ama yine de iyi gibi.
Soru bombardımanına başlıyorum hemen.Sabahtan ateşi varmıydı, öksürüyormuydu, kustumu, ishalmi v.b.Yok benim sorduğum belirtilerin hiç birisi yok.Duramıyorum kızıma soruyorum annecim neren ağrıyor diye.O küçücük eliyle başını gösteriyor bana.Öpüyorum, sarılıyoruz.Sonra Damla geliyor yanıma özledin mi annecim beni diyorum hıııı diyor ve onunla da sarılıyoruz.Hatta sırtıma bile vuruyor kızım.
Aradan biraz zaman geçiyor, bakıyorum KAryanın ateşi tekrar yükselmeye başlıyor ben yine panik.Önceki şuruptan sonra aradan 4 saat geçmiş.Yarım saat içinde neredeyse 1 derece artıyor ateş.tekrar şurup veriyorum ve yatırıyorum artık gece uykusuna.Gece yanımda yatırıyorum ve sürekli kontrol ediyorum.Elim sürekli alnında ve boynunda geziniyor, en ufak bir şüphede ateşini ölçücem,derece de iki farklı derece yastığımın altında duruyor.Neyse ki gecenin saat üçüne kadar ateşlenmiyor bir daha.Aradan yaklaşık 6 saat geçmiş ve bakıyorum ufak ufak sinyal geliyor.Tekrar ateş düşürücü veriyorum ama pazarlıkla tabi.HAdi kızım iç kızım, bak içmessen iyileşmessin, e tamam o zaman ben gideyim v.b şeklinde.Sonunda ikna oluyor ve içiyor çok şükür ki ateşte bir daha gelmiyor.Ama sabah işe gelmek için hazırlanırken ikiside uyanıyor sabahın köründe.Ve karya ağlamaya başlıyor.Damla tıpkı benim gibi.Birisi tepki verdiğinde nasılsa tepki verildi diye hiçç oralı olmuyor.Karya ya anlatıyorum, işe gitmem gerek, para kazanmam gerek, al bak sen bunu sakla akşama geldiğimde alıcam falan filan.Yokkk mümkün diil ikna olması...
Halbuki ben kızıma yalan söylemek istemiyorum evden kaçarak da çıkmak istemiyorum ama bugün mecbur kaldım yalan söylemeye.ee o zaman ben bi wc ye gideyim dedim ve çıktım evden.Ama o da anladı ki arkamdan hiç ağlamamış.Neyse işte böyle.

TİTİZ VE KOKOŞ KIZLARIM BENİM...

2009-11-16T14:38:00.002+02:00

KİTAP MİMİ

2009-11-11T09:08:00.004+02:00

Kitapları çok seviyorum ve bunu her fırsatta dile getirmeye çalışıyorum.Bu yüzden yakışıklı Eren'in annesi sevgili cavidan beni mimlediğini söylediğinde mutlu oldum.Hiç bir mime bu kadar sevindiğimi hatırlamıyorum.Gelelim cevaplara....

1.Şu an okumakta olduğunuz kitap ve kısaca konusu
"Aldatmak Charlotte Link'in gerilim dolu bir romanı.Adı üstünde aldatma ile alakalı.Ve şu gayet güzel gidiyor.Psikolojik gerilim tarzı bir kitap ve ben psikolojik kitapları çok severim.Bu kitabı aldığıma da bu yüzden hiç pişman olmadım."

2.En son aldığınız kitap
"Robert J.Makenzie'nin Çocuğunuza sınır koyma adlı kitabını almıştım.Bence her ebeveynin okuması gereken bir kitap"

3.Şimdiye kadar aldığınız kitaplar içinde en sevdiğiniz
"Elif Şafak'ın Aşk ve Irvin Yaloom'un Niestzche Ağladığında adlı kitaplarını çok severek okumuştum.Ve bu kitapların dönüp dolaşılıp tekrar okunası kitaplar olduğunu düşünüyorum."
Ah birde Piraye var Canan Tan'ın.Onu da çok beğenmiştim.Ama kitabın sonunda gıcık olmuştum." Birde birde Umberto Eco'nun Gülün Adı adlı kitabını çok sevmiştim.

4.Bir türlü bitiremediğiniz ,bitirsenizde sizi illallah ettiren kitaplar
"Nedense bende Orhan Pamuk okuyamayanlardanım.Benim Adım Kırmızı kitabını defalarca elime aldığım halde her defasında geri bıraktım.
Birde Elif Şafak'ın Mahremdi galiba adı çok sıkılarak okumuştum"

5.Elinizdeki kitap bitince okumayı düşündüğünüz kitap
"Sırada bekleyen o kadar çok kitabım var ki.Mesela Göçebe, Şeytanın Labirenti, Masumiyet Müzesi, Günahkar v.s.

Bende sevgili ebruli 'yi, sevgili zehra 'yı ve sevgili ayşegül 'ü mimliyorum.Hadi bakalım kızlar kolay gelsin.

FAYDALI ANNE KEKİ

2009-11-10T16:14:00.003+02:00

İkizanneleri@googlegroupes da sevgili arkadaşım Özlem'e ait bir tarif bu.
Kendisi tamamen kendince ortaya çıkardığı bu tarifi grupta paylaşınca bizlerde hemen denedik.
Ben kendi adıma bayıldım bayıldım bayıldım....
Bu kadar sağlıklı ve bu kadar lezzetli bir kek olamaz.Ben yalnız içine Özlemden ilham alarak aklıma ne gelirse koydum.Haşlanmış kestane, taze ceviz içi ve yulaf ezmesi.Kuru üzümü de içlerine katarak rondoda iyice karıştırdım.Ve sadece kepek unu kullandım çünkü evde tam buğday unum yoktu.Hani bir önceki postta yazmıştım ya sinangil kepek unu diye işte ondan.
Muhteşem bir tat.Tahinin o can alıcı tadı keki kavurmuş resmen.Ve pekmez olarak da evde dut pekmezi vardı ve kızlar dut pekmezini beğenmemişlerdi.Onu kullandım.
Ama siz tatlı seviyorsanız bir bardak pekmez kullanmanızı öneririm ve şekeri de mümkünse bir kaşık yapın.Hadi bakalım mutfağa.Kuzulara kek yapmaya.

2 su bardağı un (tam buğday unu, tam çavdar unu ya da söke unun 7 tahıllı > unları var)
1 su bardagi kuruyemiş (rondoda çekilecek)
1 su bardağı süt
yarım su bardagi pekmez
yarım su bardagi tahin
yarım su bardagi zeytinyağı
yarım su bardağı kuru üzüm
3 yumurta
kabartma tozu
2 çorba kaşığı şeker
tarifi
şekeri ve yumurtayı blenderla karıştır 5 dakika karışması lazım köpürene kadar sonra tüm malzemeyi ekle karıştır 180 derece fırında 40 dakika pişir bıçakla kontrol et bulaşıksa pişmemiştir 10 dakka daha afiyet olsun:)

TEŞEKKÜRLER SİNANGİL.....

2009-11-10T15:31:00.004+02:00

Sinangil Unlarından bir yetkiliyle, sitelerinde oluşan bir sorun nedeniyle mail trafiği yaşamıştık.

Bu sorunun kendileriyle tanışmamıza vesile olduğu için memnunum.Zira Sinangil Ürünleriyle tanışmama vesile oldu bu sorun.Neyse efendim.Deneme ürünlerim geldi bugün.İşyerinde kargocu arkadaş adımı sorup elinde koliyle yanıma geldiğinde ben havalara uçmak üzereydim.

TAbi koliyi açınca mest oldum.benim gibi mutfak delisi ve kızlarına nasıl sağlıklı ekmekler kekler yapabilirim telaşında bir anne için mutluluğumu tahmin edersiniz.Siz beni mutlu ettiniz, Allah sizi mutlu etsin Sinangil...

Bu arada Ben zaten sinangil kepekli ununu kullanıyor(muş)um.Ve bundan acaip memnunum.Daha haftasonu kepek unundan bir kek yaptım şahane oldu.

Bir ara tarifin sahibi arkadaşımdan izin alıp burada yayınlamayı düşünüyorum.

CANIMIN, KALBİMİN YARISI....DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN....

2009-11-10T09:54:00.004+02:00

Canım..Aşkım...
Hani yeni tomurcuklanan bir ağaç gördüğünde için kıpır kıpır olur ya....
Hani yeni açan bir çiçek gördüğünde koklamaya doyamassın ya...
Hani denizin içinde minicik balıkları gördüğünde için sevinçle dolar ya....
Hani yeni doğmuş bir bebeği gördüğünde için umutla dolar ya.....
Sen her daim benim içimi kıpır kıpır yapan, koklamaya doyamadığım, her gördüğümde içimi sevinç ve umutla dolduran, veeee bir güneş gibi dünyamı ısıtan, veeeeeeeeee çocuklarımın babası hayat arkadaşım.Canımın, kalbimin yarısı....
Doğum günün kutlu olsun...İyi ki doğmuşsun ve iyi ki benim kocam olmuşsun..
Seni çok seviyorum...

GDO'LU ÜRÜNLERLE İLGİLİ....

2009-11-04T08:56:00.002+02:00

26 Ekim 2009 tarih ve 27388 Sayılı resmi Gazetede yayınlanan Yönetmelikle GDO'lu ürünlere izin verildi.Bundan sonra tükettiğimiz gıdaların GDO'lu olup olmadığını anlayamayacağımız yönünde tereddütler var.Ancak yönetmelikte gıdaların etiketlenmesi ile ilgili bölüm var ve orada aynen şöyle diyor:
"Gıdaların etiketlenmesi
MADDE 14 –(1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre izin verilen GDO lu gıdaların % 0,9 un üzerinde GDO içermesi hâlinde, 16/11/1997 tarihli ve 23172 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinde yer alan gerekliliklere ilave olarak aşağıdaki hususlar çerçevesinde etiketlenmeleri zorunludur.
a) GDO lu gıdanın tek bileşenden oluşması durumunda “genetik olarak değiştirilmiştir” veya ürün ismi ya da hammaddenin ismi “genetik olarak değiştirilmiş ...........’den üretilmiştir” ifadesi ile birlikte etiket üzerinde yer almak zorundadır.
b) GDO lu gıdanın birden fazla bileşen ihtiva etmesi durumunda, ürün ismi ya da bileşen ismi, “genetik olarak değiştirilmiş ..........” veya “genetik olarak değiştirilmiş ….......’den üretilmiştir” ifadeleri ile birlikte bileşen listesinde söz konusu bileşenden hemen sonra gelecek şekilde parantez içerisinde yer almak zorunda olup, parantez içindeki ifade diğer bileşenlerle aynı karakter büyüklüğünde olmalıdır.
c) GDO lu dökme gıdaların beraberinde, etiket bilgilerini içeren belge bulundurulmak zorundadır.
ç) Yukarıda belirtilen etiketleme gerekliliklerinin yanı sıra, GDO lu gıdaların GDO suz eşdeğer ürünlerden; bileşimi, beslenme etkileri veya beslenme değeri, kullanım amacı açısından farklılık gösterdiği durumlarda, bu hususlar etiket üzerinde belirtilmelidir. Besin bileşeninde farklılık gösteren GDO lu gıdalarda, beslenme etiketlemesi yapılması zorunludur.
d) GDO lu gıdaların GDO suz eşdeğer ürünlerden farklı olması durumunda, tüketilmesi sonucunda sağlık riski oluşturabilecek tüketici gruplarına ait uyarıların etiket üzerinde belirtilmesi zorunludur.
e) GDO kullanılarak elde edilen gıdanın GDO suz eşdeğerinin olmaması durumunda, söz konusu ürünün doğası ve özelliklerine ait bilgilerin Türk Gıda Kodeksinde belirtilen hükümlere uygun olarak etiket üzerinde belirtilmesi zorunludur."
YAni benim anladığım bundan sonra eğer ürünlerde GDO varsa üzerinde belirtilmek zorunda.
Lütfen buna dikkat edelim ve GDO'lu ürünleri almayalım..

Eğer sizde Resmi Gazeteden daha detaylı bilgi almak istiyorsanız tık lütfen.

GDO'LU ÜRÜNLERE HAYIR

2009-11-03T11:27:00.003+02:00

Ne zamandır genetiği değiştirilmiş ürünlerin ne kadar sağlıksız olduğunu konuşup duruyoruz eşimle ve arkadaşlarımızla.Bile bile sağlığımızı kaybediyoruz.Peki ne yapmalıyız.
Buna dur diyebilmeliyiz.Nasıl?Bilinçli tüketici olarak tabi.Bu konuyla ilgili Fikir Sahibi DAmaklar bir yazı yayınlamış tık lütfen.Mutlaka okuyun ve ona göre davranın.Kendimiz için değil çocuklarımız için..

BUGÜNLERDE NASILIZ?

2009-11-02T09:37:00.002+02:00

Yaklaşık 10 gündür hastayız biliyorsunuz.Önce Damla'yla başlayan sonra Karya'yla devam eden bir hastalık.Damla kusma olayını çabuk bitirdi.Ama Karya'nın burun akıntısını takiben kusma olayı hala devam ediyordu.Hastaneye ilk gittiğimizde kusma yoktu ve sadece burun akıntısı ve hafif ateş olduğu için hafif nezle demişti drumuz.Burun akıntısı ile birlikte kusma da başlayınca cumartesi acile gittik.Tam 3,5 saat acilde kaldık.Çünkü acilden çok poliklinik vazifesi görüyordu hastane.İnsanlar bizim gibi panik halinde en ufak bir durumda çocuğunu kaptığı gibi acile getirmiş.Sıramızı bekledik yaklaşık bir saate yakın.İçeri girdiğimizde çocuğu soyun dediler.Soydum.Ateşini ölçtüler 36,8.Normal.Dr hanım geldi muayene etmek için.Çok tatlı bir dr du.Nedense son zamanlardaki dr larımız hep çok iyi denk geldi.Buda ayrıca memnun etti beni.Dr hanım muayene ederken ben Karya'ya anlattım.Annecim bek şimdi seni muayene edecek sakın korkma diye.Hiç sesini çıkarmadı kızım.Sonra kulaklarına bakmak istedi dr.Karya'ya anlattım yine.O da sakin sakin kulaklarını muayene ettirdi.Sonra da boğazına baktı ve biz evde sürekli onun boğazını kontrol ettiğimiz için son günlerde nasıl davranması gerektiğini biliyordu.Hatta aaaaa diye açtı ağzını yavrum.Veeeee dr teyzemiz bize kocaman bir aferin dedi bu yüzden.Oysa Damla'yı götürdüğümüzde başka bir dr teyze ona cadı demişti:))
Neyse ben dr a domuz gribinden şüphelendiğimi söyledim.Oda maalesef herkese test yapamadıklarını, ağır durumlarda müdahele ettiklerini ve her yerde test yapılabilecek merkezler olamdığını söyledi.Ama genel durumunun iyi olduğunu bu yüzden endişelenecek bir durum olmadığını, boğazda hafif bir kızarıklık bulunduğunu ama kusmanın idrar yolu enfeksiyonundan da kaynaklanabileceği yüzünden idrar tahlili yaptırmamız gerektiğini söyledi.Karya'ya poşet takınca kıyamet koptu tabii.Kızlar bu poşetten nefret ediyorlar artık. O kadar rahatsızlık veriyor ki onlara.Yürüyemiyorlar ve sürekli çıkarmam için yalvaran gözlerle bakıyorlar bana.Anlattım durumu Karya'ya.Ne kadar çabuk çiş yaparsa o kadar çabuk çıkacağını söyledim poşetin.Ama çocuk çişi varsa da yapmadı uzunca bir süre.Her çiş yaptın mı annecim sorusuna heee (evet) diye yanıt verdi.Uzunca bir bekleyişten sonra ki kontrolde çişini yaptığını gördüm hemen laboratuara götürdüm.Neyse sonuç itibariyle idrarımız da temiz çıktı.Çok şükür bir problem yok.peditusa devam dedi dr.Kusma da gripten kaynaklanabilir dedi.Cumartesi kusma devam etti.Yatmadan önce yine güzelce kustu.Ama gece uyurken kusmadı.ve dünde kusmadı.Daha iyi burun akıntısı da geçti.İnşallah iyileşmiştir artık.Kusmalarının nedeni yalancı emzikten kaynaklanıyor olabilir diye onu da değiştirdik yeni meme aldık ona.Bir kaç çeşit hem de.Çünkü her memeyi emmiyor kendileri.Şu an Dalin'in 0-3 ay arası memesini emiyor.Daha büyükleri acaip midesini bulandırıyor küçük hanımın.O kadar da hassas yani.Evde her yeni meme alışımızda kıyamet kopuyor.Damla yalancı emmemesine rağmen yeni meme gördüğü zaman Karya'nın ağzından çekip alıyor ve onun olsun istiyor.
Bu aralar Kayu ve nana bağımlısı olduk.Nana krizine girdiklerinde nereden bulacağımı bilemiyorum.Netten açıp izlettiriyorum bazen ama ekran küçük olduğu için zevk almıyorlar.Yokmudur bunun cdsi falan.Kayyu şu an kurtarıcımız durumda.Açıyoruz biraz izliyorlar sakince ve bende o arada kitabımı okuyabiliyorum.
Bu arada KArya kitapları çok seviyor.Babası onlara doğduklarında bir masal kitabı almıştı.O kitap yeni yeni çıkıyor ortalığa çünkü eskiden yırtıyorlardı her şeyi.Ama şimdi sayfaları çevirip bakabiliyorlar.Karya o kitabı elinden düşürmüyor neredeyse.Onunla epey vakit geçiriyor.Hatta gece bile onunla uyuyor.Öyle bir sarılıyor ki kitabına.Bu durum beni çok sevindiriyor tabi.Annesine benzeiyecek sanırım kitap düşkünlüğü.

HASTAYIZ ve 22 AYLIK OLDUK..

2009-10-30T09:11:00.003+02:00

Geçen hafta perşembeden beri hastalık var evimizde.İlk önce Damla hastalandı.Pazartesi sabaha karşı kusarak uyandı yavrum.Sabaha kadar kustu.Perşembe gününe kadar aralıklarla devam edince (bir gün kusma ertesi gün hiç bir şey yok şeklinde-ateş de yoktu) perşembe günü hastaneye gittik.Aynı gün Karyanın da burun akıntısı başlamıştı ama onda da ateş yoktu.O gün işten izin alıp hastaneye gidene kadar saat 15,00 oldu ve biz kayıt için sıraya girdiğimizde muayenenin bittiğini ama drlardan rica edersek belki muayene edebileceklerini söyledi kayıtta ki genç.Ben ve bir bayan vardık sadece muayene olacak.Gittim iki dr dan da rica ettim ama bakamayacaklarını söylediler.Devletimin dru saat 15,00 ten sonra gelen hastaları maalesef muayene etmediler.Bizde oraya kadar gitmişken acile girelim bari dedik.Sağolsun oradakiler gayet güzel ilgilendiler.Damla'nın idrar yolu sorunu olduğu için evden poşet takıp gitmiştik.Bu yüzden mütemadiyen ağladı Damla.poşet rahatsız etti çünkü onu.Dr muayene ederken de ortalığı ayağa kaldırdı.Dr teyze de çok tatlıydı.Bende seni muayene etmeden burdan göndermicem diyerek azmini dile getirdi ve dediği gibi de yaptı.Hatta Damla'ya sen ne kadar cadısın bile dedi.Neyse acillik bir durum olmadığı için Karyayı muayene ettirmedik o gün.Ertesi gün Karya'nın burun akıntısıyla beraber ateşi de yükselince tekrar işten izin alıp onuda hastaneye götürdük.Bu kez erken gittiğimiz için muayene olabildik.Hafif nezle dedi dr ve ilaç verdi.Ama hala burun akıntısı geçmedi kızımın.Ve Perşembe sabaha karşı o da kusarak uyandı.Ve sabaha kadar kustu.Su içti anında içtiği suyu dahi çıkardı.Gündüz bir şeyi yoktu.Kusmasıda.İştahı yok sadece.Belki yediği bir şey dokunmuştur diye dra götürmedim ama bu gece yine kusarak uyandı.Bir kez kustu ama eğer devam ederse bugün yine dra götürmeyi düşünüyorum.
Bu arada 22 ayı doldurduk.Ve iyice fırlama oldu bu kızlar.Hele Karya o kadar fırlama ki.Anlatamam.Dün eşime biz bu çocuğu ileride tiyatrocu yapalım dedim.acaip taklitçi ve eğlenceli bir çocuk.Kavgalar, didişmeler v.s. had safhada.Karya iyice konuşmayı ilerletti.Artık neredeyse her kelimeyi kolaylıkla söylüyor..
Damlanın en sevdiğim kelimesi şu.
hüüüüüüü...sizce bu ne demek.
Bayılıyorum onun hüüüüüü deyişine..Bazen bir kaç kere tekrarlattırıyorum oda anlıyor benim özellikle yaptığımı ve gülüyor.hüüüüü su demek.
Karya'nın biye biye biye biye dediği bir şey vardı.Hala çözemediğimi söylemiştim.Artık ne demek istediğini biliyorum.biye biye balık demekmiş.bilginize.

BAYRAMLIK FOTOLAR

2009-10-27T08:39:00.002+02:00

GELENEKSEL BAYRAMLAŞMA PİKNİĞİMİZ

2009-10-22T09:53:00.002+03:00

GECİKMİŞ FOTOLAR VE NELER YAPIYORUZ..

2009-10-12T14:31:00.004+03:00

Salıncaklarımızın orijinali.Korkuluklu ve yüksek.
Kızlar boyama yaparken.

Ve kitaplarımızla

Uzun zamandır fotoları bilgisayara yükleyememiştim.Zaman zaman fotoları yükleyeceğim bloguma.Kızlar bu arada iyice dillendi.Hele Karya öyle komiklikler yapıyor ki.

Mesela;

Bizim evin yakınında çiftlik var.HAftada en az bir kez gidiyoruz oraya süt almaya.Yoğurt yapıyoruz, içiyoruz v.s.Taze taze öyle lezzetli ki.HAtta geçenlerde kızlarada o sütten içirdim alışmaları için.Yavaş yavaş pastörize sütü bırakıp, çiftlikten aldığımız sütten vermeyi düşünüyorum.Üzerinde bir parmak kaymak yapıyor neredeyse süt.Neyse akşamları işten eve dönünce kızlarıda alıyoruz, arabayla gidiyoruz çiftliğe.Babamız sütümüzü alırken biz çiftlikte biraz geziyoruz.Tavukları, kuzuları, atları en önemlisi de inekleri görüyoruz.Karya onlara mööööö diyor.Neyse efendim yine böyle bir gün ineklerin yanına ziyarete gittiğimizde minik danalar var başka bir alanda onları sevelim dedik.BAkmayın siz minik dediğime.Orta boy olmuşlar artık.Ama o kadar cana yakınlar ki.KArya kucağımda ben seveyim derken, danacık aldı benim elimi yalamaya başladı.Önce korktum tabi.HAyatımda hiç bir inekle böyle yakınlık kurmamıştım ben.Kokuları beni fena yapıyor.Ama kızlar korkmasın diye ses çıkarmadım tabe.Tekrar verdim elimi yine yaladı hayvancağız.Sonra Damla da sevmek istedi onun elini de yaladı inek.DAmla da tırstı ama korktuğunu belli etmedi cesur kızım benim.Neyse orda başladı KArya "anneeee mööööö" diyerek elimi yalamaya.Ve o günden beri de yaklaşık bir haftadır her ikiside anneeee möööö diyerek gelip elimi yalıyorlar.Bu arada onlara sürekli kitap almaya çalışıyorum.Kitapları şimdilik çok seviyorlar.Ve paylaşamıyorlar.Ama okuduğum hikayeleri neredeyse öğrendiler.Sorduğum zaman bana anlatabiliyorlar.Tabi sadece ana hatlarla.Sonra boyama kitaplarını boyamaya başladılar.Tabi karalama olarak.Kalemi çok seviyorlar.Evin her tarafı duvarlar, halılar, mobilyalar hatta perdelerim bile karalanmış durumda.Bayılıyorlar duvar boyamaya.Salon duvarı olunca biraz canım sıkılıyor ama yapacak bir şey yok.Artık seneye badana boya işleriyle halledilecek sanırım.Bu arada çamaşır makinesi ve bulaşık makineside karalananlar arasında.

Bilgisayarda kurbağa var bir tane şarkı söylüyor.Ona bayılıyorlar.Dinletmek isterseniz tık lütfen.

Söylediğimiz şarkılardan bazıları ise şunlar.İkisinin de favori şarkıları farklı ama.Birine başladığım zaman diğeri başka şarkı istiyor ve ben bir cümle ondan, bir cümle ondan şeklinde şarkıları bitiriyorum.Onlar da farkındalar ama böyle hoşlarına gidiyor işte.

Karya bir gün bir gün bir çocuğu seviyor.

Damla kırmızı balığı.

Karya mini mini bir kuşu seviyor.

Damla gel gel sarışınımı (Sezen Aksu)

Bugün onlara oyun halısı aldık birde boyama önlüğü.Şimdi sırada faaliyet masası var.Onu da ikeadan almayı düşünüyorum.Bakalım kısmet.

Dün bir de Özdilekten onlara iki cd aldım.mais'y çiftlikte, diğeri de mais'y abc..

Şöyle bir baktım akşam ve sanırım hoşuma gidecek.Küçük bir fare ve arkadaşları var.Öğretici bir çizgi film.

Daha yazacak şeylerim var mı bilemiyorum.Ama aklıma gelenler bunlar.Şimdi fotoları ekliyim.

2-3 YAŞ ÇOCUK GELİŞİMİ

2009-10-05T14:23:00.001+03:00

Fiziksel Gelişim ve Hareket Gelişimi

- Çocuk bu dönemde dışkılama ve işeme kasları üzerinde egemenlik kurar.- Çocuk ayağının tümünü kullanarak sağlam adımlarla güvenlik içinde koşar, kolaylıkla durup yine koşmaya başlayabilir ve engellerden sakınır.- Dengesini yitirmeden çömelebilir ve ellerini kullanmadan yeniden ayağa kalkabilir.- Parmaklığa veya duvara tutunarak merdivenleri çıkabilir ve inebilir. Ancak adım atarken ayak değiştirerek değil, dengeyi sağlamak için her basamakta iki ayağını biraraya getirerek inip çıkabilir.- Üç tekerlekli bisiklete oturur, ama pedalları kullanamaz. Bisikleti, ayaklarıyla yeri iterek ileri yürütür.- Kalemi genellikle daha sık kullandığı eliyle, başparmağı ile iki parmağını kullanarak ucuna epeyce yakın bir yerden tutar.- Kendiliğinden, hem dairesel hem de ileri geri karalamalar yapar ve küçüklü büyüklü noktalar çizer.

Zihinsel ve Bilişsel Gelişim
- 9. aydan itibaren, nesnelerin sürekli olduğunu ve önünden kaldırılsa bile varolmaya devam ettiklerini anlayan çocuk, 2. yaşla birlikte bu nesneyi bir süreçle temsil etmeye, yani sembolize etmeye başlar. Bu da kavrama ve dil gelişiminin başlangıcını oluşturur.- Çocuklar büyüdükçe, yaşlarına özgü belirli bir takım düşünce biçimleri sergilerler.Örneğin sandalyeye çarpınca saldalyeden özür dilemesi gibi. Buna animizm (cansız nesnelere yaşamsal ögeler yükleme eğilimi) adı verilir.- İşlem öncesi evredeki bu çocuklar, dış dünyayı, kendi "ben-merkezli" bakış açılarından algılarlar, başka birinin açısından göremezler.

Sosyal ve Duygusal Gelişim
- Yaşamanın 2. yılındaki hızlı gelişim, çocuğu birçok açıdan bağımsız hale getirir. Heyecanlarını göstermeye, kendisini özerk bir varlık olarak tanımaya başlar. Kendisini kanıtlamaya çalışır.- 2 yaş çocuğu yetişkinlerle birlikte basit faaliyetlerde bulunabilir. Böylece edilgen bir eleman olmaktan kurtulup, aile faaliyetlerine katılan ve sosyal ilişkiler kuran etkin bir üyeye dönüşür.- 2 yaş çocuğunun tüm beceri, yetenek ve eğilimlerini güçlü olma ve bağımsızlık duyguları büyük ölçüde etkiler.- Bir takım davranış türlerinin belirli ortamlarda uygulanması gereğini öğrenmeye başlarlar.- Çocuğun kakasını ve çişini tutabilmesi ve uygun bir yere yapması çocuğun yakın çevresinden büyük ilgi görür ve ödüllendirilir. Böylece çocuk toplumun, iyi, kötü, doğru, yanlış ve ayıp gibi yargılarıyla karşılaşır.- Çocuğun dışkılama ve işeme üzerinde denetim sahibi olması, seçim yapabilme duygusunun gelişmesine yol açar. Özerklik duygusu gelişmezse başkaları tarafından denetlenme, kararsızlık, kuşku ve utanç duygularının temelleri atılır.- Tuvalet eğitiminde çocuğun davranışı ailenin tavır ve tutumları sonucu gelişir veya gelişmez. Tuvalet eğitimi konusunda çocuğu zorlamamak gerekir. Bu çocukta korku, endişe ve utanç uyandırır.- Aşırı duygulanma, yorgunluk ya da korku durumlarında anneye/babaya sıkıca sarılır.- Engellendiğinde karşı çıkar ve söz dinlemez.- Sahip olduğu şeyleri kararlılıkla korur.- Oyuncaklarını ya da yetişkinin ilgisini paylaşma anlayışı henüz gelişmemiştir.- İsteklerini erteleme veya duruma göre değiştirme anlayışı yeterince gelişmemiştir.- 2 yaşına kadar yalnız oynanan oyun, bu yaştan sonra arkadaş ilişkilerinin başlamasıyla taklit, birbirini seyretme ve birbirinin oyuncağını alma şekline dönüşür. Oyunlar işbirliğine dayanmayan paralel oyunlardır.- Çocuk bu dönemde benmerkezcidir. Herkesin kendisi gibi düşündüğünü ya da hissettiğini sanır. Empati geliştiremez. - 2 buçuk yaş itibariyle çocukta olumsuz, kararsız ve isyankâr bir tutum oluşur. Bu evrenin ebeveynlerin tutumu nedeniyle sağlıklı bir şekilde atlatılamaması durumunda çocukta ileriki yıllarda saplantı, aşırı gerginlik ve inatçılık huyları yerleşir.

Duyusal ve Algısal Gelişim
- Resimli kitaplardan çok hoşlanır; en çok beğendiği resimlerde ince ayrıntılara dikkat eder.- Fotoğraf bir kez gösterildikten sonra, tanıdığı yetişkinleri fotoğrafta ayırt edebilir ancak genelde kendisini tanıyamaz.- Ancak 2 buçuk yaşından itibaren fotoğraflarda kendisini tanıyabilir.- Kendisiyle konuşulduğunda ilgiyle dinler.

Dil gelişimi
- 2 yaş çocuğunun konuşması yabancılarca bile kolay anlaşılabilir ancak hala pek çok çocuksu öğe içerir.- Sözcük dağarcığı hızla gelişmektedir- İki sözcüklü cümleler kurabilir.- Sık sık "Kim?" ve "Niçin?" sorularını sorar.- En zor kavrayabildiği sözcükler kendi ile ilgili zamirlerin yerinde kullanılmasıdır.- Yoğun duygulanıma yol açan durumlarda kekeleme oldukça yaygın ama geçicidir.- Tuvalet gereksinmesini uygun zaman ve yerde dile getirip önceden haber verebilir.- 2 buçuk yaşından itibaren kelime dağarcığı 200 ya da daha fazla sözcüğe ulaşır. Beni, bana, ben ve sen zamirlerini doğru olarak kullanabilir.

Kaynak:http://zenci.blogcu.com/2-3-yas-cocuk-gelisimi_785472.html

SALINCAKLARIMIZ VE BİZDEN UZUNCA...

2009-10-02T15:52:00.003+03:00

Salıncaklarımızın hikayesini anlatma fırsatım olmadı hiç.Hemen kısaca anlatayım.
Bir gün babamız dedi ki ben kızlara salıncak almak istiyorum.Etme eyleme dedim nereye koyucağız.Nasıl yapacağız.Kızlarda salıncaklara bayılıyor.Her parka gittiğimizde salıncaka yapışıp kalıyorlar neredeyse.eee park bu.Ha dediğin saat boş salıncak bulamıyosun.Bulsan da saatlerce kalamıyosun gelenler oluyor.Benim kızlarda inmek bilmiyorlar.Neyse efendim bir cumartesi günü eşim elinde salıncaklarla geldi eve.Kızlar uyuyorlar.Hemen sakladık çünkü nereye nasıl kuracağız bilmiyoruz.Yer düşünüyoruz.Balkona mı kursak acaba?Yok balkon olmaz önümüz kış.Sallanamazlar orada.Antreye mi kursak.Yok orasıda olmaz ikisini sığdıramayız.Odalarına kursak yok orası da olmaz.Eeeee napalım, hadi salona kuralım olduk.Bir gün aldı eşim matkapı eline, başladı tavanı delmeye.Bi güzel kurdu.Tabi kızlar deliriyo bu arada.Yerde salıncağın selesine oturuyolar ve sallanmak istiyolar.Neyse yaptık bitti.Onlar mutlu biz mutlu.Şimdi ne park isteme dertleri var nede salıncak savaşı.Her gün sitenin bahçesine inip diğer çocuklarla biraz vakit geçirip hava alıyorlar.Sonra canları istediği zaman evde sallanıyorlar.Küçük bir ayrıntı:Salıncağın orijinalinde ip biraz kısa.O yüzden yüksekte kalıyor sepet.Ama kociş ona da bir çözüm buldu.Ekstra iple boyunu uzattı.Şimdi kendileri rahatlıkla oturup kalkabiliyorlar.Ha bu arada sepetin önünde koruyucu var aslında ama biz kullanmıyoruz alçalttığımız için.Şimdi kendi başlarına sallanma taktiğini de öğrendiler.Parmak uçlarında geri geri gidip birden bırakıyorlar kendilerini ve sallanmak için ayaklarının yukarı kalkması gerektiğini de biliyorlar.
Bu arada keliemelere de devam edeyim.

Karya:
suuhh-su
sühttt-süt
çişşşş-çiş
biye biye biye-hala çözemedim
möööööö-inek
meeeöööö-kuzu
meavv-kedi

Damla:
nenne- anne
bufff-su
mevvvv-kedi
alaaa-hala

Çok güzel şarkılar söylüyoruz birlikte.
Ama ikisinin de favori şarkıları başka.DAmla kırmızı balık gölde yi çok seviyor.Defalarca söylettiriyor.
Karya ise bir gün bir gün bir çocuğa bayılıyor ve öyle güzel kıvranıyor ki anlatamam.
Birde bunu yazmadan geçemeyeceğim.Bugün Karya'yla telefonda konuşuyorum.En son hadi öpücük ver anneye dedim.Ve yavru kuşum telefonu öpmüş.İçim bir tuhaf oldu bunu duyunca.
Artık DAmla'da telefonda konuşmaya başladı eskiden sadece dinlerdi karşısındakini.Şimdi o da
benimle konuşuyor.Nenneee hıı, ıııhhh şeklinde sohbetler ediyoruz.O genelde işaretlerle anlatmaya çalışıyor istediklerini.Geçen gün babannesinin yanına gitmiş mutfağa.Sürekli dolabı işaret ediyormuş.Bizim abur cubur ve su bardaklarını koyduğumuz dolabımızı.Kadıncağız bir türlü ne istediğini anlamamış.En sonunda Hilal Ablamızı çağırmış ve sorunu çözmüşler birlikte.Hilal abla kucağına alıp kaldırmış Damla'yı.O da dolaptan su bardağını almış ve doğru sebilin yanında almış soluğu.Meğer susamış ve su istiyormuş kızım.
Birde tv konusunda anlaşmazlık yaşıyorlarmış.Karya Yumurcak tv yi izlemek istiyormuş Damla ise TRT 4'ü.
Birdeeeee yazdıkça yazasım geldi.Birdeeeee çorap giymeme sorunumuz var bizim.Ne çorap ne terlik tutmuyorlar ayaklarında.Ateşli böcükler.Bakalım kışın ne yapacağız.Bizden şimdilik bu kadar.Aklıma geldikçe yazacağım yine.Daha bayram fotolarımızı atamadım bilgisayara.Sırada onlar var.

FOTO DEVAM

2009-10-01T23:28:00.003+03:00

Halamızın geldiği gün ve sonraki günlerden fotolar..
Ayşem ablaları ve kızlar..

BİRAZ FOTO

2009-10-01T23:10:00.005+03:00

Anneannenin balkonundan...

manzara nefis...

BLOGUMA KAVUŞTUM SANIRIM:))

2009-09-24T09:07:00.002+03:00

Çokkk uzun zamandır bloguma giriş yapamıyordum.Sadece kendi bloguma da değil.Hiç birisine.
Neydi sorun bilmiyorum.Gerçi son zamanlarda Belkıs ta girememeye başlayınca genel bir sorun diye düşündüm.Neyse ki aştık heralde.
Bu arada biz ne yaptık.Karya kızım ufak ufak konuşma çalışmalarına devam ediyor.Ama sadece kelimeler var.Nedir bunlar.
Anne
Baba
aaçç-ağaç
çiçe-çiçek
möööö-inek
miyavvv-kedi
hav-köpek
abii-abi
dede-25 den büyük her erkek
mama-ekmek
hüüüttt-süt
biye biye biye-?Hala anlayabilmiş değilim.
babaye-babaanne
nene-anneanne
aba-abla
da-dayı
haya-hala

Damla'da kendince konuşmaya çalışıyor ve kelimeler türetiyor.İşte bazıları.
Baba-baba, anne, babaanne, anneanne
ne-anne
nene-anneanne
buff-su
mama-mama
meme-battaniye
dede-aydede
Damla konuşmayı pek sevmiyecek sanırım.Bir çok işini hareketlerle anlatıyor ve hepsinide anlamak zorundayız yoksa kıyamet kopuyor.Ama tebrik ediyorum kızımı.O kadar güzel anlatıyor ki.
BAyram fotolarımız makinede henüz.Biz her bayram olduğu gibi akraba ziyaretleri yaptık.Bayramın ikinci günü de geleneksel bayramlaşma pikniğimizi.Çok eğlendi kızlar.detayları bir ara anlatırım.Şimdi çok işim var.Çalışmam lazım.

BANYO SEFASI

2009-09-11T11:56:00.001+03:00

Söylenecek bir şey var mı?

Fotolar her şeyi anlatıyor değil mi?

İNCİRALTI-TURKUAZ-MİNDERLAND

2009-09-07T16:27:00.004+03:00

Biz gittiğimizde çok rahat ediyoruz.
Çimlerin üzerinde minderler.Kızlar istedikleri gibi gezip tozabiliyorlar.
Bizde rahat rahat çayımızı-kahvemizi içebiliyoruz.

TEŞEKKÜRLER....

2009-09-03T10:03:00.002+03:00

Sevgili Kuzey'in Annesi bizi ödüle layık görmüş. Çokk teşekkürler.

Yalnız bu ödülün birde bedeli varmış.
1. Ödülün logosunu bloguna eklemek.
EKLEDİK, ÇOK DA GÜZEL OLDU..
2. Ödülü aldığın kişinin linkini, ödülle ilgili yazına yazmak.
YAZDIK...
3. Hakkındaki 7 ilginç şeyi listelemek.
HAKKIMDA HİÇ İLGİNÇ BİR ŞEY GELMİYOR AKLIMA.ÇÜNKÜ BEN GERÇEK ANLAMDA
NORMALİM SANIRIM:))
4. Sevdiğin 7 blogu listelemek.
BLOGLAR ARASINDA HİÇ AYRIM YAPILIRMI? YAPILMAZZZZZZZZZ..
5. Ödülü göndereceğin bloglara mesaj bırakmak.
EHH BUNU YAPARIZ TABİ..BU KOLAYMIŞ..

Şimdi gelelim bu ödülü ve görevi kime paslayacağıma.Bir düşünelimmm...hımmmmmm...
kime paslasam acaba?
Tamam buldum..Yine bir ikizannesi kendisi.Sevgili babycakes top sende..hehehehe gıcığım dimi:P

2009-09-02T11:02:00.003+03:00

Uzun zamandır yazamıyorum.Kafam toparlanmıyor bir türlü.Beynimin içinde türlü detaylar.
Oysaki düşünmez görünürüm ben.Ama düşününce de hep en kötüsünü düşünürüm.Bu yüzden düşünmemeye çalışıyorum artık.Hayatı laylaylom yaşamak istiyorum.Dertsiz, tasasız, sıkıntısız.
Ama hayat bu.Sıkıntı ve dert olmadan olur mu? İllaki üzecek sıkacak birilerini bulacak.Ama insan öyle bir yaratık ki her zorluğa pişkince alışıyor.Ve bütün yaşananlar o kadar sıradanlaşıyor ki.Her şeyi kanıksıyor insan.Yaşanılan ilk sıkıntı hali ile devam eden süreçteki sıkıntının hali arasında dağlar kadar fark oluyor.Tabi ki devam ediyor sıkıntı ama hayatta devam ediyor.Allah sabrını veriyor yani.
Akşam eve gittğimizde dünyalar benim oluyor.Kızlarım aşağıya bahçeye iniyorlar.Bizim sitenin bahçesinde bir basketbol sahası var.Etrafı tellerle çevrili ve kapısı var.Bahçeye indiklerinde ancak orada zaptedilebiliyorlar ve genelde bizi orada bekliyorlar.Bizim araba siteye girip de bakset sahasına doğru yol aldığında-ki artık arabamızı tanıyorlar-bir sevinç bir sevinç görmeyin.İnsan mutluluktan mest oluyor.Koşturmalar, çığlık atmalar, delicesine yapılan ilginç hareketler.Civarda bulunan diğer insanlar hep şunu söylüyorlar bana.
"ayyyy yazık bak görüyon mu..Anneyle babayı görünce ne kadar sevinip mutlu oldular."
Bende diyorum ki durun bekleyin.Ve görün...
Kızlar koşarak geliyor, ben arabadan iniyorum, bana bakıyorlar gözlerindeki o sevinç ışıltıları pırıl pırıl.Ben yere eğiliyorum, kollarımı açıyorum.Koşarak bana bakmaya devam ediyorlar.
Ben yere çömelmiş onların bana gelmesini bekliyorum hala.Ama birde bakıyorum ki o iki sıpa koşa koşa arabaya gidiyor.Bütün mutlulukları araba için.İki dakika da olsa arabaya binebilmek için.Çünkü gezmeye gidecekler ya arabaya binince.Sonra herkeste bir kahkaha.Anlıyorlar ki araba anneden de babadan da daha değerli onlar için.Ne zaman ki arabadan iniyorlar akıllarına biz o zaman geliyoruz.O zaman başlıyorlar anne ve baba diye sarılmaya.
Zamane çocukları işte.

DAmlanın önündeki kartları izne ayrılmadan önce yapmıştım.Eşleştirme kartları.
Çok da güzel olmuştu.KArtlar çok fazla aslında ama biz bir kısmını verdik.Yoksa hepsi birbirine karışır.Güzel öğreniyorlar bu kartlarla nesneleri.İçinde şapka, çiçek, anahtar, ayı v.s.resimleri var.Birde kar tanesi şeklinde resimler var farklı renklerde ama onlar için henüz erken olduğunu düşünüp daha sonra kaldırdım onları.benimkiler öğrenip ayırt etme yerine kıvırıp atmayı tercih ediyorlar.

Burda da en sevdikleri ev aletinin yanındalar.Bilgisayar masasının etrafında olmak onlar için büyük nimet.Kurcalanıcak o kadar çok şeyi var ki.Salondaydı eskiden masa.Şimdi kaldırdık yatak odamıza koyduk ama onlar için engel teşkil etmedi tabi ki.Kablolar elektrik prizine takılı değil.Onlar oynuyorlar diye korkumuzdan takamadık.

Eğer evde hiç ses yoksa onları nerede bulacağımı çok iyi öğrendim.Banyo kapısı açıksa mutlaka banyoda.Duşakabinin içine girip bir güzel yıkanıyorlar.Ya da bilgisayar masasının altında.Burada ikiside yakalanınca şebeklik yapıyorlar bana.

İKİZ BEBEKLERE KİMLER BAKIYOR.

2009-09-01T17:44:00.003+03:00

Üyesi bulunduğum http://www.ikizanneleri.net/ sitesinin yapmış olduğu bir araştırmayı yayınlamak istiyorum.İkizlerin bakımıyla ilgili çok çarpıcı sonuçlar elde edilmiş.

"İkiz bebekler annelerinin bebeklerinin bakımı konusunda en yoruldukları konu bakımlarıdır. Özellikle çalışan anneler ikiz bebeklerinin bakımını üstlenen bakıcılar konusunda büyük sıkıntı çekmektedirler. Doğumdan hemen sonra aynı anda iki bebeğin bakımı, sık sık beslenme, uyutma, temizlik işleri bakıcıyı kaçınılmaz kılmaktadır. İkiz anneleri tek bebek sahibi annelere göre görünüşte iki kat ama aslında daha fazlaca bir mesai harcamaktadırlar. Bedenen ve ruhen yorgun düşen anneyi ciddi sağlık problemleriyle karşı karşıay gelir. Bebeklerinin bakımın üstlenen bakıcılar annenin en büyük yardımcılarıdır. Özellikle çalışan anneler doğumdan kısa bir zaman sonra iş yaşaımna geri dönmekte ve iki bebeği bakıcının şevkatli ve ilgili kollarına bırakmaktadırlar. Ülkemizde özellikle metropol kentlerde bakıcılık işini ciddiye alan firmalarca yürütülmekteyse de Anandolu´da halen vasıfsız kişilerce bu iş yapılmaktadır.
http://www.ikizanneleri.net/ sitesi araştırma ikiz bebek bakıcılığı hakkında yaptığı araştırma bulgularını aşağıda belirtmiştir. Bu makale, 100 ikiz annesine sorulan sorularla gerçekleştirilmiş bir araştıram makalesidir.
Araştırmaya katılan annelerin %68 i çalışan %32 si ise ev hanımı annelerden oluşmaktadır. İkiz anneleri çoğunlukla bebeklerine tek başına bakmaktadırlar. Tek başına bakan anneler doğal olarak ev hanımı olanlar olduğu görülmüştür. Bunun dışında ikiz bebek bakımında
%49 oranında iki bakıcı
%30 oranında tek bakıcı
%21 oranında üç bakıcı
tercih edilmiştir. Bakıcı ücretlerinin 600 ile 1500 TL arasında değiştiği düşünülürse aile bütçesine önemli bir yük getirmektedir. İkiz sahibi olduktan sonra bu ekonomik yük nedeniyle çoğu kez eğitimli anneler işten ayrılmakta ve evde ikizlerini büyütme tek başına seçeneğine zorlanmaktadırlar. Araştırmada evde ikizlerine tek başına baban anne oranı %20 dir. Bebekleriyle birlikte mutlu olan anne herşeye yetişme kaygısıyla bir süre kronik yorgunluk ve uykusuzluk sendromu yaşamaktadır. Bakıcı mafrafını karşılamada güçlük çeken aieler ise yakınlarından yardım istemektedirler. Bu kişi ve kişiler genellikle anneanne, babaanne gibi aileden kişilerdir. İkiz bebeklere aile yakınlarının bakması, pratikte bebeklerin güven ve sevgi ortamında bakılması düşüncesiyle uygun görülse de , bakım ve çocuk eğitmede uygulanan tekniklerinin farklılığı, görüşlerin uyuşmaması gibi nedenlerle zamanla aile ilişkilerinde istenmeyen gerginliklere neden olabilmektedir (Bknz: Aile İlişkileri) .
Bebeklerin bakımını üstlenen bakıcıların uyruğu araştırıldığında aşağıdaki liste elde edilmiştir.
Türkler
Türkmenistanlılar
Gürcistanlılar
Moldovlar
Azeriler
Özbekistanlı
Bulgaristanlı
Ukraynalı
Bu bakıcılarda ağırlıklı olarak Türk uyruklu olanların tercih edildiği görülmüştür. 2. sırada Türkmenistan ve 3. sırayı da Gürcistan uyruklu bakıcılar tercih edilmektedir. Diğer yabancı uyruklu bakıcılar iseAnkete katılanların Gürcü bakıcılar hakkında olumlu, Türkmen bakıcılar hakkında ise olumsuz görüş bildirdikleri ortaya çıkmıştır.
İkiz sahibi aileler bakıcının yanında bir aile yakını daha olmasını tercih ettikleri görülmüştür. Bu yakın teyze, anne, hala vb. gibi aileden bir yakındır. Tek başına bakan annelerden sonra bir bakıcı ve ir aile yakınının baktığı model çoğunluktadır.
İkiz anneleri de diger anneler gibi çeşitli nedenlerden ötürü sık sık bakıcı değiiştirmek zorunda kalabilemktedir. Bu nedenlerden bazıları,
Bakıcının sağlık problemi
Yalan söyleme gibi olumsuz özelliklerin tespit edilmesi
Bakıcının ikiz bebek bakımında zorlanması nedeniyle ayrılması vb. gibi
şeklindedir. Bakıcıların büyük çoğunluğununayrılırken aileye haber vermediği, yalan söyleme veya bahane bulma yoluyla işten ayrıldığı görülmüştür. Bu nedenle büyük bir güvensizlik ortamı doğmakta anne her an bakcının ikizleri bırakacağı endişesini yaşamaktadır. Bebeklerin yeni birine alışmasının zorluğu ve yeni bir bakıcı tanıma ve alışma süreci, evin ve bebeklerin düzeninin yeniden anlatılması gibi nedenlerle aileler uzun süre devam edebilecekleri bakıcı hayali kurmaktadırlar. Bu nedenle bakıcıların niteliklerinin azlığına göz yumulduğu da ortaya çıkmıştır.

İkizanneleri bakıcılardan beklentilerini de belirttiler. Beklentilerini önem sırasına göre 3 beklentisini ifade etmelerini istenmiş ve on farklı özellik ön plana çıkmıştır. Bunlardan en önem verilen konunun bakıcının bebekleri ve çocukları seven biri olması, hijyene önem vermesi, ikizlerle bakım haricinde de ilgilenilmesi olarak tespit edilmiştir.
İkiz Bebek/Çocuk Bakıcısından Beklentiler
Bebekleri/çocukları sevmesi ve sevgisini göstermesi
Temizlik, Hijyen
İkizlere ilgi gösterme (birlikte oyun oynama, iletişim kurma, konuşma, TV açmadan onlarla vakit geçirme vb.)
İyi bakım (zamanında yemek yedirme, alt değişme, banyo yaptırma, uykusuna dikkat etme vb.)
Güleryüz, anlayış, sakin yapı, sabır, merhamet, (vicdan), sevecenlik, işini sevmesi vb gibi kişisel özellikler
Güvenlik (bebek/çocuk güvenliğine önem vermesi, yalan söylememesi, güvenilir olması, dürüst olması)
Deneyimli, Eğitimli olma
Anne ve babanın koyduğu kurallara uyması, itaat, evin kurallarına uyum, iş ahlakı
Sigara içmemesi, sağlık kurallarına önem vermesi
Becerikli, atik, hızlı hareket edebilen, akıllı, çalışkan vb gibi özellikler
Çalışan ailelerin genel olarak evde bulunmamaları nedeniyle bakıcıya güven büyük önem taşımaktadır. Ebeveynler çocuklarının bakıcıya karşı genel tavırlarından ve kişisel gözlemlerinden yola çıkarak bakıcı memnuniyetlerini gözden geçirirler. Aynı anda iki bebeğe birden bakmak, bilgi, tecrübe, eğitim gerektirmektedir.
Araştırmaya katılan ailelerden elde edilen bir başka bilgi bebeklikten itiberen değiştirlen bakıcı sayısıdır.
Çocukların evden okul ortamına gidene kadar değiştirilen bakıcı sayısı aşağıdaki gibidir.
%30 u hiç bakıcı değiştirmedi
%21 i 2 bakıcı değiştirdi
%16 sı 1 bakıcı değiştirdi
%11 i 3 bakıcı değiştirdi
%10 u 4-6 bakıcı değiştirdi
%3 ü 7-10 arası bakıcı değiştirdi
%10 u 10 dan fazla bakıcı değiştirdi
Tablodan da görüldüğü üzere %10 gibi bir rakam hiç de hafife alınmayacak bir rakamdır. Bu oran 4-6 arası ve 10 dan falza bakıcı değiştirenlerin oranıdır. Yani %20 den fazlası 3 den fazla bakıcı değiştirmektedir. %30 u bakıcısını değiştirmeyenlerin durumu incelendiğinde genellikle bebeklerine bakıcıyla birlikte kendisi veya evde bir yakını bulunana kişiler olduğu görülmüştür.
Sonuç olarak, ikiz bebek sahibi olan aileler bakıcılarla büyük problemler yaşamaktadırlar. İkiz bebek bakımı sabır ve başka erdemler gerektirir. Bu nedenle aileler için bakıcının kişisel özellikleri büyük önem taşımıştır. Ayrıca maliyetinin Türk bakıcılara göre daha düşük olması gibi nedenlerden ötürü tercih edilen yabancı uyruklu bakıcılar da vardır. Bunların genel içerisindeki ağırlığı, İstanbul gibi büyük şehirlerde, %40 lara kadar ulaşmaktadır. İkiz bebekler nedeniyle aileler bir ve iki bakıcı tercih etmektedir. ekonomik koşullar elverdiğinde iki ve daha üzeri bakıcı işe alınmaktadır.Bu oldukça fazla ekonomik yüke neden olmaktadır. Aileler, bakıcıları özellikle yabancı uyruklu ise evde yatılı bulundurma sistemini seçmektedirler. Bu model de ev içerisinde tahsis edilecek ayrı bir oda demek olup yine imkanlar dahilinde gerçekleşebilmektedir. İkiz bebeklere bakacak kişilerle ilgili bu çalışmanın ilgilenen herkese faydalı olmasını dileriz. http://www.ikizanneleri.net/

DENİZ, GÜNEŞ VE KIZLAR...... KIZLAR.....

2009-09-01T10:31:00.002+03:00

BEN YOKKEN:((

2009-09-01T10:11:00.002+03:00

E.T.ye benzemişler dimi:)))

BEN YOKKEN:((

2009-09-01T10:10:00.003+03:00

Kızlar ben işteyken tişörtlerimi giyip dolaşıyorlarmış evin içinde.

HAtta KArya olayı abartıp ellerine, kağıtlara v.s. anne yazdırıp anne çizdiriyormuş.

Gel de kahrolma şimdi...

HAni YAlın'ın şarkısında dediği gibi...

Git patlat bu kafayı şimdi

Bazen herkesten sıkıldığım oluyor

Fişi çek git dükkanı kapatasın geliyordur

KIZLAR DİKİLİ'DE

2009-08-28T13:30:00.002+03:00

BAŞLIKSIZ

2009-08-27T10:30:00.003+03:00

Dönebildim sonunda.Annem için geçmiş olsun dileklerinize çok teşekkür ederim.Öncelikle alternatif tıp uzmanını anlatayım.Manisa Saruhanlı da alternatif tıp uzmanı yok.Aradığımız kişiyi MAnisa'nın Kırkağaç ilçesinin BAkır kasabasında bulduk.DAha önce Kanaltürk'e çıkmış ve sevgili ekürim Figen bir akşam beni arayarak o kişinin KAnaltürk te olduğunu söyledi.Hemen açtım, dinledim.Annem de bizdeydi o gün, o da dinledi.Bir hastası konuşuyordu, yapılan tedaviyi ve iyileşme sürecini anlattı.Etkileyiciydi.Hemen ertesi gün aradım, raporlarımızı faksladım.Kargoyla ilaçları gönderebileceklerini söylediler.Ama biz yüzyüze görüşmenin daha iyi olacağını düşündüğümüz için dün sabah abim, yengem, eşim ve ben yola çıktık. İstikamet MAnisa Kırkağaç.Öğlene doğru vardık.Normalde çok kalabalık oluyormuş ama bizim şansımıza kimse yoktu o anda.Bizden sonra geldi hastalar.Bizi içeri aldılar, konuşmaya başladık.Çok olumlu konuştu.Moralimiz düzeldi.Ve aldık ilaçları geldik.Tam iki koli bitkisel ilaç.Umarım işe yarar.Ve annem sağlığına kavuşur.Bugün kemoterapiye de başlıyor.Destekli iki tedaviyle bu illeti yenmeye çalışacağız Allah'ın izniyle.
Kızlar büyümeye ve bizi şaşırtmaya devam ediyorlar.Öyle güzel şeyler yapıyorlar ki.İnsan inanamıyor.Büyümüşte küçülmüşler sanki.
Aşağıdaki resimler doğup büyüdüğüm, çok sevdiğim Kadifekale'de çekildi.KAnkam Sema'nın çay bahçesi.Çok güzel manzarası olan bir yerdir.Bir de elma çayı harikadır.
Manzaranın enfesliğini görüyorsunuz.Bornova, alsancak, konak, inciraltı ve KArşıyaka.

ALTERNATİF TIP UZMANI ARIYORUM

2009-08-19T13:59:00.002+03:00

Arkadaşlar çok acil güvenebileceğim alternatif tıp uzmanı arıyorum.
Manisa'da birisi var diye duyduk ama adını bilmiyoruz.Dolayısıyla kimdir necidir bulamadık.
Siz biliyorsanız bana mail adresimden ulaşırmısınız..

dilek973@gmail.com

dilek973@yahoo.com

İLK EEE'MİZ

2009-08-14T14:58:00.002+03:00

Bu sabah kayınvalidem aradı cep telefonundan.Korktum kızlara bir şey mi oldu acep diye.
Malum hastalar zaten.Biraz daha iyiler gerçi ama.Olsun çocuk bunlar.Ayrıca Ayşe annem de hasta.Annemden sonra o da grip oldu.Annemin dün PET BT çekimi vardı.O yüzden o abime gitti kalmaya.Yüksek dozda radyoaktif maddeyle çekiliyormuş.Malum çocuklarda olunca uzak dursun dedi doktoru.Neyse lafı uzatmıyayım.Karya babaannesinin yanına gidip e ee ee demiş.Tutmuş kadının elinden banyoya götürmüş.Bezini çıkarttırmış ve klozete oturtmuş kendini.Sonra da bir güzel ee'sini yapmış.
Aferin benim güzel ve akıllı kızıma.
Dünde denemiş aslında çocuk.Yine gitmiş yanlarına ee demiş ama anlamamışlar bir yeri kirlendi heralde diye düşünmüşler.Zaten bir kaç keredir kakasını yapınca ee deyip gelip babaannesinin önüne yatıyormuş altı değişsin diye.
Ben izin döneminde deneyecektim aslında şu wc olayını ama hastalıklar girince işin içine kalmıştı.Kızım demek bizden hayır göremeyince kendi işini kendi halletmek istedi.
Bu sabah ezanla Damla kızım da uyandı.Zaten bu gece de ben Karya ile yatmak zorunda kaldım odalarındaki çekyatta yanına yatıp uyutuyorum.Sonra kalkıp yatağına yatırıyorum.Ama bu aralar buna izin vermiyor.illa çekyatta yatmaya devam edecek.Tabi yanında bende.Yoksa zırt pırt uyanıyor.Ne kendi uyuyor ne de beni uyutuyor.Neyse işte Damla ezanla uyanınca o da yanımıza gelmek istedi.Aldım yanıma yattık koyun koyuna.Ama yer dar.Üç kişi rahat yatamıyor.Yani onlar debelenemiyorlar.Böyle olunca da Damla tuttu elimden kaldırdı beni yatağımdan.Doğru balkona.Sabahın köründe hemde.Kızım balkon soğuk, gel babanın yanına götüreyim seni ıııhhhh..Babaannenin yanına götüreyim ıhhhh..Bir ağlama sıkıyosa çıkma balkona.
Balkonda incecik uzunca minderimiz var.Yattı onun üstüne, beni de yanında istiyor bende yatacakmışım.Tabi battaniyesi yanında her zaman olduğu gibi.Yattık beraber.Örttüm onun üstüne battaniyesini.Serin serin uyudu.Bende bi pike aldım üstüme ama dondum resmen.Ne kadar serinlemiş hava öyle.Yaz bitiyor anlaşıldı.
Geçen gece Damla'dan yine havadis vardı.Onu da anlatayım hemen.Yine aynı şekilde uyandı ezanla..Yanımızda yatıyor.Malum Karya zaten yanımda.O esnada KArya da uyandı.Damla'yı istemiyor yanımızda.Damla biraz yattı baktı olmuyor indi yere.yerde de küçük bir yatak var her ihtimale karşı ama açılmamış.Onu açtırdı bana.Yattı biraz.Debelendi baktı uyayamıyor.Aldı battaniyesini gitti anneannesinin yanına.Anneannesi de grip ve öksürdüğü için salonda yatıyor küçücük koltukta.Normalde çocukların odasındaki çekyatta annem yatar.Yattılar koltuğa ikisi.Sabah kalktım işe gelirken bi bakayım dedim napıyolar.Annem koltuk minderlerini ve yastıklarını indirmiş, güzel bir yer yatağı yapmış kendilerine.Ama DAmla yastıklarda yatıyor annem halı üstünde.Kıyamam torun sevgisi ne kadar ağır basıyor görüyorsunuz.
Zaten annem olduğunda Damla benim yüzüme bakmıyor neredeyse.Bütün gün anane peşinde.Annem ameliyat olduğunda ne yapıcak Damla bilmem.

BİZ DÖNDÜK AMA NASIL??

2009-08-10T13:18:00.016+03:00

Şu koskoca iki haftalık izni bitirip döndük.Uzun ama bize kısa gelen ve çokkk yorucu geçen bir izin oldu.Neden mi?Hastalıklar yakamızı bırakmadı çünkü.İzne ayrıldığımız ilk hafta annemin kontolleriyle geçti.Annem tekrar ameliyat olacak.Hastalığı nüksetmiş ciddi bir ameliyat bekliyor bizi.İnşallah bundan sonra sağlığı iyi olur.ve Allah'ım annemi bize bağışlar.
Kayınvalidem Ayşe Annem de rahatsızdı.Onun da değerleri yüksek çıktı.Biz bu arada derede yine de gezmekten geri kalmadık.Önce Gümüldür'e gittik.Kızlar ilk kez orada denize girdiler ve bayıldılar.Çeneleri titreye titreye suyun içinde eğlendiler.Ayaklarını çırptılar.Bayıldılar yani.
Sonra haftasonu Dikili'ye gittik.Dayımlara.Ben Dikili'yi çok severim.Her yaz mutlaka giderdik evlenmeden önce annemle.Kuzenlerimle birlikte çok güzel vakit geçirirdik, gezer tozar eğlenirdik.Yaşlanmışım nitekim.Gezerken bile yoruldum vallahi.Neyse efendim kızlar dayımı çok sevdiler bütün gün peşinde dede dede diye dolaşıp durdular.Dayıcığım da sağolsun onlarla öyle güzel ilgilendi ki.Tabi yengemi de unutmamak lazım.Kadıncağızın evini batırdık ama hiç önemsemedi ben kastıkça çocukları rahat bırak kızım diye bana sitem etti.
Aşağıdaki resimler dayımın bahçesinde çekildi.Öyle güzel bir bahçe yapmış ki dayım.Domatesler, biberler, salatalıklar, patlıcanlar v.s.Kızlar dalından taze domates topladılar kahvaltı için.

Denize gitmek için hazırlanıyoruz.Dikili'ye ait daha başka fotolarda var ama şimdi çok fazla ayrıntıya girmek istemiyorum.İleriki günlerde yavaş yavaş ekliyeceğim diğer fotolarıda.

Bunlarda Gümüldür görüntüleri.Babamızın aldığı havuzun içinde mest oldu benim sıpalar.

Damla tam bir deniz kuşu.Bir çocuk bu kadar mı sever suyu.Denizden çıkarmak için resmen harp ettik hanımla.Çıkıyor diye ortalığı birbirine kattı.

Karyacık ilk önce tedirgin oldu denizden.Ama birlikte girince o da çok sevdi.Çıkalım mı kızım diye sorunca ı ıııı ııııı diye yanıt veriyordu.

Damla bir ara kumlara basmış kumlar tabi sıcak.Cayır cayır yanıyor.Yavrum ne ileri gidebiliyor ne de geri.Yapabildiği tek şey kuzumun ağlamak.İçim acıdı o zaman.

Karya sudan çıkmış keyif yapıyor.

kuzularım benim.Canım kızlarım.Allaha emanet olun emi.

Bu da 25 Temmuzda evlenen kuzenimin kızının düğününden fotolar.

Sağolsunlar baba tarafından kuzenlerimin çocukları çok ilgilendi kızlarla.

eee artık benimkilerde büyümüş ve diğer çocuklarla vakit geçirmeye başlamışlar.

Büyükannemiz, küçük ve büyük dayımız.

Dün akşam Karya telefonda abiiiiiiii dediği için eriyen yeğenim Berkcan Abimiz.

Büyük dayımız ve yengemiz.

Küçük dayımız ve ciciannemiz(Yengemiz).

Bu fotolar ilk haftaya ait.Birde ikinci hafta maceralarımız var.İkinci haftamız tamamen kızların hastalıklarıyla geçti.Önce Damla hastalandı.Dikiliden döndüğümüzün ertesi akşamında Damla ateşlendi.37,5 ken hemen ateş düşürücü verdim.O gece sabaha kadar uyumadık, çünkü ateş 39 lara yükseldi ve hiç düşmedi.Ateş düşürücüleri dönüşümlü olarak kullanıp sürekli ılık duş aldırdık.Artı birde kusmamız vardı.Ertesi gün hemen hastaneye gittik.Boğazı kızarık dedi dr.Antibiyotik verdi.Onu kullandık.Tam üç gün şiddetle sürdü hastalığı.Bu arada azğına su dahil hiç bir şey koymadı neredeyse.Sütü tamamen kesti.Hala içmiyor.Tam Damla tamam iyileşiyor derken Karya ateşlendi.Onun ateşi de öğle saatlerinde çıkınca akşamına hemen antibiyotiğe başladım.Damlayı hastaneye götürdüğümüzde Karyayı da muayene ettirmiştim dr da şimdilik iyi ama bir kaç gün sonra ne olur bilemem demişti.Temkinli ve hazırlıklıydım yani.Karya 39,2 lerde iki gün ateş çekti.Ama Allahtan onun kusması yoktu.Ve biraz da olsun yedi.Ama karya da şurup içmiyor maalesef.Tam 6 ölçek şurup heba ettik.Ağzına veriyoruz hoopppp püskürtüyor çocuk.Ne yaptıysam içiremedim.pes ettim sonra.Neyse ki şimdi daha iyiler.Damlanın süt içmemesi ve karyanın da şurup içmemesi haricinde her şey yolunda.Son hafta evde temizlik yapmaktan iflahım kesildi.Halı sil, yer sil, çamaşır yıka öldüm vallahi. Her yer kusuntu ve şurup lekeleri.temizlemeden de oturulmuyor ki.Acaip bir koku evde.

Allah'ım iki çocuğun birden hastalanması tam bir kabus oluyor.Birinin başında ben nöbet tutuyorum, diğerinin babası.Sabaha kadar uyku yok.Mızmızlık ayrı bir dert zaten.Demiş ya büyükler "çocuğumun hastalığına değil, huy değiştirmesine yanarım".Aynen öyle.Biri hastalıktan mızıldanıyor, ne istediğini bilmiyor.Sürekli elimden tutup evin içinde gezdiriyor.Diğeri bana çok düşkün, kardeşini kıskanıyor o da illa kucağıma gelmek istiyor.Çok zor bir haftaydı çok...

hep söylüyorum kuzular hasta olmasın.

Neticede yorgun ve uykusuzum....

YAŞASIN TATİL....

2009-07-24T09:59:00.003+03:00

Bugün mesai bitimi itibariyle 15 gün yokum.İzne ayrılıyorum.
Kısmetse bol bol gezip, yüzmeyi planlıyoruz.
Kızları ilk denizle tanıştıracağız.Bu yüzden çok heyecanlıyım.
Deniz, kum, güneş ve kızlar beşlisiyle nasıl vakit geçireğiz bakalım.
Döndüğümde anlatacak çok şeyim olacak eminim.
Ve benim mutlaka not almam gerekecek çünkü kesin unuturum.
Doğuştan fanatik kızlarım ananeleriyle araka ayıklıyorlar.
Tabi Damla ayıklarken yemeği tercih edenlerden.

Bizi özleyin anacığım...

FLAŞ..FLAŞ...İKİZLER YAKALANDI:))

2009-07-22T11:05:00.002+03:00

KIZLARIN BANYO KEYFİ

2009-07-22T10:45:00.002+03:00

Banyo yapmayı o kadar seviyorlar ki.Sudan çıkarmak çok zor.

Artık ikisini aynı anda yıkıyoruz.Çünkü ikisi de aynı anda girmek istiyorlar.

Bizde oturtuyoruz küvetlerine.Önce oyun oynuyorlar, her yeri ıslatıyorlar çıp çıp yapmaktan.

Sonra da şampuan.

Bornozlarla çok komikler öyle değil mi?

Kuzum benim bu ne şaşkınlık?